Kobieta Świadoma
Prawda ponad wszystko
13 obserwujących
307 notek
173k odsłony
  180   0

Pokolenie młodych, gniewnych


Obecnie można zaobserwować, na każdym praktycznie forum wybuchy gniewu niektórych osób, które nie przebierają w słowach, dyskutując, czy to na tematy polityki, religii, związków, czy stereotypów panujących w naszym społeczeństwie, atakują i obrażają innych. Również i tu na salonie, jest wiele tego przykładów. Choć ludzie powinni wzajemnie szanować swoje poglądy, tak się jednak nie dzieje. To przykre, gdy ludzie, często na wysokim poziomie, ze stopniami naukowymi we własnym dorobku obrażają bez powodu innych, tylko dlatego, że mają inne zdanie. Skąd w nas tyle agresji? Czym jest i skąd się bierze nasz gniew?

Ogólnie mówiąc, gniew jest reakcją emocjonalną na niepowodzenie lub wzburzenie, czasami z nastawieniem agresywnym (stan irytacji, wzburzenia; uczucie wrogości; wybuch gniewu, gniew). To reakcja na działanie interpretowane jako skierowana negatywnie, inaczej akcja zaczepna. Uczucia gniewu powstają w wyniku tego, jak interpretujemy i reagujemy na pewne sytuacje wywołane przez jakiś wyzwalacz. Każdy z nas ma swoje własne wyzwalacze, które wywołują w nim złość, ale niektóre typowe obejmują sytuacje, w których czujemy się zaatakowani, zagrożeni, sfrustrowani, bezsilni, niesprawiedliwie traktowani, pominięci, czy nieszanowani.

Możemy interpretować te sytuacje w różny sposób. Sytuacja, która sprawia, że ​​czujemy się bardzo źli, nie musi sprawić, że ktoś inny poczuje również złość. Dzieje się tak, dlatego że każdy z nas interpretuje je inaczej. Wcale nie oznacza to, że interpretujemy rzeczy "źle", tylko wtedy, jeśli się złościmy. To, w jaki sposób interpretujemy sytuację i reagujemy na nią, może zależeć od wielu czynników w naszym życiu, w tym: od naszego dzieciństwa i wychowania; od naszego doświadczenia z przeszłości czy obecnych okoliczności. Niezależnie od przyczyny naszej złości, myślenie o tym, jak i dlaczego interpretujemy i reagujemy na daną sytuację, może pomóc nam nauczyć się lepiej radzić sobie z tymi emocjami. Może nam to również pomóc w znalezieniu odpowiednich strategii radzenia sobie z gniewem.

Sposób, w jaki radzimy sobie z gniewem i uczuciami, często zależy od naszego wychowania. Od tego, czego się o nim nauczyliśmy w dzieciństwie. Wiele osób w dzieciństwie było świadkiem złych wzorów jak radzić sobie z problemami. Może to utrudniać radzenie sobie z nimi w dorosłym życiu. Na przykład: gdy dorastaliśmy w rodzinie, gdzie na problemy, czy niepowodzenia reagowano wybuchem agresji lub gniewu, nie zdołaliśmy się nauczyć rozumienia i zarządzania swoimi gniewnymi uczuciami. 

Może to prowadzić do wybuchów złości, gdy nie podoba nam się sposób, w jaki ktoś się zachowuje, lub gdy jesteśmy w sytuacji, która się nam nie podoba. Gdy zostaliśmy wychowani w przekonaniu, że nie powinniśmy narzekać, będąc karani za wyrażanie gniewu jako dzieci. Może to sprawić, że będziemy tłumić gniew, a wtedy będziemy reagować niewłaściwie na nowe sytuacje, z którymi nie będziemy czuć się komfortowo. Jeżeli nie czujemy, że możemy uwolnić swój gniew w zdrowy sposób, możemy również skierować go do wewnątrz na siebie. Co z kolei będzie wpływało niekorzystnie na nasz dobrostan psychiczny.

Możliwe, że niektórzy z nas byli świadkami gniewu swoich rodziców lub innych dorosłych, gdy wymknął się im spod kontroli. Nauczyli się wtedy myśleć o gniewie jako o czymś destrukcyjnym i przerażającym. Mogło to spowodować, że teraz boją się własnego gniewu i nie czują się bezpiecznie, gdy wyrażają swoje uczucia, gdy coś ich denerwuje. Te uczucia mogą następnie pojawić się w innym niepowiązanym czasie, co może wydawać się trudne do wyjaśnienia.

Ludzie, którzy doświadczyli w dzieciństwie traumy lub zastraszania, nie potrafiąc wtedy bezpiecznie wyrazić swojego gniewu, mogą nadal zmagać się z tymi złymi emocjami. Oznacza to, że pewne sytuacje są dla nich szczególnie trudne i bardzo prawdopodobne, że ich rozgniewają. Czasami nasze obecne uczucie gniewu mogą dotyczyć nie tylko obecnej sytuacji, ale może być również związane z przeszłym doświadczeniem. 

Co może oznaczać, że gniew, który odczuwamy w teraźniejszości, jest często na poziomie odzwierciedlającym naszą sytuację z przeszłości. Uświadomienie sobie tego może nam pomóc w znalezieniu sposobów reagowania na sytuacje obecnie w bezpieczniejszy i mniej stresujący sposób. Jeżeli mamy teraz do czynienia z wieloma problemami w swoim życiu, jesteśmy bardziej podatni na wybuchy gniewu niż zwykle lub złościć się na rzeczy niepowiązane z nimi.

Gdy jest jakaś sytuacja, która sprawia, że ​​czujemy się źli, ale nie czujemy się w stanie wyrazić swojej złości bezpośrednio lub rozwiązać jej, to może się okazać, że wybuchniemy innym razem. Nasz gniew może być również częścią żalu, który ukrywamy latami. Jeśli, na przykład straciliśmy kogoś ważnego dla siebie, radzenie sobie ze wszystkimi sprzecznymi uczuciami, które możemy odczuwać, może być bardzo trudne. 

Reasumując: gniew ma podstawy sięgające w przeszłość, może również być wynikiem obecnych, czy żalu wiążącego się z utratą bliskiej osoby. Może również być kumulacją sytuacji z przeszłości i obecnych. Ludzie, którzy atakują innych czy to w realu, czy w necie, często są bardzo zranieni i nieszczęśliwi. Jednak nie daje im to prawa napadać werbalnie na innych.

Lubię to! Skomentuj14 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości