Kobieta Świadoma
Prawda ponad wszystko
12 obserwujących
264 notki
149k odsłon
  90   0

Coś, co jest dane nam na kredyt.


Związek dwojga ludzi opiera się na zaufaniu, jest ono podstawowym elementem budowania więzi pomiędzy nimi. Zaufanie jest jednym z najważniejszych czynników powodzenia relacji i ma największe dla niej znaczenie. Co się dzieje, gdy w związku go brakuje? Dlaczego ludzie nie ufają partnerowi? Czy to zazdrość prowadzi do jego braku w związku?

Na brak zaufania w stosunku do partnera najbardziej są narażeni ludzie, którzy odczuwają kompleks niższości. Ponieważ zawsze czują, że nie są odpowiedni dla swojego partnera lub że ich partner zasługuje na kogoś lepszego. Dlatego bardzo trudno im zaufać, ponieważ ich niska samoocena podpowiada im wciąż, że partner nie jest z nimi szczery, że ukrywa coś przed nimi, a nawet, że ich zdradza.

Z uwagi na złe doświadczenia z przeszłości czują, że powinny zachować dystans do nowego partnera, co powoduje brak zaufania w związku. Ludzie obarczeni złymi doświadczeniami z przeszłości zawsze czują, że powtórzy się to znowu, myśląc o najgorszym, co sprawia, że ​​nie ufają swojemu nowemu partnerowi. Dlaczego się tak dzieje?

Niestety jest nam coraz trudniej zaufać, w erze niepewności, licznych rozwodów i zaburzonego życia rodzinnego. Wielu z nas ma przyjaciół i krewnych, na których może liczyć, lub partnera, do którego może się zwrócić jak do bezpiecznej przystani, w której może pozwolić sobie na utratę czujności, zrelaksowanie się, czy bycie po prostu sobą. Choć czasami nawet i tutaj może być z tym ciężko.

Gdy codzienne stresy wdzierają się w naszą strefę komfortu lub niespodziewany problem w związku zakłóca nasz spokój, możemy zacząć czuć się niepewnie i wątpić w siebie. Możemy również zacząć wątpić w miłość, lojalność czy wiarygodność naszego partnera. Nie zdając sobie z tego sprawy, możemy reagować na te wątpliwości, odsuwając się z wolna od ukochanej osoby.

Czym ono jest? Dlaczego jest aż tak delikatne? Z drugiej strony, czy nie byłoby ryzykowne być zbyt naiwnym i ufnym? Zaufanie to mocna wiara w wiarygodność, prawdę, zdolności, lub siłę kogoś, lub czegoś. Na przykład ufamy ludziom, którzy są dla nas życzliwi, którzy są uczciwi i których czyny odpowiadają ich słowom. Ufamy komuś, na kogo możemy liczyć, że konsekwentnie robi to, co słuszne. W intymnej relacji ufamy naszemu partnerowi, jeśli jest przewidywalny, rzetelny i uczciwy. Zaufanie polega na umiejętności robienia czegoś bez strachu i obaw.

Jak uczymy się ufać innym? Nauka zaufania zaczyna się już od czasów wczesnego dzieciństwa. Dzieci, które ufają swojemu otoczeniu, to zazwyczaj te, które również utworzyły bezpieczne przywiązanie do swoich rodziców. To oni, a zwłaszcza matka na początku, zadają sobie wiele trudu, aby uchronić dziecko przed tym, co jest nieprzewidywalne. Tacy rodzice są ciepli, serdeczni i wrażliwi w opiece nad swoimi dziećmi, a także oferują im bezpieczeństwo.

Niestety istnieje wiele awersyjnych doświadczeń z dzieciństwa, które przyczyniają się do nieufności i braku pewności siebie u dzieci. Na przykład niekonsekwentne reakcje rodziców lub niedotrzymanie obietnic powodują niepewność i nieufność u ich dzieci. Przerażające wybuchy wściekłości rodziców mogą zburzyć zaufanie dziecka do przewidywalnego świata. Również zdrada zaufania, która ma miejsce w przypadku wykorzystywania seksualnego czy fizycznego dzieci, w perspektywie długoterminowej, może wywołać stany dysocjacyjne u młodych ofiar. 

Doświadczenia te mogą być powodem przyszłych zdrad lub prowadzić do pewnych słabych punktów w zdolności jednostki do dokładnej oceny wiarygodności innych. Brak szczerości czy uczciwości w kontaktach pomiędzy rodzicami, a także rodziców z dziećmi, również szkodzą zaufaniu dziecka. Nieuczciwi rodzice, nie dotrzymują obietnic, danych sobie lub swoim dzieciom.

Te bolesne wydarzenia w dzieciństwie pozostawiają niewidoczne blizny i wywierają na nas głęboki wpływ przez całe życie. Próbując się chronić, budujemy system obrony przed naszym bólem, dezorientacją i rozczarowaniem. Niektórzy z nas przysięgają, że nigdy więcej nikomu nie zaufają, inni z kolei stają się bardzo czujni i zdeterminowani, by nie być frajerem. Jeśli zraniła nas nieuczciwość naszych rodziców, możemy patrzeć na innych ludzi z wypaczonej perspektywy i nabierać wobec nich surowych, cynicznych postaw. 

Te samoistne mechanizmy obronne pomagają nam zachować iluzję siły i nietykalności, jednak te same mechanizmy ograniczają naszą zdolność do ufania innym i znajdowania spełnienia w bliskich relacjach. W intymnej relacji dwojga ludzi bardzo ważne jest zaufanie, jest ona uzależniona od szczerości i otwartości. W rzeczywistości zaufanie można traktować jako spoiwo, które utrzymuje relację pomiędzy partnerami opartą na uczuciu, miłości i lojalności. 

Bardzo ważne jest, aby odróżnić zaufanie bezwarunkowe, to naiwne od zaufania warunkowego opartego na zdrowym osądzie i doświadczeniu. Cenne jest również rozróżnienie zdrowego sceptycyzmu, który jest postawą dojrzałą, od cynizmu, który jest niedojrzały i nieprzystosowany. Kiedy krytyczny głos wewnętrzny dominuje w naszym myśleniu, mamy tendencję do stawania się cynicznymi i pogardliwymi w stosunku do innych ludzi. Te negatywne postawy niszczą ludzkiego ducha, krzywdzą nas i naszych bliskich. 

Postawa zdrowego sceptycyzmu jest częścią prawdziwego ja, podczas gdy cynizm należy do anty ja, tej części osobowości, która niszczy naszą samoocenę i ingeruje w nasze relacje. Zaufanie ma ogromne znaczenie, pomaga bowiem zachować miłość, przywiązanie i czułość, które partnerzy czują do siebie w początkowej fazie ich związku. To poczucie wzajemnego zaufania pomaga radzić sobie z nieuniknionymi wzlotami i upadkami, które towarzyszą każdemu związkowi.

Miłość jest najlepszą rzeczą, która może nam się przydarzyć, ale przetrwa tylko ta oparta na zaufaniu. Bez niego nie ma szans...

Lubię to! Skomentuj19 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale