Dziękuję-chociaż książka wywołała(pogłębiła?)moją depresję.Będąc z rocznika 1951 doświadczyłem na własnej skórze,a właściwie duszy tych spraw,którym poświęcił Pan powieść.Cieszę się,że ktoś z talentem opisał tę "dolinę nicości"która jest nie tylko wokół nas ale przede wszystkim w nas.Ten"ubekistan"trzeba opisać do końca.Nie rozliczyć(bo już za późno) -ale chociaż poznać i opisać!I to tropiąc niegodziwości KONKRETNYCH ludzi i wobec KONKRETNYCH ludzi.Jak konkretnie UB łamała lub próbowała łamać ludzi.Jesteśmy to winni ich ofiarom!
Za największy błąd po roku 1990 uważam to,że nie przeprowadzono wtedy totalnej "deubekizacji"Polski.A szczególnie,że nie udało się zweryfikować ich emerytur do poziomu 90% emerytur polskich z wiekiem emerytalnym jak dla wszystkich!A sobie zarzucam,że początkowo wierzyłem w te bzdury,w imię których mieliśmy wybaczać nie swoje winy i krzywdy.A ONI się z nas śmiali i za jedyne skuteczne prawo uznaali obowiązek środowiskowej omerty!Pozdrawiam!Proszę ugłaśniać to co my nieudolnie myślimy i czujemy.
Dziękuję!