13 obserwujących
146 notek
62k odsłony
198 odsłon

Hitler był masonem i okultystą? To wierutne kłamstwo.

Wykop Skomentuj1

Według masońskiej encyklopedii Coila, w Niemczech było 638 lóż masońskich z 80 000 członków, działających pod zwierzchnictwem 10 wielkich lóż.

Kiedy narodowi socjaliści doszli do władzy, polityka wobec masonerii była niejednoznaczna. Wysiłki zmierzające do wyeliminowania masonów nie otrzymały najwyższego priorytetu. Te loże, które wspierały tolerancję i równość, i miały międzynarodowe powiązania lub powiązania za pośrednictwem swoich przywódców z socjaldemokratami lub liberalnymi demokratami były zmuszane do „dobrowolnego” rozwiązania. Kilka konserwatywnych niemieckich lóż, które chciały się dostosować do zarządzeń, było w stanie kontynuować jakąś formę egzystencji tylko trochę dłużej. Niemniej jednak rząd zamierzał wykluczyć wszystkich tych, którzy odmówili porzucenia swoich masońskich powiązań.

Na początku 1934 r. przewodniczący sądu partyjnego NSDAP orzekł, że masoni, którzy nie opuścili swoich lóż przed 30 stycznia 1933 r., nie mogą być członkami partii. W tym samym miesiącu pruski minister spraw wewnętrznych Hermann Göring  wydał dekret wzywający loże do „dobrowolnego” rozwiązania. Rosnąca presja w sferze publicznej i w środowisku zawodowym zmusiła masonów do wyboru między pozostaniem w swoich lożach lub ograniczeniem możliwości rozwoju zawodowego. Wielu byłych członków lóż zajmujących stanowiska w służbie cywilnej zostało zmuszonych do przejścia na emeryturę. W maju 1934 r. Ministerstwo Obrony zakazało członkostwa w lożach wszystkim pracownikom - żołnierzom i pracownikom cywilnym. Latem 1934 roku, po tym, jak Heinrich Himmler i Reinhard Heydrich zakończyli przejęcie i centralizację gestapo, niemiecka policja przymusowo zamknęła wiele lóż masońskich i siedziby oddziałów masonów i skonfiskowała ich majątek, w tym biblioteki i archiwa.

28 października 1934 r. minister spraw wewnętrznych Rzeszy Wilhelm Frick wydał dekret określający loże jako „wrogie wobec państwa”, a zatem podlegające konfiskacie ich majątku. Wreszcie, 17 sierpnia 1935 r., powołując się na wydany dekret w związku z podpaleniem Reichstagu, Frick zarządził rozwiązanie wszystkich pozostałych lóż i oddziałów oraz konfiskatę ich majątku. Narodowo socjalistyczna prasa  łączyła Żydów i masonów. Julius Streicher w "Der Stürmer" wielokrotnie przedstawiał zjadliwe kreskówki i artykuły, które opisywały spisek żydowsko-masoński. Masoneria stała się również szczególnym zainteresowaniem szefa policji bezpieczeństwa i SD, Reinharda Heydricha, który zaliczył masonów, wraz z Żydami i duchowieństwem politycznym, jako „najbardziej nieprzejednanych wrogów narodu niemieckiego”. W 1935 r. Heydrich argumentował za trzeba wyeliminować nie tylko widoczne przejawy działalności tych „wrogów”, ale wykorzenić z każdego Niemca „pośredni wpływ ducha żydowskiego” - „żydowską, liberalną i masońską zakaźną pozostałość, która pozostaje w podświadomości wielu, a nade wszystko w świecie akademickim i intelektualnym.” Heydrich stworzył specjalną sekcję (II/111) w Służbie Bezpieczeństwa SS (Sicherheitsdienst; SD), aby zajmowała się wyłącznie masonerią, uważano bowiem, że masoneria wywiera rzeczywistą władzę polityczną, kształtuje opinię publiczną poprzez kontrolę prasy, a zatem jest w stanie sprowokować wojny, przewroty i rewolucje. Później sekcja VII B 1 Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (Reichssicherheitshauptamt; RSHA), przejęła sekcję poświęconą badaniu masonerii.


W latach 1937–1938, Hitler amnestionował niektórych członków, którzy zrzekli się swojej dawnej masońskiej działalności w kwietniu 1938 r. W każdym z okupowanych krajów Europy, Niemcy rozwiązali organizacje masońskie i konfiskowali ich majątek i dokumenty. W ramach kampanii propagandowej przeciwko masonerii narodowi socjaliści i inne lokalne organizacje prawicowe prezentowały wystawy antymasońskie w całej okupowanej Europie. W październiku 1940 r. Paryż był gospodarzem wystawy antymasońskiej, a w lutym 1941 Bruksela. Pokazywano masońskie rytuały i artefakty. W sierpniu 1940 r. rząd Vichy we Francji wydał dekret, w którym ogłosił, że masoni są wrogami państwa i będą nadzorowani przez policję. Francuskie władze wojenne stworzyły nawet kartotekę  w której zidentyfikowano wszystkich członków Wielkiego Wschodu Francji, wiodącej francuskiej organizacji masońskiej. Kartoteka przetrwała wojnę i została później mikrofilmowana do zbiorów archiwum Muzeum Holomitu w Stanach Zjednoczonych. W 1942 r. Alfred Rosenberg został upoważniony przez dekret Hitlera do prowadzenia „wojny intelektualnej” przeciwko Żydom i masonom. W tym celu Hitler zezwolił Rosenbergowi (Einsatzstab Reichsleiter Rosenberg; ERR) na przejęcie i ocenę archiwów masońskich i bibliotek, aby jak najlepiej wyposażyć ich w „metodyczną walkę intelektualną ”. Członkowie ERR mieli zagwarantowane wsparcie ze strony Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych Niemiec (Oberkommando der Wehrmacht; OKW) w wypełnianiu ich misji.

Wykop Skomentuj1
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale