Holistyczne widzenie świata
Uchwyć ukryte dla oczu.
24 obserwujących
5783 notki
270k odsłon
  24   0

20. Pan Zefirek i alienacja poznawcza


Filozofia absurdu była ścieżką alienacji poznawczej. Ludzie uważali pana Zefirka za głupca. Nie chcieli zrozumieć, dla nich liczyła się wiedza opublikowana, wiedza w fazie roboczej nie miała wartości. Inni chcieli gotowe rozwiązania swoich problemów. Pan Zefirek znajdował radość w szukaniu.

Alienacja poznawcza wynikała z braku reprezentacji poznawczych. Wiedzę opublikowaną ludzie uczyli się na pamięć tworząc reprezentacje, wiedza absurdalna nie przynosiła pozornie korzyści, więc nikt nie widział sensu w jej nabywaniu. Tylko Wiola była kompanem do rozmów, świadoma, że wiedza "absurdalna" poszerza horyzonty znaczeń, uwalnia umysł do nowych perspektyw postrzegania.

Pan Zefirek odkrył smutną prawidłowość: ludzie przyjmowali to, co znali. Nowe jedynie w sytuacji przymusu poznawczego, gdy wszelkie dowody wskazywały na słuszność, gdy ich dotychczasowe postrzeganie wykazywało dziury. Nie było to tylko lenistwo poznawcze, to było podtrzymywanie reputacji. W społeczeństwie błąd nie był krokiem na drodze do sukcesu, był porażką. Przyznanie się do błędu niszczyło wizerunek w oczach innych i ludzie trwali w swoich bańkach poznawczych.

Reputacja pana Zefirka dawno legła w gruzach, bo on podważał każdą wiedzę, był trudnym rozmówcą, stanowił zagrożenie dla poczucia własnej wartości innych. On też kochał podziw, ale był wolny do badania i uczenia się na błędach. Uważał błąd za cenniejszy walor niż łatwe zwycięstwo, zbadany błąd pogłębiał zrozumienie.

Lubię to! Skomentuj2 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości