18 obserwujących
50 notek
98k odsłon
  923   1

Linia Europa - Zachodnia Afryka. Nowe metody obrony przed piratami część 1


image

   Poza tym port w Cotonou wygląda sielankowo.

Dziś pierwszy maja. Dałem chiefowi w związku z tym butelkę whisky. Stewedorzy niby ładują ale bardzo wolno. Zresztą jak tu robić przy 40 stopniach?

Na ląd nie schodzę - za ciepło. Ot wypiję parę piw w kabinie-wieczorem wychodzimy do Kamerunu.

A potem znowu na północ-Dakar, Abidjan, Dunkierka, Antwerpia, Londyn, Hamburg, Le Havre i znowu do Afryki.

I tak time is running.

2 maja 2012

Dzisiaj dostałem e-mail, że jakiś statek został porwany z kotwicowiska z Lome niedaleko stąd.

4 maja 2012

Wczoraj po podejściu około 30 mil w górę rzeki, mając 1.5 m wody pod kilem doszedłem do kotwicowiska i pilot station Douali. Tu polecono mi rzucić kotwicę i czekać na przypływ 4 tego maja o 1623-mam dostać pilota i zacumować .

Douala (7/990) 5 maja 2012

No i jestem w Douali. Dojechałem czołgając się po dnie na przypływie (1.5 metra pod dnem).Postoimy 48 godzin bo dużo ładunku w obie strony.

Na rzece może 2 mile od portu tonął opuszczony przez załogę statek

„Nordic Trader” czy jakoś tak. Mój pilot powiadomił o tym kapitanat.

Miał rzuconą prawa kotwicę i rufą zanurzał się w wodzie. Ale może nie może zatonąć ze względu na płytka wodę.

image

MSC Noa, który wszedł przede mną zajął mi wszystkie gantry -ja muszę ładować moimi dźwigami.

Encyklopedia multimedialna:Cameroon, fr. (le) Cameroun, Republika Kamerunu, ang. (the) Republic of Cameroon, fr. (la) République du Cameroun, państwo w Afryce, nad Zat. Gwinejską.

Granice lądowe: z Nigerią 1690 km, Czadem 1094 km, Republiką Środkowoafrykańską 797 km, Kongiem 523 km, Gabonem 298 km, Gwineą Równikową 189 km

Stolica: Jaunde

Powierzchnia: 475,4 tys. km2

Ludność: 17,0 mln (2005)

Język urzędowy: francuski, angielski

Jednostka monetarna: frank środkowoafrykański CFA (XAF)

Święto państwowe: 20 maja — rocznica proklamowania zjednoczonej republiki (1972)

Ustrój: republika

Podział administracyjny: 10 prowincji

Kamerun. Historia. Od wieków obszar licznych migracji i podbojów; od XII w. pn. Kamerun zamieszkany przez lud Sao o wysokiej kulturze, wypierany na pd. przez ekspansję Kanem; w XV w. powstanie państwa Mandara, w XVI–XVIII w. uzależnionego od Bornu. Na pocz. XIX w. cały region został opanowany przez muzułm. Fulanów pod wodzą Usmana dan Fodio; w środk. Kamerunie istniały państewka plemienne (m.in. w XVII w. Bamum). Na pd. migracje ludów Bassów (XV w.), Dualów (koniec XVI w.) i Fangów (XVII w.). Od końca XV w. penetracja eur. (1472 Portugalczycy przybyli nad rz. Wouri, którą nazwali Rio dos Camarões, ‘rzeka krewetek’, stąd nazwa kraju). W XVII–XVIII w. powstały na wybrzeżu fr., hol. i bryt. faktorie do handlu niewolnikami, kością słoniową, olejem palmowym (za pośrednictwem Dualów); 1882–84 pol. wyprawa badawcza (L. Janikowski, S. Rogoziński, K. Tomczek); 1884 układy niem. podróżnika G. Nachtigala z władcami Duali zapoczątkowały protektorat niem. nad Kamerunem, utwierdzony podbojami; 1911 traktat niem.-fr. rozciągnął panowanie niem. aż do rz. Kongo; w czasie I wojny świat. okupowany przez wojska fr. i bryt.; po wojnie terytoria mandatowe Ligi Narodów; Kamerun Wsch. (90% kraju) — Francji, Kamerun Zach. — W. Brytanii; od 1946 terytoria powiernicze ONZ. Po II wojnie świat. rozwijał się ruch niepodl.; 1959 fr. część Kamerunu uzyskała autonomię, 1960 stała się niepodległą republiką Kamerun; bryt. część Kamerunu w wyniku referendum 1961 została podzielona: część pn. przyłączono do Nigerii, część pd. — do Kamerunu; 1961 proklamacja Rep. Federalnej Kamerunu (szeroka autonomia wewn. Kamerunu Wsch. i Kamerunu Zach.); prezydentem został A. Ahidjo, przywódca jedynej legalnej partii: Kameruńskiego Związku Nar. (UNC); czł. ONZ od 1961. Stopniowa unifikacja obu części kraju zakończyła się utworzeniem po referendum 1972 jednolitej Zjednoczonej Republiki Kamerunu (nowa konstytucja); 1982 po rezygnacji Ahidjo prezydentem został P. Biya; 1984 zmiana nazwy na Republikę Kamerunu; 1985 UNC przekształcił się w Demokr. Zgromadzenie Ludności Kamerunu (RDPC), pozostając nadal jedyną legalną partią. W latach 80. nastąpił wzrost nastrojów opozycyjnych (m.in. uaktywnienie się nielegalnego Frontu Społ.-Demokr. grupującego anglofonów i popieranego przez Nigerię); 1991 poprawka do konstytucji dopuszczająca wielopartyjność; 1992 przeprowadzono pierwsze wielopartyjne wybory parlamentarne i prezydenckie (zbojkotowane przez największe partie opozycyjne) — opozycja i obserwatorzy zagraniczni zarzucali rządowi manipulacje wyborcze; wybory 1992 i 1997 wygrał dotyczczasowy prezydent, P. Biya, i jego partia, Demokr. Zgromadzenie Narodu Kameruńskiego (RDPC), która straciła jednak absolutną większość w parlamencie.

 Kamerun. Warunki naturalne. Prawie całą powierzchnię Kamerunu stanowi wyżyna zbud. ze skał krystal.; na pd.-wsch. płaskowyż (300–500 m), w części zach. i środk. wyż. Adamawa (1000–1500 m) z oddzielnymi górami wulk. (do 2000 m); na pn. wyżyna opada stopniami ku Kotlinie Czadu; wzdłuż wybrzeży aluwialna nizina (szer. do 150 km) z estuariami rzek i lagunami; w pn. części wybrzeża, ponad powierzchnię nizinną wznosi się wulk. masyw Kamerunu (wys. 4070 m). Klimat od równikowego wybitnie wilgotnego, monsunowego w części pd. i na wybrzeżu do podrównikowego suchego na samej pn.; średnia temperatura miesięczna na wyżynnym pd. 22–25°C, na wybrzeżu 24–27°C, na pn. 24–33°C; średnia roczna suma opadów wzrasta od 300–500 mm na pn., 1200–2000 mm w części środk. do 4000 mm na wybrzeżu; na zach. i pd.-zach. zboczach Kamerunu opady roczne do 10 000 mm — jedno z najbardziej deszczowych miejsc na Ziemi; czas trwania pory deszczowej wydłuża się ku pd., na pn. występuje gł. latem (zwł. w sierpniu); w części pd. opady całoroczne z maksimum wiosną i jesienią. Liczne, zasobne w wodę rzeki należą do zlewiska O. Atlantyckiego (największe: Sanaga i Nyong) i zlewni jez. Czad (dolny bieg Szari z Logone); liczne progi i wodospady ograniczają żeglugę do ujściowych odcinków rzek. Lasy zajmują 52% pow. kraju; w pd. części wilgotne lasy równikowe, przechodzące ku pn. w sawanny z lasami galeriowymi w dolinach rzek; nad jez. Czad suche sawanny z niskimi akacjami; wzdłuż wybrzeża namorzyny; w najwyższym piętrze masywu Kamerunu występuje uboga roślinność alpejska. W Kamerunie istnieje 13 parków nar. (największe Faro, Benue, Boubandjidah) i wiele innych obszarów chronionych, które zajmują łącznie ponad 20 tys. km2 (ok. 4% pow. kraju)

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości