Ułożenia
Sztuka to fizyka bez matematyki
3 obserwujących
116 notek
81k odsłon
  159   0

Odwrócony system EU ETS - elektrownia węglowa nie emituje CO2

Firmy i ich klienci przejmują transformację energetyczną

Przesłanka: techniczna oraz podmiotowa emisja CO2.

W tej idei przed wprowadzeniem opłaty za emisję CO2 emiterem były urządzenia i podmioty je używające. Po wprowadzeniu opłaty za emisję CO2 emiterem jest klient firmy, która dostarcza mu energię oraz paliwo. To klient zamówieniem energii oraz paliwa czyni emisję CO2, jeżeli metoda techniczna spełniająca jego zamówienie, potrzebę, jest z tym związana. W tym ułożeniu firmy mogą pobierać opłatę za emisję CO2 i mogą uzyskane z tego tytułu środki finansowe, które musi zainwestować w przedsięwzięcia kwalifikowane narodowej transformacji energetycznej. Rząd wskazuje rynkowi wydatki kwalifikowane oraz wysokość opłaty za emisję CO2. Jeżeli firmy pobrane z opłat za emisję CO2 środki finansowe nie zainwestują jako wydatek kwalifikowany, to przekazują je państwu.

Szkic idei:

POLSKA – limit uprawnień i opłata dotyczące emisji CO2 – UE

Lokalizacje:

Pośrednie, np..:  elektroenergetyka, ciepłownictwo
Bezpośrednie, np..: kuchenka gazowa, centralne ogrzewanie, piec hutniczy, - inne indywidualne.

 Miara emisji CO2 po stronie klienta korzystającego z energii lub paliwa:
 - uwarunkowania pośrednie emisji: klient korzysta z produktów i/lub usług podmiotu, których wykonanie związane jest z emisją CO2 poprzez nabycie, zamówienie, tych produktów i/lub usług, klient generuje emisję CO2,
- uwarunkowania bezpośrednie:  klient korzysta z własnych urządzeń bezpośrednio czyniących emisję CO2 poprzez nabycie od firmy paliwa wytwarzając emisję CO2.

Firma wystawiająca klientowi rachunek/fakturę za produkt/usługę, paliwo/energię, pobiera opłatę za emisję  CO2. Firma pobierająca opłatę za emisję CO2 od klienta uzyskane środki finansowe lokuje na własnym, firmowym, dedykowanym, koncie bankowym w Polsce, w celu dokonania inwestycji transformacji.

Inwestycja firmy w zakresie transformacji energetycznej będąca realizacją wydatku kwalifikowanego według wskazań ustawowych narodowej strategii transformacji energetycznej (cele, wskaźniki - polityki, programy, projekty), realizowana jest przez firmę w trybie czasowym n+3, gdzie n – to rok poboru opłaty, a „+3” to kolejne trzy lata, w których wydatek kwalifikowany ze środków poboru w n-roku, inwestycja, musi być przez firmę zrealizowany. Jeżeli nie jest zrealizowany wydatek kwalifikowany w tym czasie, to środki finansowe zgromadzone z opłaty firma przelewa (przekazuje) na konto państwowe narodowej transformacji energetycznej wraz z odsetkami.  

Wydatek kwalifikowany – to inwestycja firmy pobierającej opłatę za emisje CO2, podjęta przez nią w ramach uwarunkowań ustawowych narodowej transformacji energetycznej, zrealizowana poprzez nabycie np.. akcji, obligacji, podmiotu wykonującego przedsięwzięcie, działanie, projekt, w zakresie wymaganych efektów transformacji (np.. elektrownia wiatrowa, elektrownia fotowoltaiczna, elektrownia szczytowo-pompowa, magazyny energii elektrycznej, mała elektrownia wodna, mała elektrownia nuklearna, biogazownia, produkcja wodoru jako nośnika energii, itp. (nieemisyjne metody energetyczne, metody OZE).

Przykład:

1. Elektrownia węglowa (wytwórca mocy i energii elektrycznej):

a). sprzedawca energii elektrycznej -> firma świadcząca bezpośrednio dla klienta dostęp do energii elektrycznej i korzystająca z elektrowni węglowej oraz wystawiająca klientowi rachunek/fakturę za energię elektryczną pobiera opłatę za emisję CO2, ponieważ klient zamówił spełnienie potrzeby dostępu do energii elektrycznej wraz z generowaniem emisji CO2.

b). podmiot gospodarczy -> jako klient otrzymuje od firmy, od której zakupił energię elektryczną informację o tym ile dokonano emisji CO2 w związku ze spełnieniem zamówienia klienta. Na podstawie tej informacji podmiot gospodarczy pobiera opłatę za emisję CO2 w ramach swojej działalności gospodarczej.

Firma zgromadzone środki z opłat za emisję CO2 muszą wydać w czasie n+3 lub przekazać je państwu. Firma np.. nabywa obligacje firmowe podmiotu będącego właścicielem istniejącego lub budowanego w Polsce zakładu ogrzewania geotermalnego.

2. Firma będąca właścicielem dostarczanego paliwa na stację tankowania – w cenie za paliwo jest opłata za emisje CO2. Firma wydatek kwalifikowany angażuje w inwestycję w domenie np.. elektromobilności - buduje stacje ładowania elektrycznych samochodów, nabywa akcje „Izery, inwestuje w przedsięwzięcia dotyczące transportu opartego na wodorze.

3. Elektrociepłowania – jako sprzedawca energii cieplnej dla klienta wytworzonej w związku ze spalaniem węgla pozyskane opłaty za emisję CO2 od klienta inwestuje np. w biogazownie klastra ciepłownictwa przechodzącego na biogaz w krajowej sieci gazowej.

Nie można sprzedać uprawnień do emisji CO2. Uprawnienia są po to, aby zachować ciągłość dostępu dla klientów do energii i paliwa realizowaną przez firmy w ramach narodowej transformacji energetycznej. Na przykład w tej idei PKN Orlen posiada uprawnienia sprzedaży paliwa, które klient tankuje na stacjach i czyni nim emisję CO2. Podobnie firma dostarczająca gaz ziemny w celu jego spalania do podmiotu gospodarczego, instytucji publicznej, gospodarstwa domowego, może, jednak nie musi, wprowadzać opłaty za emisję CO2. Musi jednak dokonać inwestycji w wysokości wydatku kwalifikowanego na rzecz narodowej transformacji energetycznej w przeliczeniu ilość sprzedanego gazu do jego spalania i wysokości opłaty za emisję CO2 (inicjatywa zakupu gazu i jego spalanie jest klienta).

Elektrownia węglowa nie emituje CO2 -  kto korzysta z mocy i energii elektrycznej z elektrowni węglowej, ten emituje CO2.

Lubię to! Skomentuj4 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale