35 obserwujących
688 notek
371k odsłon
  614   0

TA CO PAN BUJA TA JA ZY LWOWA Z EMANUELEM SZLECHTEREM W TLE

EMANUEL SZLECHTER FOTOGRAFIA WIKIPEDIA
EMANUEL SZLECHTER FOTOGRAFIA WIKIPEDIA

Nagrał również serię płyt z własnymi „piosenkami żydowskimi”, np. „Awremałe Mełamed”, „Śpiewak sobotni”, bardzo znaną „Rabi Eli-Melech”, „Alef Bet” (obrazek z chederu), „Żydowskie wesele”.

Szczególnym powodzeniem spośród tych piosenek (były to utwory stylizowane na ludowe) cieszyła się ballada „Srulek”. W firmie „Columbia” Schlechter pełnił funkcję kierownika literackiego. To samo stanowisko sprawował w latach 1935–1939 także w wytwórni „Odeon”. W 1934 r. nawiązał współpracę z teatrem „Cyganeria”, dla którego napisał z Konradem Tomem komedię rewiową „Kobieta nr 5012”. Następnie pisał dla „Starej Bandy”, gdzie był współautorem rewii „W Starej Bandzie diabeł pali”, „Frontem do Hożej” i innych.

Pisał piosenki do wielu filmów, m.in. do „Parady rezerwistów”, „Kobiet na sprzedaż”, „Trójki hultajskiej”,” Kocha, lubi, szanuje”,” Czy Lucyna to dziewczyna?”, Co mój mąż robi w nocy, (również muzykę), „Jaśnie pan szofer”, „Dodek na froncie”, „Jego wielkiej miłości”, „Skłamałam”, „Książątka”, „Wyroku życia”, „Robert i Bertrand”, „Czarnej perły”.

Skomponował i opatrzył tekstem tytułowy walc z filmu „Kochaj tylko mnie” (reż. Marta Flantz), a także całej ścieżki dźwiękowej tego filmu (współautor Władysław Eiger).

Jest autorem scenariuszy filmów „Antek policmajster” (współautor Konrad Tom, reż. Michał Waszyński),” Będzie lepiej” (współautor Ludwik Starski, reż. Michał Waszyński), „Jadzia” (współautor Karol Jarossy, reż. Mieczysław Krawicz), „Ja tu rządzę” (współautor Ludwik Starski, reż. Mieczysław Krawicz), „Królowa przedmieścia” (współautor Jerzy Nel, reż. Eugeniusz Bodo), „Piętro wyżej” (współautor Ludwik Starski, Eugeniusz Bodo, reż. Leon Trystan), „Szczęśliwa trzynastka” (współautor Ludwik Starski, Aleksander Pękalski, reż. Marian Czauski),

Tłumaczył także i adaptował teksty piosenek zagranicznych, głównie niemieckich. W drugiej połowie lat 30-tych współpracował z teatrem „Cyrulik Warszawski” – był współautorem rewii inauguracyjnej pt. „Pod włos” (premiera 1 sierpnia 1935 r.).

3 lipca 1937 r. odbyła się w tym teatrze premiera farsy „Ciotka Karola”, do której dopisał piosenki. W 1938 r. napisał dla „Cyrulika” komedię muzyczną „Romans z urzędem skarbowym” (muz. Alfred Schütz, kompozytor muzyki do „Czerwonych maków pod Monte Cassino” do tekstu Feliksa Konarskiego – „Refrena”).

Współpracę z „Cyrulikiem” kontynuował do wybuchu II wojny światowej. Był także autorem tekstów dla „Małego Qui pro Quo” (współtworzył programy: „Strachy na lachy”, „Nic nie wiadomo” .

Napisał teksty piosenek do komedii muzycznej „Kot w worku” (muz. Alfred Schütz) dla „Teatru na Kredytowej” (1935 r.).

Aktywnie działał we władzach Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych, m.in. w latach 1935–1936 był członkiem Komisji Punktacyjnej, zaś w latach 1936–1937 wiceprezesem Sekcji Drobnych Utworów Literackich.

Jak wspominał członek ZAiKS-u, Mieczysław Idzikowski, Emanuel Schlechter był „ruchliwym, dzielnym dyskutantem, gorliwym reprezentantem interesów swojej sekcji” („Biuletyn Jubileuszowy ZAiKS-u”, 1968 r.).

W 1936 r. został wybrany na członka Zarządu ZAiKS-u i funkcję tę sprawował do września 1939 r.

Tuż przed wybuchem II wojny światowej jego utwory o antyhitlerowskim charakterze włączył do swego repertuaru teatr „Ali Baba”.

We wrześniu 1939 r. Schlechter znalazł się we Lwowie. Został zaangażowany do „Lwowskiego Teatru Miniatur” jako aktor, autor i reżyser. Według relacji współzałożyciela tego teatru – kompozytora Artura Schütza – „po wkroczeniu Niemców do Lwowa w 1941 r. Emanuel Schlechter przepłacił życiem za antyhitlerowskie satyry, jakie przed wybuchem wojny napisał dla teatrów warszawskich”.

Początkowo przebywał w getcie lwowskim, potem znalazł się w obozie przy ul. Janowskiej, o którym wyżej. W obozie współtworzył życie artystyczne, brał udział w wieczorach literackich, uczestniczył np. w obozowym wieczorze sylwestrowym 31 grudnia 1941 r. Zginął najprawdopodobniej w 1942 r. wraz z żoną i kilkuletnim synem, choć niewykluczone, że udało mu się przetrwać aż do roku 1943.

Emanuel Schlechter był jednym z najbardziej utalentowanych autorów kabaretowych, przede wszystkim doskonałym twórcą piosenek. Dużo utworów z tekstami jego autorstwa – częstokroć wyprzedzającymi styl epoki – do dziś wytrzymało próbę czasu.

Teksty Emanuela Szlechtera nie rażą staroświecczyzną, są bieżąco wykorzystywane w filmach, przedstawieniach teatralnych itp. odwołujących się do okresu międzywojennego, nagrywane przez współczesnych wykonawców ( np. w latach1989 – 2013)

Umożliwia to bardzo dobry styl literacki tekstów, lekkość pióra, nowoczesność formy, niebanalność pomysłów. Jego piosenkę” Nie ja, nie ty” przetłumaczono na język francuski i wykonywała ją Edith Piaf, rozsławiając nazwisko autora na całym świecie.

W dziejach polskiego kabaretu, rewii i filmu, nazwisko Schlechtera zajmuje znaczące miejsce.

Lubię to! Skomentuj1 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale