lorem ipsum
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
4 obserwujących
57 notek
41k odsłon
545 odsłon

Co mnie irytowało w Kościele

Wykop Skomentuj11

Niewątpliwie brak świadomości wagi odpowiedzialności za własne słowa.

Osoba o dużym autorytecie i zasięgu oddziaływania, często wpada w pułapkę przeświadczenia, że mówi do określonego, zamkniętego, sprofilowanego grona odbiorców. W dobie internetu, ale też przy aktualnej kondycji społecznej, ta granica brzegowa potencjalnego profilu, do którego docierają jej słowa, ulega przesunięciu.

Słowa docierają już do osób wcześniej nieuczestniczących w danej wspólnocie, czy nawet z niej wykluczonych - z różnych przyczyn. I to nie musi być tak, że to wykluczenie jest efektem działania grupy, z której pochodzą te słowa. Potencjalny odbiorca mógł nigdy wcześniej nie mieć żadnego kontaktu z grupą nadającą przekaz.

Dlatego z tej perspektywy bardziej słuszne zdaje się określenie - przypadkowy odbiorca; choć obecność jego wcale nie musi być przypadkowa, może być zupełnie celowa. W końcu coś go przyciągnęło do tej grupy i dla tego czegoś jest przy niej obecny.

Tymczasem, nawet przy najlepszych intencjach, jako wykluczona, może i bardzo często nie posiada odpowiedniego obycia, czy to co do zwyczajów i form komunikacji, panujących w grupie, czy też odpowiedniego rozeznania wagi słów jakie tam padają. Może cechować się pewnego typu wrażliwością, czy wręcz nadwrażliwością na kwestie, które w tej grupie nie budzą żadnych głosów sprzeciwu, dlatego, że nie posiada wiedzy, zrozumienia tych kwestii.

Dlatego osoby o autorytecie, które korzystały z przyrodzonego aparatu mowy, niczym z organicznej maszynki do masowej produkcji treści, nie zastanawiające się nad tym, które z ich słów mogą stanowić gwóźdź przeszywający poczucie wartości jednostki, budziły mój sprzeciw.

Na szczęście trafiłem na bardzo wiele sensownych osób, otwartych na rozwój osobisty, które były w stanie, po zwróceniu uwagi dokonać odpowiedniej refleksji i korekty swojego zachowania, często nawet lepiej, niż byłbym w stanie to sobie wyobrazić. Osob bardzo chętnych do podejmowania odpowiedzalności nie tylko za siebie, ale także we wskazanym wyżej sensie - za inne osoby, bo to przecież dla nich zmieniały swoje postawy.

Tymczasem spadłem do polityki i tutaj doświadczam epokowego antyrenesansu. Doświadczam nie tylko autentycznego braku woli do refleksji nad odpowiedzialnością, ale i braku percepcji odpowiedzialności osobistej. Tutaj obecny jest jakiś zmysł odpowiedzialności zbiorowej, odpowiedzialności odległej i obcej, odpowiedzialności cudzej. O słowach wstrzemięźliwych można tylko pomarzyć.

Ciekawe, czy nie jest przypadkiem tak, że to ta ufność Słowu, budzi w jakiś sposób większą świadomość roli i wagi własnego słowa.

Wykop Skomentuj11
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Społeczeństwo