11 obserwujących
528 notek
2097k odsłon
  1230   0

Wierzba działa jak aspiryna. Właściwości lecznicze i zastosowanie

Lecznicze działanie kory wierzby znane jest od bardzo dawna.
Lecznicze działanie kory wierzby znane jest od bardzo dawna.

Wierzba ma opinię drzewa magicznego. Zwiastuje nadejście wiosny, kojarzy się z Wielkanocą. Mało kto wie, że wierzba posiada także szerokie zastosowanie w lecznictwie, wykazuje bowiem podobne działanie jak aspiryna. 

Wierzba leczy od wieków

Wierzba jako roślina lecznicza znana była już w starożytności. Jej właściwości przeciwzapalne odkryli starożytni Egipcjanie, a przeciwbólowe opisywał Hipokrates w 5 wieku p.n.e. Traktowano ją jako środek ściągający oraz... antykoncepcyjny. 

W 1829 roku wyodrębniono z kory wierzby salicynę, związek czynny o działaniu przeciwbakteryjnym. Zaczęto stosować ją zamiast chininy w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz innych chorób mięśni i stawów. Przez lata badań przekonano się, że ogromne właściwości lecznicze kora wierzby posiada właśnie dzięki zawartemu w niej kwasowi salicylowemu - głównemu składnikowi współczesnej aspiryny.

W lecznictwie ludowym korę wierzby podawano właśnie tak jak teraz aspirynę, tj. przy kaszlu, w gorączce, bólach głowy, reumatyzmie, także w nieżytach jelit i biegunce. Zewnętrznie stosowano ją przy trudno gojących się ranach.

W Polsce wierzba jest drzewem pospolitym. Rośnie przy drogach, zabudowaniach wiejskich, nad rzekami w wilgotnych lasach łęgowych. Często sadzona w parkach, na miedzach, przy drogach. W Polsce rośnie wiele gatunków wierzb, m.in. biała (zwana popularnie płaczącą, srebrną czy pospolitą), iwa, krucha, mandżurska, ostrolistna, purpurowa, szara. 

Korę wierzby zbierać należy wiosną, kiedy ruszają soki drzewa. Ścina się 2-3-letnie pędy i z nich zdejmuje korę. Można suszyć ją na słońcu, w jasnych pomieszczeniach lub w suszarniach w temp. do 40°C.


wierzby płaczące
Typowy polski krajobraz - wierzby przy drodze.

Jakie działanie kora wierzby?

Naturalna salicyna, zawarta w korze wierzby działa wolniej niż aspiryna, ponieważ zawiera mniej salicylanów, ale za to bezpieczniej. Substancje w niej zawarte rozpadają się w przewodzie pokarmowym, uwalniając alkohol salicylowy, a ten utlenia się do kwasu salicylowego dopiero w wątrobie. Dzięki temu pochodne kwasu salicylowego łatwo i bezpiecznie wnikają do organizmu i nie powodują z reguły takich skutków ubocznych jak wymioty czy nudności.

Kora wierzby zawiera też sole mineralne, garbniki i antyoksydanty takie jak kwas elagowy, katechiny i flawonoidy. Związki salicylowe i flawonoidy działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo, przeciwobrzękowo, napotnie, przeciwgorączkowo, przeciwreumatycznie i przeciwartretycznie.

Właściwości kory wierzby

  • przeciwzapalne - hamuje wytwarzanie prostaglandyn i bakteriobójcze
  • przeciwbólowe - pomaga w zwalczaniu bólu głowy
  • przeciwgorączkowe - może być stosowana w przypadkach przeziębień przebiegających z gorączką
  • przeciwreumatyczne -  może być stosowana w gośćcu przewlekłym postępującym, gorączce reumatycznej
  • przeciwmiażdżycowe - może być używana w leczeniu miażdżycy ze wzmożoną krzepliwością krwi, zapaleniach żył, a także w przypadkach nadmiernego pocenia się
  • przeciwzakrzepowe - zawiera związki czynne, które uszczelniają naczynia włosowate i jednocześnie przeciwdziałają nadmiernej krzepliwości krwi
  • oczyszczające - zwiększają ilość wydalanego moczu i poprawiają przebieg reakcji oksydoredukcyjnych
  • rozkurczowe - łagodzi objawy napięcia przedmiesiączkowego, regulując produkcję prostaglandyn (odpowiedzialnych za skurcze macicy)
  • uspokajające -  pomaga w zwalczaniu bezsenności, łagodzeniu pobudzenia nerwowego 
  • antybakteryjne - ma ogromne właściwości ściągające i łagodzące w leczeniu cery trądzikowej, poprzez usuwanie ze skóry martwych komórek i oczyszczanie porów
  • ściągające - sprzyja gojeniu się ran
  • przeciwbiegunkowe, chroniące organizm przed odwodnieniem; dobra w nieżytach błon śluzowych przewodu pokarmowego, niezbyt nasilonych biegunkach
  • odchudzające - przyspiesza rozkład węglowodanów i tłuszczów. Dodatkowo powoduje szybsze spalanie kwasów tłuszczowych, gdyż pobudza pocenie się i termogenezę

Wierzba biała a wierzba purpurowa

Kora wierzby białej (salix alba) stosowana jest u chorych, cierpiących na bóle stawowe i choroby reumatyczne. Ma również zastosowanie jako środek przeciwdziałający zawałom serca. Szczególnie w tym zakresie, kora wierzby białej zalecana jest mężczyznom po 50.roku życia. Przyjmowanie tego rodzaju kory wierzby działa w stanach zapalnych jelit i wspomaga leczenie zapalenia pęcherza i nerek.

Kora wierzby purpurowej (salix purpurea) ma ogromne zastosowanie w nieżycie błon śluzowych przewodu pokarmowego oraz zapaleniu błony śluzowej żołądka. Również poprzez działanie ściągające ma ona zastosowanie w leczeniu ran. Dobroczynne zastosowanie kory wierzby purpurowej odnotowano też w walce z podwyższonym cholesterolem. Roślina ta ma również zastosowanie w przeciwdziałaniu chorobie Alzheimera, poprzez ograniczenie produkcji wolnych rodników.


wiklinowy koszyk
Właściwości lecznicze większe ma wierzba biała, a purpurowa nadaje się do wyplatania wiklinowych koszyków. 

Jak zrobić napar z kory wierzby

Wierzba biała może być stosowana w formie naparów, odwarów oraz przygotowanych z ich użyciem okładów czy kąpieli. Aby zrobić napar, należy 1 łyżkę rozdrobnionej suszonej kory zalać szklanką wody, doprowadzić do wrzenia i przez 5 minut gotować wywar pod przykryciem na małym ogniu. Następnie napar z kory wierzby należy odstawić na 15 minut, a po tym czasie przecedzić. 

Zaleca się pić 1/3 szklanki naparu z kory wierzby 3 razy dziennie w czasie grypy i przeziębienia, jak również w przypadku dolegliwości ze strony układu pokarmowego, bólów reumatycznych i nerwobólów. Napar można też stosować zewnętrznie, do okładów na bolesne miejsca ciała albo przy chorobach skórnych tj. łuszczyca, trądziki, przy stanach zapalnych – do płukania jamy ustnej i gardła oraz jako okłady na oczy.

Doskonała w walce z przeziębieniem będzie również herbatka z kwiatostanów wierzby potocznie zwanych baziami. Taka wierzbowa herbatka działa napotnie, wykrztuśnie, przeciwkaszlowo, przeciwzapalnie, łagodnie uspokajająco. Możemy użyć zarówno świeżych, jak i suszonych „kotków". Łyżkę bazi lub kory wierzbowej należy zalać gorącą wodą lub mlekiem i posłodzić miodem.

Wyciągiem z kory wierzby białej wzbogacić można kosmetyki dla cery naczynkowej, tłustej, starzejącej się oraz przeznaczone do przetłuszczających się włosów. Roślina wspomaga oczyszczanie skóry i reguluje wydzielanie łoju.

Komu wierzba szkodzi?

Wszelkiego rodzaju preparaty z kory wierzby są wskazane są dla osób, które nie mogą stosować kwasu acetylosalicylowego. W aptekach czy punktach zielarskich kora wierzby dostępna jest w tabletkach, w proszku, w wyciągach płynnych lub suchych. 

Nie powinny jej stosować osoby chore na astmę, uczulone na salicylany, z chorobą wrzodową. Preparaty z wierzby podane w zbyt dużych dawkach mogą wywołać nudności lub biegunkę.

Salicyna obecna w korze wierzby może wchodzić w niepożądane interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i lekami przeciwzakrzepowymi (nasila ich działanie).

Należy pamiętać, aby nie podawać preparatów zawierających korę wierzby dzieciom poniżej 14 roku życia oraz kobietom w ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej.


bazie
Bazie to jeden z symboli Wielkanocy.

Wierzba magiczna

Wierzbie przypisywano także właściwości magiczne. Z jednej strony posądzano ją o kontakty z istotami nadprzyrodzonymi, z drugiej istniało przekonanie, że chroni dobytek. Młode gałązki wtykano w różne szpary chałup, aby gospodarstwo uchronić od gradu, pożaru, piorunów i innych nieszczęść. 

Wierzba rosnąca przy domu miała chronić przed wszelakim złem. Uderzenie wierzbową witką było zaś uniwersalnym środkiem na wszystko – od przeziębienia po złe zachowanie dzieci. Bazie (tzw. kotki) z poświęconych palm wielkanocnych dawano do połknięcia dzieciom, aby nie bolało ich gardło i były zdrowe.

Kto szukał skarbów, wiązał poświęconą w Niedzielę Palmową witkę wierzbową razem z trzema gałązkami leszczyny. Ponoć taki zestaw działa jak różdżka i niezawodnie znajduje zakopane, schowane, zagubione czy zamurowane cenne rzeczy.

W polskiej tradycji wierzba związana była też z nieczystymi mocami – w wielu opowieściach i przekazach w dziuplach starych wierzb mieszka sam diabeł.

Istniało przekonanie, że choroby można odczynić przenosząc je na wierzbę. Do spróchniałego pnia wierzby często był wkładany kołtun, a do wywierconego w wierzbie otworu wkładano także końce warkoczy kobiet chorujących na tyfus. Zabijano go kołkiem, żeby choroba tam pozostała. Hubkami wierzby tamowano krew.

ja


Lubię to! Skomentuj10 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości