mikstury bez metki
Bez Tabu! Wybrane, trudniej dostępne teksty, własne tłumaczenia i "widzimisie". Nie po drodze mi z chamstwem, fanatyzmem i polit-poprawnością...
8 obserwujących
36 notek
6867 odsłon
  182   2

Kontrola umysłu w warunkach przymusu i taktyka prania mózgu

Taktyki stosowane do wywoływania nadmiernego wpływu psychologicznego i społecznego,  za pomocą lęków i napięć


Poniższa analiza nieżyjącej już dr Margaret Singer ma ogromne znaczenie dla zrozumienia kryzysu wywołanego “plandemią” Covid.
Morderczy przymus zabójczej szczepionki, w połączeniu ze społecznie destrukcyjną polityką, opiera się na jednostronnej perswazji i taktyce prania mózgu, przez użycie propagandy medialnej i kampanii strachu w imię obcych,  ponadnarodowych interesów.

Dr Singer odnosi się również do „ wpływu przymusu, niepokoju i taktyk wywołujących stan  chronicznego napięcia ”.
Właśnie tego doświadczamy od początku kryzysu Covid w styczniu 2020 roku.

Dzisiaj kontrola umysłu lub pranie mózgu w środowisku akademickim jsą powszechnie określane jako przymusowa perswazja, przymusowe systemy psychologiczne lub przymusowy wpływ. Poniższy krótki opis pochodzi od emerytowanej profesor dr Margaret Singer z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, uznanego wiodącego autorytetu na świecie w dziedzinie kontroli umysłu i sekt.


Krótki przegląd


Przymus jest zdefiniowany przez American Heritage Dictionary jako:

1. Zmuszanie do działania lub myślenia w określony sposób
2. Dominowanie, ograniczanie lub kontrola  przez siłę
3. Zmuszanie siłą.

Przymusowe systemy psychologiczne, to programy zmiany behawioralnej, które wykorzystują siłę psychologiczną w sposób przymusu, aby spowodować uczenie się i przyjęcie ideologii lub wyznaczonego zestawu przekonań, idei, postaw lub zachowań. Zasadniczą strategią stosowaną przez operatorów tych programów jest systematyczne wybieranie, sekwencjonowanie i koordynowanie wielu różnych rodzajów przymusu, niepokoju i taktyk wywołujących stres w ciągłych okresach czasu. W takim programie podmiot jest zmuszony do adaptacji w serii maleńkich „niewidzialnych” kroków. Każdy maleńki krok ma być wystarczająco mały, aby badani nie zauważyli samych zmian ani nie zidentyfikowali przymusowego charakteru stosowanych procesów. Podmioty tych taktyk zdają sobie sprawę z ukrytego organizacyjnego celu psychologicznego programu przymusu dopiero znacznie później, jeśli w ogóle. Taktyki te są zwykle stosowane w środowisku grupowym przez mających "dobre intencje", ale fałszywych „przyjaciół i sojuszników” ofiary. To powstrzymuje ofiarę przed ustanawianiem obrony ego, którą normalnie stosujemy w  sytuacji ujawnionego przeciwnika. Przymusowy wpływ psychologiczny tych programów ma na celu przezwyciężenie zdolności krytycznego myślenia i wolnej woli jednostki – w tym odwoływania się do świadomego osądu. Ofiary stopniowo tracą zdolność do podejmowania samodzielnych decyzji i świadomej zgody. Ich krytyczne myślenie, mechanizmy obronne, procesy poznawcze, wartości, idee, postawy, postępowanie i zdolność rozumowania są osłabiane przez proces technologiczny, a nie przez znaczący wolny wybór, racjonalność lub nieodłączną wartość lub wartość przedstawianych pomysłów lub propozycji.
Jak to działa?


Taktyki stosowane do wywoływania nadmiernego wpływu psychologicznego i społecznego, często za pomocą lęku i napięć, dzielą się na siedem głównych kategorii.

TAKTYKA 1

Zwiększ podatność na sugestię i „zmiękcz” osobę za pomocą określonych technik hipnotycznych lub innych technik zwiększających podatność na sugestię, takich jak: rozszerzone ćwiczenia fiksacji dźwiękowej, wizualnej, werbalnej lub dotykowej, Nadmierne dokładne powtarzanie rutynowych czynności, Ograniczenie snu i/lub ograniczenie odżywiania.

TAKTYKA 2

Ustanowienie kontroli nad środowiskiem społecznym, czasem i źródłami wsparcia społecznego danej osoby poprzez system często nadmiernych nagród i kar. Promowana jest izolacja społeczna. Skracany jest kontakt z rodziną i przyjaciółmi, podobnie jak z osobami, które nie podzielają akceptowalnych przez grupę postaw. Wspierana jest ekonomiczna i inna zależność od grupy.

TAKTYKA 3

Zabronić informacji niepotwierdzających i nie wspierających opinii w komunikacji grupowej. Istnieją zasady dotyczące dozwolonych tematów do omówienia z osobami z zewnątrz. Komunikacja jest ściśle kontrolowana. Zazwyczaj konstruuje się język „w grupie”.

TAKTYKA 4

Spraw, aby osoba ponownie oceniła w negatywny sposób najważniejsze aspekty swojego doświadczenia siebie i wcześniejszego postępowania. Wysiłki mają na celu destabilizację i osłabienie podstawowej świadomości podmiotu, świadomości rzeczywistości, światopoglądu, kontroli emocji i mechanizmów obronnych. Podmiot jest prowadzony do reinterpretacji historii swojego życia i przyjęcia nowej wersji przyczynowości.

TAKTYKA 5

Stwórz poczucie bezsilności, poddając osobę intensywnym i częstym działaniom i sytuacjom, które podważają jej  zaufanie do siebie i jej osądy.

TAKTYKA 6

Stwórz silne, awersyjne pobudzenie emocjonalne u podmiotu, stosując niefizyczne kary, takie jak intensywne upokorzenie, utrata przywilejów, izolacja społeczna, zmiany statusu społecznego, intensywne poczucie winy, niepokój, manipulacja i inne techniki.

TAKTYKA 7

Zastraszaj osobę siłą usankcjonowanych przez grupę świeckich zagrożeń psychologicznych. Na przykład można sugerować lub narzucać, że nieprzyjęcie zatwierdzonej postawy, przekonania lub wynikającego z tego zachowania, doprowadzi do surowej kary lub tragicznych konsekwencji, takich jak choroba fizyczna lub psychiczna, powrót wcześniejszej choroby fizycznej, uzależnienie od narkotyków, załamanie gospodarcze, porażka społeczna, rozwód, dezintegracja, niemożność znalezienia partnera itp.

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale