W moim odczuciu PiS nie musi stanowić 'wzorcowej' partii prawicowej, żeby zgrupować się z innymi prawicowcami w europarlamencie. Każdy przyszły projekt tej partii i tak będzie musiał bazować na kompromisie pomiędzy wszystkimi jej członkami - tak działa demokracja. Poza tym funkcjonując w grupie, zwłaszcza, że zapowiada się ona na dość wyrazistą, ugramy więcej niż w pojedynkę.
Ja również mam wrażenie, że formy żałoby narodowej użyto w tym wypadku mało zasadnie.
Kiedyś - zdaje się przy okazji tragedii w Biesłanie - psychologowie wypowiadali się na temat wpływu włączania dzieci do uczestnictwa w 'globalnej' żałobie. Kwintwsencją ich opinii było stwierdzenie, że dziecko, któremu każe się zapalać znicze nad 'niewidzialnymi' grobami, albo przejmie się całą tragedią w sposób dla dorosłego niewyobrażalny, albo zobojętnieje na podobne gesty solidarności - słowo 'śmierć' przestanie mieć dla niego realne znaczenie. Dziecko postrzega świat dużo bardziej konkretnie niż człowiek dojrzały i w sytuacjach 'medialnej żałoby' ciężko mu zrozumieć, dlaczego właściwie ma się smuciś. Czy nie powinniśmy oszczędzać dzieciom takiego stresu?
Tymczasem my, dorośli, jak mniemam, uczestnicy tego forum mamy wykształconą wrażliwość. Nie wpływają już na nią odrórne przykazy. Pozostaje nam jednak poczucie braku adekwatności.
Być może państwo faktycznie żałuje tego, że w państwowej przecież instytucji polała się krew? Tak być nie powinno! Może więc mamy bardziej do czynienia z żałobą państwową, nie narodową?
Nie zgodzę się jednak nidgy ze stwierdzeniem, że ogłoszenie żałoby jest zupełnie zbędne. I mimo wszystko szanuję decyzję prezydenta.
Nie jestem piewcą narodowej żałoby i nie wydaje mi się, aby mogła ona wpłynąć na nasz ogląd zdarzeń. Nie widzę jednak potrzeby krytykowania jej do granic absurdu...
Stricte prawica
W moim odczuciu PiS nie musi stanowić 'wzorcowej' partii prawicowej, żeby zgrupować się z innymi prawicowcami w europarlamencie. Każdy przyszły projekt tej partii i tak będzie musiał bazować na kompromisie pomiędzy wszystkimi jej członkami - tak działa demokracja. Poza tym funkcjonując w grupie, zwłaszcza, że zapowiada się ona na dość wyrazistą, ugramy więcej niż w pojedynkę.
Trening wrażliwości
Ja również mam wrażenie, że formy żałoby narodowej użyto w tym wypadku mało zasadnie.
Kiedyś - zdaje się przy okazji tragedii w Biesłanie - psychologowie wypowiadali się na temat wpływu włączania dzieci do uczestnictwa w 'globalnej' żałobie. Kwintwsencją ich opinii było stwierdzenie, że dziecko, któremu każe się zapalać znicze nad 'niewidzialnymi' grobami, albo przejmie się całą tragedią w sposób dla dorosłego niewyobrażalny, albo zobojętnieje na podobne gesty solidarności - słowo 'śmierć' przestanie mieć dla niego realne znaczenie. Dziecko postrzega świat dużo bardziej konkretnie niż człowiek dojrzały i w sytuacjach 'medialnej żałoby' ciężko mu zrozumieć, dlaczego właściwie ma się smuciś. Czy nie powinniśmy oszczędzać dzieciom takiego stresu?
Tymczasem my, dorośli, jak mniemam, uczestnicy tego forum mamy wykształconą wrażliwość. Nie wpływają już na nią odrórne przykazy. Pozostaje nam jednak poczucie braku adekwatności.
Być może państwo faktycznie żałuje tego, że w państwowej przecież instytucji polała się krew? Tak być nie powinno! Może więc mamy bardziej do czynienia z żałobą państwową, nie narodową?
Nie zgodzę się jednak nidgy ze stwierdzeniem, że ogłoszenie żałoby jest zupełnie zbędne. I mimo wszystko szanuję decyzję prezydenta.
Płakać czy nie?
Panie Rafale!
Nie jestem piewcą narodowej żałoby i nie wydaje mi się, aby mogła ona wpłynąć na nasz ogląd zdarzeń. Nie widzę jednak potrzeby krytykowania jej do granic absurdu...