176 obserwujących
1084 notki
996k odsłon
341 odsłon

Od wolności do niewoli (1)

Wykop Skomentuj33


       Na mocy traktatu pokojowego podpisanego przez państwa Ententy z Turcją w sierpniu 1920 roku Sèvres republika Pontyjska miała zostać włączona do Armenii.

         Na jesieni 1920 roku wszystkie trzy rządy republik Zakaukazia (w tym pozostający na emigracji rząd azerski) zwróciły się o rozpatrzenie przez Radę Ligi Narodów kwestii uznania ich za członków tej organizacji. W komisji Ligi do spraw członkostwa większość zabierających głos opowiadała się za przyjęciem prośby, ale optowała jednocześnie za odłożeniem decyzji w kwestii przyjęcia do Ligi tak ich, jak i pozostałych państw wyłonionych na peryferiach byłego imperium rosyjskiego (Ukraina, republiki bałtyckie). Było to zgodne z taktyką mocarstw Ententy niepodejmowania rozstrzygnięć z zakresu tzw. kwestii rosyjskiej, zanim nie zostaną przywrócone w Rosji prawowite władze.


       Na sesji Zgromadzenia w połowie grudnia 1920 roku odmówiono  republikom Zakaukazia prawa do członkostwa w organizacji. Aplikacji Azerbejdżanu nie wsparł żaden z głosujących delegatów 41 państw członkowskich, za Gruzją opowiedziało się dziesięciu delegatów, a za Armenią – ośmiu.


         Jeszcze wcześnie w końcu listopada 1920 roku  11 Armia RKKA uderzyła na niemal bezbronną Armenię. Jej rząd, jeszcze przed zajęciem stołecznego Erywania, ustąpił, chcąc uniknąć rozlewu krwi. Dnia 2 grudnia został utworzony Rewkom Armenii, który ogłosił powstanie kolejnej republiki sowieckiej.


        Bolszewicy nie wkroczyli na terytorium republiki Pontyjskiej, której oszczędzono czerwonego terroru. Jednak po porażce Grecji w wojnie z Turcją  Pont został zajęty przez Turków, co usankcjonował traktat pokojowy Lozannie w 1922 roku. Zdecydowana większość Greków Pontyjskich została zmuszona do wyjazdu do Grecji.


         Dopiero pod wpływem tych wydarzeń Ententa zmieniła swoją politykę wobec Kaukazu. Na wniosek Francji, dnia 26 stycznia 1921 roku Rada Najwyższa Sprzymierzonych podjęła decyzję o uznaniu de iure ostatniej niepodległej republiki regionu – Gruzji. Tym samym doszło do ważnego precedensu prawnego – konsensusu międzynarodowego co do pełni praw republik Zakaukazia do własnej, niezawisłej państwowości


        Doraźnie jednak decyzja ta niewiele zmieniła w sytuacji rządu Gruzji. W dniu 15 lutego 1921 roku 11 Armia RKKA uderzyła na Gruzję, atakując w kierunku na Tbilisi – od wschodu z terytorium Azerbejdżanu oraz od południa z terytorium Azerbejdżanu i Armenii. Od północy w kierunku na Kutaisi uderzyła Terska Grupa Wojsk Armii Czerwonej, a z północnego-zachodu wzdłuż wybrzeża czarnomorskiego część jednostek 9 Armii RKKA.


        Mimo bohaterskiej obrony, słabo uzbrojona, nieliczna armia gruzińska nie była w stanie stawiać skutecznego oporu. Dnia 17 marca rząd gruziński podjął decyzję o zaprzestaniu walki i rozwiązaniu armię. Następnego dnia władze republiki i naczelne dowództwo drogą morską opuściły kraj.


CDN.



Wykop Skomentuj33
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura