7 obserwujących
68 notek
64k odsłony
  301   0

Religijne symbole rodzą konflikty, gejowskie są "spoko". Orzeczenie TSUE

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał werdykt na korzyść pracodawcy, który zakazał pracownicy nosić hidżab. Ten sam europejski sąd zakazuje dyskryminacji symboli LGBT, jako niebudzących kontrowersji i przynależnych do tożsamości ludzkiej. Która tożsamość jest bardziej ludzka: religijna czy gejowska?

Wyrok Trybunału daje zielone światło dyskryminacji wierzących i poszerza rozumienie neutralności światopoglądowej. Pracodawca może odtąd legalnie zakazać eksponowania wszelkich symboli religijnych – zwłaszcza krzyżyka noszonego przez wielu chrześcijan. Powód? "Budowanie neutralnego wizerunku firmy oraz unikanie konfliktów społecznych wśród pracowników". Rozstrzygnięcie prawników dotyczy także przekonań politycznych lub światopoglądowych.

W międzynarodowym prawodawstwie nie istnieje gwarancja dla ekspresji seksualnej, zagwarantowana jest natomiast wolność religijna i swoboda publicznego świadczenia wierze. Zapewnienie wolności religijnej koliduje z uprzywilejowaniem LGBT. Orzecznictwo europejskie stosuje podwójne standardy. Nachalna propaganda LGBT i praktyki demoralizujące są pod ścisłą możliwie najszerszą i bezwzględną ochroną prawną, nie ograniczaną stosunkiem klientów firm do homoseksualizmu i polityki gender, mimo że są zarzewiem niezgody społecznej i godzą w ład moralny. Próby zakazu promocji homoseksualizmu podciągane są pod działania wymierzone w wolność wyrażania światopoglądu. Wolność religijna po tym wyroku zostaje sytuowana w hierarchii ochrony i prawa do ekspozycji niżej aniżeli seksualność ludzka z obszaru popędowego, niewyróżnionego kontrolą rozumu.

Do Trybunału zwrócono się m.in. z pytaniem, czy wewnętrzna regulacja przedsiębiorstwa, która zakazuje pracownikom noszenia wszelkich widocznych symboli przekonań politycznych, światopoglądowych lub religijnych w miejscu pracy, stanowi wobec pracowników, którzy przestrzegają określonych zasad ubioru w zależności od nakazów religijnych, bezpośrednią lub pośrednią dyskryminację ze względu na religię lub przekonania, w jakich okolicznościach ewentualne odmienne traktowanie pośrednio ze względu na religię lub przekonania, wynikające z takiej regulacji może być uzasadnione i jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę w ramach badania właściwego charakteru takiego odmiennego traktowania.

W swoim wyroku, wydanym w składzie wielkiej izby, Trybunał uściślił przede wszystkim, w jakich okolicznościach odmienne traktowanie pośrednio ze względu na religię lub przekonania, wynikające z takiej regulacji wewnętrznej, może być uzasadnione.

Trybunał zbadał w pierwszej kolejności, w związku ze sprawą C-804/18, czy wewnętrzna regulacja przedsiębiorstwa, która zakazuje pracownikom noszenia wszelkich widocznych symboli przekonań politycznych, światopoglądowych lub religijnych w miejscu pracy, stanowi wobec pracowników, którzy przestrzegają określonych zasad ubioru w zależności od nakazów religijnych, zabronioną na mocy dyrektywy 2000/78 (tj. art. 1 i art. 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/78) bezpośrednią dyskryminację ze względu na religię lub przekonania.

W tym względzie Trybunał zauważył, że noszenie symboli lub ubrań w celu zamanifestowania religii lub przekonań jest objęte „wolności[ą] myśli, sumienia i religii” (chronioną na mocy art. 10 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, dalej: karta). Ponadto dla celów stosowania dyrektywy 2000/78 terminy „religia” i „przekonania” należy rozumieć jako dwie strony tego samego i jedynego powodu dyskryminacji.

Ponadto Trybunał przypomniał swoje orzecznictwo, zgodnie z którym taka regulacja nie stanowi dyskryminacji bezpośredniej, ponieważ dotyczy bez rozróżnienia wszelkich przejawów takich przekonań i traktuje w ten sam sposób wszystkich pracowników przedsiębiorstwa, narzucając im w sposób ogólny i niezróżnicowany neutralność ubioru, która sprzeciwia się noszeniu takich symboli. Trybunał orzekł, że wniosku tego nie podważa stwierdzenie, że niektórzy pracownicy przestrzegają nakazów religijnych wymagających pewnych zasad ubioru. O ile bowiem zastosowanie regulacji wewnętrznej, takiej jak opisana powyżej, może z pewnością powodować szczególne niedogodności dla takich pracowników, o tyle okoliczność ta nie ma wpływu na stwierdzenie, zgodnie z którym regulacja ta, wyrażająca politykę neutralności przedsiębiorstwa, nie wprowadza co do zasady odmiennego traktowania pracowników opartego na kryterium nierozerwalnie związanym z religią lub przekonaniami.

Trybunał stwierdził, że w tej sprawie rozpatrywaną regulację stosowano w sposób ogólny bez jakiegokolwiek rozróżnienia, ponieważ pracodawca wymagał również od innej pracownicy noszącej krzyżyk zdjęcia tego symbolu, do czego ona się zastosowała. Trybunał w tych okolicznościach orzekł, że regulacja taka jak rozpatrywana w postępowaniu głównym nie stanowi w odniesieniu do pracowników, którzy przestrzegają określonych zasad dotyczących ubioru zgodnie z nakazami religijnymi, bezpośredniej dyskryminacji ze względu na religię lub przekonania.

Lubię to! Skomentuj9 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Społeczeństwo