58 obserwujących
28 notek
258k odsłon
  120   1

Do pewnej pisarki, napisało mi się (4/4)

Pisałam na jej temat w swoich tekstach parę razy: [Dziwolągi] [Pociąg do południa] [Pan Nowak, czyli motyw drogi w literaturze amerykańskiej]. Obecnie ograniczę się więc do krótkiego przypomnienia i jeszcze krótszego uzupełnienia.

*

W ostatniej z wyżej wymienionych notek nie wspomniałam co prawda o pochodzącej z mojej Georgii Carson McCullers, piszę jednak o roli klimatów amerykańskiego Południa w moim życiu. A także o roli pewnego Pana Nowaka w rodzeniu się mojej pracy magisterskiej na temat innego amerykańskiego pisarza, tak jak McCullers zaliczanego do pisarzy południowych, do którego jednak nie miałam żadnego stosunku emocjonalnego, poza uznaniem dla półtora z czterech jego powieści, które do tamtej pory wydał. Natomiast już po zakończeniu moich studiów, kiedy opublikował on piątą z kolei powieść, nabrałam do niego jeszcze większego dystansu.

Tak więc jego piątej powieści nie przeczytałam, ponieważ nie przepadam za czynnością czytania dla czytania. Jednak powieściową twórczość Carson McCullers, której sztandarowa powieść nosi tytuł „The Heart Is a Lonely Hunter” / „Serce to samotny myśliwy”, swego czasu poznałam w całości, ponieważ było mi to do życia potrzebne. Dlaczego tak było, wyjaśniają dwa wierszowane teksty, które wtedy napisało mi się, i które ostatecznie zamknęły krótki okres mojego ówczesnego wierszowania zaprezentowany tutaj w czterech krokach: [szaro-buro] [przypadkowo] [ewidentnie egzotycznie] oraz w kroku - obecnym. Jednocześnie zaręczam, że powieści i opowiadania McCullers są od moich próbek poetyckich - o wiele lepsze.



For Carson

Na poszukiwanie człowieka
jeśli mi pisany
gotowam wyruszyć
przez przestrzeń i czas

Trudno jednak wędrować z wiarą
w to spotkanie
znając
biologiczne zasady poczęcia
trudno jest w sercu nieść
jego twarz
znając
rachunek prawdopodobieństwa

Matematyka mnożona przez Biologię

Ilość męskich komórek
przez
ilość żeńskich
przez
liczbę istnień ludzkich
przez czas
daje wynik
będący dowodem na
kosmiczną przypadkowość raczej
niż ład


… znając
biologiczne zasady poczęcia
… znając
rachunek prawdopodobieństwa
...

Czyżby moja samotność
była aż tak wielka?


1976





The Lonely Hunter

Idąc ścieżkami twojego życia
odnajduję ślady dróg
własnych porzuconych

A przecież nie chcę
domowi memu stawiać ołtarzy z przedmiotów
i bicia serca wyciszać pluszem foteli

na jego pierwszy znak
móc znowu wyruszyć w drogę

znów płakać

Serce. O nim mi przypomniałaś.


1976


Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości