Złotowłosa

:)

Dziękuję!

Antoine de Saint-Exupery powiedział w "Twierdzy" :"[...] miłe mi światło, jakie daje z siebie człowiek. Nie trzeba mi opasłej świecy. Tylko płomieniem mierzy się jej wartość." Jerzy płonął jasnym światłem, ja miałam szczęście stać w jego blasku...

Pozdrawiam serdecznie.

Cieszę się, że Pan tak sądzi. Dziękuję za odwiedziny na tym blogu.

Pozdrawiam serdecznie

Zuzannie powtórzę - ucieszy się, bo sądzi, że zdolności to ma raczej matematyczne :)

Dziękuję!

To wszystko prawda co Pani napisała...

Również pozdrawiam bardzo serdecznie

Dziękuję. Jerzy w to co pisał, wkładał całego siebie. Nie godził się na zło (w szerokim tego słowa znaczeniu), uważał, że trzeba dawać mu odpór. Marzył by być Wojownikiem w Bożej sprawie, czyli w sprawie dobra i miłości. Pan Bóg to marzenie spełnił...
Ja też często myślę, że obserwowanie dzisiejszej rzeczywistości niejednokrotnie postawiłoby go w stanie wielkiego wzburzenia. Ogromnie kochał swoją Ojczyznę i pragnął jej świetności. Dziś patrzy na nią z innej, właściwszej perspektywy...


Amen!

Bo to prawda...

Dziękuję za to ciepło, które do mnie płynie.. Pomaga przetrwać.

Równie serdecznie :)

Piękna piosenka. Dziękuję!

Ja tylko czekam na to spotkanie...

Intuicjo, ach Intuicjo...

Jerzy napisałby "ściskam w pasie"... Ja po prostu przytulam się do Twoich słów i serca. Dziękuję za każde dobre słowo, dobrą myśl, modlitwę.

Bardzo się staram, żeby był ze mnie dumny i żeby nie denerwował się tym, że się "nie trzymam", ale łatwe to nie jest.

Uśmiechając się przez łzy pozdrawiam serdecznie

Dziękuję!
Jerzy właśnie taki był-poruszający serca i odważny. A do tego kochający i mądry.

Amen!


Pozdrawiam serdecznie.

Bardzo to wszystko dobrze pamiętam... I tę radość Jerzego również. On naprawdę potrafił się cieszyć jak dziecko - całym sobą.

Dziś dla mnie jest trudny dzień... Dziękuję, że tu jesteś...





ps. dopiero przed chwilą, przeczytawszy komentarze pod tamtą notką, zrozumiałam kim jesteś :) pozdrawiam serdecznie!

Dziękuję!
Zuzannie oczywiście przekażę słowa uznania. Jerzy wciąż jest wśród nas obecny, nadal jest duszą naszego towarzystwa...

Również pozdrawiam i dziękuję za modlitwę.

To ja jestem szczęściarą. Takich mężczyzn jak Jerzy nie ma na tym świecie wielu. Mam szczęście, że Pan Bóg wypożyczył mi go na trochę. Teraz po prostu czekam, aż znowu nas połączy.

Pozdrawiam

Bardzo lubił Twoje wpisy i śledził je uważnie.
Dziękuję i również pozdrawiam.

Dziękuję za te słowa.

Dziękuję!

To nie było łatwe, ale dziś już wiem, że Jerzy się cieszy i uśmiecha patrząc na nas z nieba. Myślę, że ucieszy go każdy wpis na jego temat. Czasami zastanawiał się co po nim zostanie poza budynkami, które zbudował...

Również serdecznie pozdrawiam :)

Dziękuję...

Powtórzę Zuzannie :), moja chrześnica sądzi, że raczej jest umysłem ścisłym, ale Jerzy był Kimś wyjątkowym, a taki ktoś odciska piętno na sercu i wtedy może ujawnić się nieoczekiwany talent...

Również pozdrawiam :)

Dziękuję!

Ja również pozdrawiam.

Bałam się trochę publikować pod jego nickiem, ale pomyślałam, że dzięki temu trafi ten wpis do kilku osób, które wciąż o nim pamiętają. Wciąż nie mam pewności czy dobrze zrobiłam.
Pozdrawiam serdecznie i dziękuję!

Wszystkim, którzy pamiętają o Ambiwalentnej Anomalii dziękuję za tę pamięć i modlitwę.