4 obserwujących
92 notki
98k odsłon
668 odsłon

Upadek Berlina - Ostatni taniec

Wykop Skomentuj

Narodowi Socjaliści wykorzystywali ostatnie dni wojny do ostatecznego rozrachunku ze swoimi wrogami. W więzieniu Plötzensee tego dnia (18 kwietnia) ścięto trzydziestu więźniów politycznych. SS-mani nie trudzili się z aresztowaniem i odstawianiem podejrzanych o dezercję do aresztów. Sami wymierzali sprawiedliwość, wieszając tych, którzy opuścili szeregi Volkssturmu lub Wehrmachtu. Do wykonania egzekucji używano latarni miejskich. Ciała powieszonych na latarniach wisiały tam ku przestrodze, a dla wzmocnienia efektu na ich szyjach wieszano tablicę, według których powodem egzekucji było tchórzostwo powieszonych.

19 kwietnia 9. Armia gen. Busse zaczęła wycofywać się w stronę stolicy, co wywołało rozpacz wśród pozostawianej samej sobie ludności cywilnej. Sowieckie czołgi dotarły do Müncheberga poruszając się wzdłuż autostrady Reichsstrasse 1, a armie Żukowa zaczęły okrążać Berlin od strony północnej. Stalin naciskał na Żukowa i Koniewa w celu odcięcia stolicy III Rzeszy, po to żeby Amerykanie i Brytyjczycy nie mogli w ostatniej chwili wyprowadzić własnej ofensywy. Amerykanie w tym samym czasie wkroczyli do Leipzig i Norymbergi. Stalin niepotrzebnie się martwił, ponieważ gen. Simpson zatrzymał się na Elbie, tak jak rozkazał jego wojskom gen. Eisenhower.

Ludność cywilna Berlina była tak zdesperowana, żeby zdobyć coś do jedzenia, że nawet bombardowanie miasta przez Sowietów nie było w stanie powstrzymać cywilów od gromadzenia się w kolejkach do lokalnych sklepów. Jedna z kobiet opisywała po wojnie jak jej znajomy konduktor zginął od odłamka artyleryjskiego stojąc w kolejce po papierosy. Inny pocisk trafił sklep sprzedający pieczywo w którego wnętrzu były kobiety robiące tam zakupy. Uchodźcy z prowincji doświadczali tego samego co Polacy uciekający przed wojskami niemieckimi we wrześniu 1939 roku: terror ze strony lotnictwa, dla którego najłatwiejszym celem byli cywile stłoczeni na drogach do stolicy. Jednak byli też tacy, których głównym zmartwieniem były błahe, jak mogłoby się wydawać, sprawy. Jeden z mieszkańców Woltersdorfu domagał się w liście do burmistrza pisemnego potwierdzenia, że jego rower zarekwirowany przez Volkssturm, trafi z powrotem do swojego właściciela.

Zwiad lotniczy nad wybrzeżem bałtyckim nie pozostawiał wątpliwości, że 2. Front Białoruski marszałka Rokossowskiego przygotowuje się do wyprowadzenia spóźnionej ofensywy w kierunku południowo-zachodnim. Jego wojska zgromadzone wokół ujścia Wisły musiały zostać przerzucone do miasta Schwedt, co wiązało się z pokonaniem dwóch kanałów biegnących w kierunku Szczecina, a także grząskiego terenu utrudniającego poruszanie się wojskom pancernym. Trzy tygodnie wcześniej Żukow ostrzegał Stalina, że Rokossowski potrzebuje więcej czasu na przegrupowanie swoich armii, ale wtedy dyktator Związku Sowieckiego nie uważał za konieczne użycie 2. Frontu Białoruskiego w ofensywie na Berlin. Jednak teraz, przy narastających trudnościach ze zdobyciem stolicy III Rzeszy, Generalissimuss zaczął zdawać sobie sprawę, że Rokossowski powinien być kolejnym, obok Żukowa i Koniewa, marszałkiem Związku Sowieckiego, zaangażowanym w odniesienie ostatecznego zwycięstwa. 


Na podstawie:

"Berlin - The Downfall 1945" Antony Beevor, Viking, 2002

"The Second World War" Antony Beevor, Phoenix, 2013

"Armageddon - The Battle for Germany 1944-45" Max Hastings, Pan Books, 2015

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura