36 obserwujących
1987 notek
1076k odsłon
182 odsłony

Pisma liberalne drugiego obiegu w Polsce w latach 1979-1990 – czyli jak od czasó

Wykop Skomentuj

 

„Największe zainteresowanie redakcji wzbudzały problemy gospodarcze PRL”. Zdaniem redakcji „Kursu” gospodarka PRL była bankrutem, ruina, permanentnie pogrążonym w zacofaniu i zadłużeniu, uzależnioną od ZSRR – problemem było przejmowanie polskich przedsiębiorstw przez sowietów. Na łamach czasopisma głoszono, że socjalizm doprowadził Polskę do zapaści cywilizacyjnej i powszechnego ubóstwa.

 

„Kurs” realistycznie oceniał nie tylko ZSRR i PRL, ale także i USA. Czasopismo potępiało politykę zagraniczną USA polegającą na tym, że Stany Zjednoczone doradzały innym krajom wysokie podatki i inflacje. Publicyści pisma krytycznie oceniali też konsumpcjonizm w Ameryce Północnej.

 

W 1985 roku Janusz Korwin Mikke i Józef Białek powołali do życia „Stańczyka. Pismo konserwatystów i liberałów”. Od 1986 do 1989 wydano 12 numerów pisma. Celem pisma było propagowanie idei prawicowych i integracja środowisk prawicy.

 

14 listopada 1987 w środowisku pisma powołano Ruch Polityki Realnej. Wśród założycieli RPR znajdowali się: Krzysztof Bąkowski, Ryszard Czarnecki, Tomasz Gabiś, Stefan Kisielewski, Andrzej Maśnica, Stanisław Michalkiewicz, Aleksander Popiel, Janusz Korwin-Mikke, Andrzej Sadowski, Robert Smoktunowicz, Andrzej Zawiślak.

 

Ruch Polityki Realnej stawiał sobie za cel wprowadzenie wolnego rynku, wolności politycznych, decentralizacji, zakazu deficytu budżetowego, własności prywatnej, armii zawodowej i ograniczenie cenzury do zakazu publikacji materiałów pornograficznych.

 

Kiedy bracia Kaczyńscy dogadywali się przy okrągłym stole z komunistami, Janusz Korwin Mikke był przeciwny paktowaniu z czerwonymi. „Stańczyk” odwołujący się do monarchizmu i konserwatyzmu, i będący tubą propagandową Korwina, krytycznie oceniał też lewice w zachodniej Europie.

 

„Stańczyk” promował własność prywatną, wolności osobiste i gospodarcze, gospodarkę wolnorynkową. Postulowano likwidacje sektora państwowego i uznawano pożyczki Międzynarodowego Funduszu Walutowego za szkodliwe dla Polski. Czasopismo polecało prace Augusta von Hayeka, Miltoan Friedmana, Ludwiga von Misesa, Mirosława Dzielskiego, Stefana Kisielewskiego i Romana Rybarskiego. Na łamach „Stańczyka” sprzeciwiano się ingerencji państwa w gospodarkę, uznawano, że skutkiem socjalizmu w PRL jest zapaść cywilizacyjna i zniszczenie środowiska.

 

Praca Konrada Knocha prócz historii zasług Janusza Korwina Mikke i Stanisława Michalkiewicza opisuje też i inne inicjatywy promujące myśl konserwatywną i klasycznie liberalną. Na kartach „Pism liberalnych” znalazły się informacje o: czasopismach w których pisywał Mirosław Dzielski „Merkuriuszu krakowski i światowym” i krakowskim „13 Grudnia”, Krakowskim Towarzystwie Przemysłowym, środowisku wydawnictwa „Głos” którego reprezentantami był Jerzy Targalski i Witold Gadomski, czasopiśmie „Niepodległość” w którym pisywał Bronisław Komorowski, Liberalno Demokratycznej Partii Niepodległość w której działał Marcin Dybowski wydawca „Antyku” i „ABC” dziś zaangażowany w Krucjatę Różańcową i Ruch Kontroli Wyborów, krakowskiej „Niepodległości” w której pisywał Jerzy Orzeł dziś organizator Klubu Ronina.

 

Historyk z IPN w swojej pracy przybliżył też środowisko gdańskich liberałów wydających „Przegląd polityczny” (Jana Krzysztofa Bieleckiego, Donalda Tuska, Andrza Zarębskiego, Janusza Lewandowskiego), pracujących w spółdzielniach „Świetlik” i „Doradca” z którymi związany był Maciej Płażyński, późniejszy KLD, a także wrocławskie czasopismo „Dziś” wydawane przez Józefa Białka obecnie właściciela patriotycznego wydawnictwa Wektory i wydawcy „Opcji na prawo”, wrocławski Klub Konserwatywny, warszawski Klub Zachowawczo Monarchistyczny.

 

Wśród innych opisanych na kartach książki osób znaleźli się też profesor Jacek Bartyzel, Tomasz Gabiś, Lesław Maleszka, Paweł Śmiewak, Ireneusz Krzemiński, Ryszard Legutko, i Andrzej Kumor wydawca patriotycznego tygodnika „Goniec” w Kanadzie (który przetłumaczył na polski „Drogę do zniewolenia” Hayeka).

 

Jan Bodakowski

artykuł na ten temat ukazał się na łamach tygodnika Najwyższy Czas nr 22-23 30 maja 2015

Pisma liberalne drugiego obiegu w Polsce w latach 1979-1990 – czyli jak od czasów PRL Korwin i Michalkiewicz bronią zdrowego rozsądku

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura