LGBT
Nie ma "orientacji seksualnych. Jest prokreacja. Reszta to perwersja
3 obserwujących
8 notek
2011 odsłon
296 odsłon

"Orientacja seksualna" nie istnieje III

Wykop Skomentuj16

imageTeza: Homoseksualizm jest normalnym wariantem seksualności Człowieka

Nazwijmy tę tezę tezą "APA/1973 "

W 1973 roku APA wykreśliła homoseksualizm z listy dewiacji i uznała za „orientację seksualną”. Należałoby oczekiwać, że nastąpiło to z poszanowaniem zasad nauki, za jaką uważa się Psychiatria. A jak było w rzeczywistości? Czy zostały przedstawione naukowe argumenty i dowody na taką decyzję APA? Niestety, nie…

• Jako jedyny argument za tezą APA/1973 (że homoseksualizm jest normalnym wariantem seksualności Człowieka) zostały przedstawione dwie prace: Hooker E. (1957) (2) oraz Robins E./Saghir (1971). Celem obu tych prac było wykazanie, że homoseksualności nie towarzyszą zaburzenia psychiczne w stopniu większym niż w przypadku osób heteroseksualnych.

Jednak uznanie niskiego wskaźnika chorób psychicznych za argument przemawiający za uznaniem dewiacji za „orientację seksualną” jest kuriozalny i nienaukowy. Gdyby bowiem przyjąć to kryterium, to należałoby niemal wszystkie dewiacje seksualne uznać za „orientacje seksualne”. Fetyszyści czy pedofile nie chorują częściej niż homoseksualiści, zatem nic nie stoi na przeszkodzie, aby uznać te dewiacje za „orientacje seksualne”.

I w zasadzie ten jeden argument wystarczyłby na zakwestionowanie decyzji APA jako nienaukowej, sprzecznej z zasadami i logiką. Ale argumentów przeciw jest znacznie więcej

• Metodologia zastosowana w tych pracach jest kwestionowana. Dotyczy to zwłaszcza pracy E. Hooker

• Nie zostały przedstawione prace, których wyniki prowadziły do przeciwnego wniosku, że homoseksualności towarzyszą choroby i zaburzenia psychiczne w stopniu większym niż w przypadku heteroseksualizmu. A przecież takich prac była wówczas większość

• Ponieważ dowody na tezę APA/1973 były słabe, członkowie APA byli bardzo podzieleni za/przeciw. Zdecydowano się więc na głosowanie wśród członków APA. Homoseksualizm został wykreślony z listy DSM przy 5816 (58%) głosów za- i 3817 (42%) przeciw-.

• W glosowaniu wzięło udział 9633 psychiatrów APA. APA liczyła 17 000 członków, zatem w glosowaniu udział wzięło zaledwie 56% członków APA W 1973 roku zaledwie ok. 8,5% amerykańskich psychologów i psychiatrów było zrzeszonych w APA. Tak więc, decyzję APA poparło w rzeczywistości zaledwie 3% psychiatrów amerykańskich.

• Nawet wśród osób, które głosowały za wyeliminowaniem homoseksualizmu z listy dewiacji, wielu było przekonanych, że dzięki usunięciu społecznego stygmatu z homoseksualistów będzie można skuteczniej pomóc tym, którzy potrzebują i poszukują pomocy psychiatrycznej. Zatem członkowie APA nie kierowali się argumentami merytorycznymi ale argumentami emocjonalnymi

• Aż 20% psychiatrów zrzeszonych w APA przyznawało się do homoseksualizmu. LGB stanowią zaledwie 2-3% populacji. Można jedynie podejrzewać, że w rzeczywistości homoseksualnych psychiatrów było więcej niż te deklarowane 20%.

• Tak silna nadreprezentacja homoseksualistów w środowisku ówczesnej APA oznacza także, że heteroseksualni psychiatrzy głosowali za tezą APA/1973 gdyż ich kolegami, przyjaciółmi i współpracownikami byli homoseksualiści. Nie głosuje się przeciwko koledze, przyjacielowi czy współpracownikowi.


Wykop Skomentuj16
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Społeczeństwo