16 obserwujących
211 notek
77k odsłon
108 odsłon

Żydowskie pochodzenie J.H. Retingera.

Wykop Skomentuj3

Wzmianka o przynależności Retingera do loży „B’nai B’rith” pojawiła się w raporcie Intelligence Service, w piśmie MI5 z datą 29. 07. 1941 r.

16 XI 1827 w tarnowskiej katedrze ochrzcił się z żoną i sześcioma synami Żyd z Dębicy, krawiec, Filip Rettinger. Jednym z ochrzczonych synów był 13-letni Stanisław, którego wnuk, Józef Hieronim w 1912 r. ożeni się z Otolią Zubrzycką, krewną Jarosława Kaczyńskiego, a w 1948 r. zorganizuje Konges Europejski w Hadze, w wyniku którego powstanie Ruch Europejski i Rada Europy, a z czasem też Unia Europejska.
Józef Stanisław Retinger, syn owego Stanisława i Karoliny Lissowskiej, urodził się już jako katolik i został ochrzczony w Tarnowie 11 kwietnia 1848. Jego ojciec, krawiec (krawcem był też ojciec matki, Jakub Lissowski) zmarł w 1854 r. Sześcioletniego Józefa wziął wtedy na wychowanie stryj Antoni, przełożony cechu kominiarzy w Tarnowie i radny tego miasta. Zauważmy przy okazji, że w 1827 r. ojcem chrzestnym owego Antoniego (a także kolejnego brata, Karola) był asesor magistracki Jakub Kępiński, którego siostra Katarzyna (żona Stanisława Darowskiego) to prapraprababcia mojej teściowej, Marii z Darowskich Lebetowej (babcia mojej córki Sary)*.
Józef Stanisław zrobił wielką karierę: jako gimnazjalista, 15-latek, poszedł walczyć w Powstaniu Styczniowym, po jego upadku zamieszkał w Krakowie i w 1869 r. wstąpił na prawo na Uniwersytet Jagielloński. Jako 28-latek ożenił się w Kościele Mariackim z Heleną Aleksandrą Justyną Jawornicką.

To dziwna rodzina. Ojciec Heleny Aleksandry Justyny, Mikołaj Jawornicki, to kupiec z Zarszyna na Podkarpaciu, syn Kazimierza Jawornickiego i Ludwiki Gottzommer. Z kolei matka, Marianna Salomea Bronisława (trzech imion!) Zalewska, w 1852 r. guwernantka, to nieślubna córka Justyny Zalewskiej (Zaleskiej). W akcie chrztu z 1824 r. czytamy, że przyniósł ją do chrztu Jan Ekier, lat 62 mający, białoskórnik, gospodarz we własnym domu na przedmieściu Piasek (nr 3) oświadczając, iż dziecię urodziło się w jego domu i jest spłodzone z Justyny Zaleskiej lat 36 mającej, wolnego stanu kobiety, służbą dworską za pannę trudniącej się, dawniej w Krakowie zamieszkałej i że jest życzeniem jego(!) nadać temu dziecięciu imiona Marianna Salomea Bronisława. Szwagrem Józefa Stanisława Rettingera został mąż drugiej z córek, Marii Ludwiki Heleny Jawornickiej, szlachcic Kazimierz Wojciech Aleksander Jankowski. Tu warto dodać, że córka Jankowskich, Zofia, wyjdzie za Władysława Neussera by zostać matką Zofii Stefanowej Turnauowej (S. Turnau to brat cioteczny red. Jerzego Turowicza), babki m.in. pieśniarza Grzegorza Turnaua; siostra tej Zofii Jadwigi Neusser  była z kolei żoną Jana Władysława hrabiego Potockiego. Na podstawie szybkości karier przy braku jasnej genealogii przypuszczam, że Jaworniccy z Zarszyna to również ochrzczeni Żydzi, ale na razie nie mam na to żadnego potwierdzenia. Turnauowie pochodzą od Jakuba Turnaua i Ludwiki Brunickiej, którzy wzięli ślub w 1828 r. w Płazowie (również woj. podkarpackie), a oboje byli żydowskimi neofitami.
Jawornicka zmarła jednak wkrótce i Józef Stanisław ożenił się z Marią Krystyną Czyrniańską, córką rektora UJ, Emiliana Czyrniańskiego, i Marii Stelzhammer. Z tego związku w 1888 r. w Krakowie urodził się sam Józef Hieronim Retinger.

Pierwszą żoną J.H. Retingera była Otolia Zubrzycka. Prababcią Otolii była Izabella z Psarskich Zubrzycka, której dziadek Władysław Psarski to brat Marianny z Psarskich Olszowskiej, której prawnuczka Julia Olszowska poślubiła w 1848 r. Aleksandra Brzezińskiego, ojca Jadwigi z Brzezińskich Jasiewiczowej, której wnuczką była Jadwiga z Jasiewiczów Kaczyńska, matka prezydenta Lecha i premiera Jarosława – Kaczyńskich. Z tego związku urodziła się w 1917 r. córka, Malina Wanda Retinger, zmarła 2012 w Krakowie, matka urodzonej w 1942 w Goszczy Marty z Puchalskich Brąglewiczowej. Otolia Retingerowa zmarła w Krakowie w 1981 r.
Życie J.H. Retingera to temat na wiele książek (sporo już ich powstało), więc nie dam rady go tu streścić. Powiem tylko, że przyjaźnił się z Josephem Conradem oraz z jego przyjacielem – politykiem brytyjskim E.D. Morelem. W efekcie tego rozstał się z żoną i ożenił z córką Morela, Stellą, która jednak wkrótce zmarła, a dwie ich córki pod opiekę wzięła żona Morela. Retinger znany był też z tego, że w r. 1943 jako doradca Władysława Sikorskiego miał z nim lecieć z Gibraltaru do Afryki, ale w ostatnim momencie zwolnił miejsce na rzecz córki Sikorskiego, dzięki czemu nie zginął w katastrofie gibraltarskiej. Mógł więc po wojnie wziąć się za tworzenie Ruchu Europejskiego i w 1948 r. zostać sekretarzem generalnym paryskiego (a potem brukselskiego) biura Ruchu Europejskiego. A potem zorganizował Grupę Bilderberg i był jej stałym sekretarzem do śmierci w 1960r.

Polska literatura dotychczasowa próbowała z Retingerów uczynić Niemców. W Polskim słowniku biograficznym tak o J.S. Retingerze pisał Tadeusz W. Dobrowolski („Rodzina R-a, niemieckiego pochodzenia, przybyła do Polski na przełomie XVII i XVIII w.”), a czasopismo „Uważam Rze Historia” w numerze 3/2014 zamieściło obszerny artykuł pióra Tadeusza S. Kisielewskiego Człowiek o wielu twarzach, w którym autor z zapałem argumentuje, że „Przodkowie ojca [Retingera] przybyli do Polski z Bawarii na przełomie XVII i XVIII wieku, dyplom doktorski ojca był jeszcze wystawiony na nazwisko Röttinger, które po wejściu w Galicji w życie prawa o naturalizacji zmieniono mu odgórnie na Retinger (nie Rettinger). Prawdopodobnie uporczywie powtarzana pogłoska, że Józef Hieronim był Żydem, miała wzmocnić plotkę o służeniu obcym interesom”. Dopiero tarnowski historyk, Antoni Sypek, w artykule  Żydowskie konwersje na chrześcijaństwo w Tarnowie, w latach 1785-1900 („Rocznik Tarnowski” 2013, ss. 121-130) opublikował akt chrztu (konwersji) żydowskiej rodziny Rettingerów, który wygląda następująco:

minakowski.pl/wp-content/uploads/2017/11/sypek.jpg

Nazwisko może mają i niemieckie, ale pierworodny syn miał na imię Stanisław i urodził się w Dębicy koło Tarnowa, gdzie ojciec był krawcem.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
W kręgu zainteresowań Retingera stale pozostawał także problem żydowski. W czasie I wojny światowej nawiązał kontakty i spotykał się z trzema wybitnymi przywódcami ruchu syjonistycznego: Chaimem Weizmannem – przyszłym pierwszym prezydentem Izraela, Władymirem Żabotyńskim oraz Nahumem Sokołowem, z którym się przyjaźnił [„Podczas I wojny światowej mieszkał w Londynie, gdzie współpracował z Chaimem Weizmannem. Był jednym z głównych inspiratorów wydania w 1917 roku przez brytyjski rząd deklaracji Balfoura, w której zadeklarowano brytyjskie poparcie dla utworzenia żydowskiej siedziby narodowej na terenie Palestyny. Na Dwunastym Kongresie Syjonistycznym w 1921 roku Sokołow został wybrany przewodniczącym Komitetu Wykonawczego. Następnie w latach 1931–1935 pełnił obowiązki piątego prezydenta Światowej Organizacji Syjonistycznej”], trafnie odczytując ówczesne tendencje polityczne. Kwestia żydowska nabierała coraz większego znaczenia w polityce mocarstw, co zostało uwieńczone dołączeniem konwencji dotyczącej mniejszości narodowych do podpisanych po zakończeniu wojny traktatów pokojowych wiążących państwa Europy Środkowej i Wschodniej, w których zamieszkiwała największa pod względem liczebności diaspora. Retinger popierał koncepcje uznania swoistego międzynarodowego statusu Żydów, którzy często stanowili mniejszość dyskryminowaną i pozbawioną ochrony. Stanowisko takie oznaczałoby jednak postawę opozycyjną wobec koncepcji utworzenia narodowego państwa żydowskiego i podawało w wątpliwość możliwość utrzymywania dobrych stosunków z syjonistami. Problem ten zajmował Retingera także w czasie działalności prowadzonej w późniejszych latach. Tuż przed wybuchem II wojny światowej Retinger opracował w roku 1939 memorandum, w którym zawarł projekt dotyczący przesiedlania polskich rolników pochodzenia żydowskiego do Kanady. Natomiast na początku 1940 roku Retinger doprowadził do spotkania dr. Brotskiego z Żydowskiej Rady Deputowanych w Wielkiej Brytanii z przedstawicielami polskiego rządu w Paryżu. W kwietniu 1941 roku podczas wizyty w Stanach Zjednoczonych, kiedy towarzyszył generałowi Sikorskiemu, Retinger spotykał się z przedstawicielami amerykańskich organizacji żydowskich. Po podpisaniu przez generała Sikorskiego układu ze Związkiem Radzieckim Retinger wyjechał w sierpniu 1941 roku do Moskwy, gdzie jako kurier dyplomatyczny a następnie jako polski chargé d’affaires omawiał z ministrem Mołotowem również sprawy dotyczące polskich Żydów internowanych w ZSRR…

Można zatem przyjąć, że Retinger pozostawał w związku zarówno z Wielkim Wschodem Francji, jak i Wielką Lożą Narodową Polski oraz, co wynika z informacji zebranych na jego temat przez brytyjski wywiad, także z żydowską masonerią „B’nai B’rith”. Wzmianka o przynależności Retingera do loży „B’nai B’rith” pojawiła się w raporcie Intelligence Service, w piśmie MI5 z datą 29. 07. 1941 r., informującym, że Józef Retinger jest wiceprezesem polskiej sekcji „B’nai B’rith” – żydowskiej masonerii w Londynie o światowym zasięgu…
Warto w tym miejscu przytoczyć także opinię Olgierda Terleckiego, który zwrócił uwagę na następujący akapit w opracowaniu J. Retingera Conrad and His Contemporaries. Souvenirs by J.H. Retinger:

Gdy ktoś przybiera inną narodowość niż ta, w której się narodził, zazwyczaj zdarza się jedno z dwojga: albo zostanie zupełnie wchłonięty przez swą nową narodowość, albo pozostaje tym, kim był w czasie urodzenia, a nowe obywatelstwo jest tylko pokrywą przyjętą ze względów praktycznych. Sprawa Józefa Conrada przedstawia się inaczej. Był stuprocentowym Polakiem, jeśli chodzi o pochodzenie, sposób życia, zwyczaje i rodzaj uczuciowości, ale równocześnie był dobrym poddanym królowej Anglii. Był lojalnym obywatelem angielskim, najpierw jako żeglarz, później zaś jako wielki angielski pisarz. Czuł, że bierze udział w potędze i chwale Anglii. Podziwiał Anglię i całe Imperium oraz lubił Anglików. Zdawał sobie sprawę z tego, że jest czynnym współuczestnikiem angielskiego imperium, cywilizacji i budownictwa Imperium. Ale z tym wszystkim był także Polakiem.

O. Terlecki [ojciec „Psa”, czyli marszałka Ryszarda T.] twierdzi, że z dokładnej analizy tego fragmentu wynika, iż Retinger, pisząc tak o Conradzie, przypisał mu najprawdopodobniej swoje odczucia, ponieważ pozostając Polakiem i nie tracąc spraw Polski z oczu do późnych lat życia, stał się z czasem nie tylko lojalnym obywatelem Zjednoczonego Królestwa, lecz również, co najważniejsze, rzecznikiem brytyjskiego punktu widzenia w polityce zagranicznej również w odniesieniu do spraw polskich…

 

Podstawa źródłowa
    Polski Słownik Biograficzny t. 31 str. 147: psb.25946.2
    sw.649366 Akt małżeństwa: Kraków, par. Mariacka (obecn. woj. małop.), 15/1877 [indeks na http://geneteka.genealodzy.pl/] http://szukajwarchiwach.pl/29/328/0/2/180/skan/full/xUqEOwf7juYPrtMvHaX6cw
    sw.772943 Antoni Sypek, Żydowskie konwersje na chrześcijaństwo w Tarnowie, w latach 1785-1900, "Rocznik Tarnowski" 2013, ss. 121-130

Autorzy:
[*] Marek Jerzy Minakowski, urodzony 13 czerwca 1972 w Olsztynie, doktor nauk humanistycznych, główny naukowiec (Chief Scientist) w DreamLab Onet.pl sp. z o.o. (grupa TVN S.A.).  Główne pola zainteresowań badawczych to pogranicze klasycznej humanistyki (historia starożytna, filologia klasyczna, nauki pomocnicze historii) z informatyką i logiką matematyczną.

https://minakowski.pl/tworca-ue-maz-krewnej-kaczynskiego-to-zyd-z-debicy/
 

http://boson.szkolanawigatorow.pl/retinger-czyli-kuzynek-diaba
 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Antoni_Sypek
https://bibliografia.malopolska.pl/sowacgi.php?KatID=0&typ=record&001=KSBR15153771

Wykop Skomentuj3
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale