mikstury bez metki
Bez Tabu! Wybrane, trudniej dostępne teksty, własne tłumaczenia i "widzimisie". Nie po drodze mi z chamstwem, fanatyzmem i polit-poprawnością...
11 obserwujących
108 notek
38k odsłon
  138   0

Pozory suwerenności w polityce zagranicznej rosyjskiej elity

Komentarze na temat wielkiej porażki polityki zagranicznej na szczycie Rosja-NATO


W czasach sowieckich naturalne było zwracanie uwagi na okoliczności wszelkich spotkań ZSRR z Zachodem. Warto to zrobić i teraz, bo nie na próżno,  w swoim ostatnim wystąpieniu na rozmowach Rosja-NATO szef rosyjskiej delegacji i wiceminister spraw zagranicznych Aleksander Gruszko/ Грушко, nie tylko obstawał przy naszym twardym stanowisku, ale też w pełni poparł temat „zrównoważonego rozwoju” ONZ, przywodzącego wszystkie kraje do Nowego Wspaniałego Świata Klausa Schwaba.

Szef delegacji rosyjskiej Aleksander Gruszko, przed spotkaniem uścisnął dłoń przewodniczącej delegacji amerykańskiej, zastępczyni Sekretarza Stanu - Wendy Sherman. Może to nic nie znaczyć, ale w związku z najnowszym trendem, zgodnie z którym, covid zostanie pozostawiony tylko światu wasali, jest to fakt znaczący. Przecież Gruszko powitał pozostałych uczestników spotkania – sekretarza generalnego NATO Jensa Stoltenberga oraz pozostałych przedstawicieli 30 państw NATO, wg kowidowych zasad współżycia – kontaktów pięści. Spotkanie odbyło się w maskach, które  uczestnicy zdjęli tylko na uroczystość sfotografowania.

Jednocześnie analitycy zauważyli, że żadna ze stron nie była  zorientowana na jakiekolwiek porozumienia. Czytanie przesłań z krajów NATO do Rosji zajęło około 4 godzin. Jednocześnie w każdym z raportów powtarzały się dwa tytułowe refreny. Pierwsza: „nie rozstaniemy się z polityką otwartych drzwi” i „jeśli Rosja zaatakuje Ukrainę”, to przyjdzie do niej północny kudłaty zwierz (?).

Agenda ukraińska zajęła ponad 1,5 godziny czasu negocjacji.

Z kolei delegacja rosyjska, przemawiając w oficjalnym języku komunikatu prasowego rosyjskiego MSZ, „dokonała szczegółowej oceny niedopuszczalnej sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa europejskiego spowodowanej konfrontacyjnymi działaniami NATO przeciwko Federacji Rosyjskiej. Wskazano na niebezpieczeństwo rosnącej aktywności NATO w pobliżu granic Rosji. W celu odwrócenia tego negatywnego trendu i zmniejszenia napięcia wojskowo-politycznego w stosunkach Rosja-NATO domagano się, aby sojusz zapewnił mocne gwarancje prawne, które wykluczą dalszą ekspansję NATO i rozmieszczenie systemów broni uderzeniowej w krajach sąsiadujących z Rosją.

Jak później wyjaśnił Głuszko, „mocne gwarancje” to gwarancje pisemne. Ci, którzy nie chcą nam ich dać, hołdują w zasadzie,  starej tradycji, sięgającej czasów Gorbaczowa i jego intymnych rozmów z żelazną Margaret Thatcher. Ponadto, dla tych, którzy nie potrafią czytać, członkowie rosyjskiej delegacji „wyjaśnili projekt Porozumienia w sprawie środków zapewnienia bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej i państw członkowskich NATO", przekazany członkom sojuszu 16 grudnia. Nie pomogło.

Proces negocjacji przesunął się na płaszczyznę formalną, kiedy spotkanie jest potrzebne tylko po to, aby ogłosić, że się odbyło.

Co ciekawe, mimo uściskśw dłoni w Brukseli, Senat USA kontynuował groźby wobec Federacji Rosyjskiej, rozpatrując potencjalne sankcje uzgodnione z Departamentem Stanu, które powstrzymają naszą „agresję na Ukrainie”.

Ograniczenia obejmują:

• Zakaz wjazdu do Stanów Zjednoczonych i zamrożenie aktywów amerykańskich prezydenta Rosji Władimira Putina, premiera Michaiła Miszustina, ministra spraw zagranicznych Siergieja Ławrowa, szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej Walerija Gierasimowa, a także „dowódców różnych rodzajów sił zbrojnych, w tym lotnictwa i floty wojenno-morskiej”;

• Opublikowanie w ciągu sześciu miesięcy przez Ministerstwo Skarbu USA i Departament Stanu wraz z Wywiadem Narodowym, szczegółowego raportu na temat majątku Władimira Putina, jego krewnych i bliskich biznesmenów;

• zobowiązanie Prezydenta Stanów Zjednoczonych do nałożenia ograniczeń na co najmniej trzy banki i instytucje finansowe w ciągu 30 dni: Sbierbank, WTB/ВТБ, Gazprombank, Moscow Credit Bank, Alfa-Bank, Otkritie Bank, PSB/ПСБ, Sowkombank, Transcapitalbank oraz Rosyjski Fundusz Inwestycji Bezpośrednich  (РФПИ) и «ВЭБ. РФ;

• prawo do nakładania sankcji na środki przesyłania komunikatów finansowych, takie jak SWIFT; wymaga raportowania o podjętych środkach dla zakończenia świadczeń usług na rzecz banków objętych sankcjami;

• zakaz operacji z rosyjskim długiem pierwotnym i wtórnym.

Kolejnym negatywnym przejawem negocjacji formatu Rady Rosja-NATO, była wypowiedź prezydenta Kazachstanu Tokajewa o potrzebie pilnego wycofania kontyngentu OPWB/ОДКБ z kraju, gdyż wykonał on już swoje zadanie. Nie bez powodu złe języki mówiły, że nasi bojcy chronili, nie osobistą władzę Tokajewa, ale inwestycje, przede wszystkim  amerykańskich i brytyjskich gigantów naftowych, których akcje mogłyby poważnie spaść na giełdach, gdyby powiodła się „rewolucja saksaulska” . Są to Chevron (USA), ExxonMobil (USA), Royal Dutch Shell (Wielka Brytania) oraz międzynarodowe konsorcjum North Caspian Operating Company N.V., w skład którego wchodzą Royal Dutch Shell i ExxonMobil, a także Eni (Włochy) i Total S.A. (Francja).

Lubię to! Skomentuj6 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale