33 obserwujących
619 notek
707k odsłon
2148 odsłon

Historia klimatologii w dużym skrócie.

Wykop Skomentuj161

1. William Herschel 1801 r. - odkrycie promieniowania podczerwonego dzięki eksperymentom z rozszczepianiem światła przez pryzmat. Herschel odkrył, że termometr wystawiony na działanie światła czerwonego ociepla się mocniej, niż wystawiony na inne "kolory". W klimatologii ma to podstawowe znaczenie, to właśnie promieniowanie podczerwone emitowane zwrotnie przez naszą planetę jest absorbowane przez gazy cieplarniane i w części reemitowane z powrotem ku powierzchni Ziemi. Gazy cieplarniane działają więc jak koc (choć nie jest to dokładna analogia) znacznie podwyższając temperaturę naszej planety. Bez atmosfery Ziemia byłaby skuta lodem a gazy cieplarniane, tworząc Efekt Cieplarniany, podnoszą temperaturę z -17C na ok. 15C.

2. Józef Baptysta Fourier 1821 r. - odkrycie, że Ziemia jest cieplejsza, niż wynikałoby to z ilości energii docierającej do niej ze Słońca. Poszukując odpowiedzi na przyczynę tego odkrycia Fourier sugerował, że może być za nie odpowiedzialne niewidzialne promieniowanie (chaleur obscure).

3. Eunice Foote 1856 r. Badaczka wykazała, że zwiekszenie koncentracji dwutlenku węgla w atmosferze musi wiązać się ze wzrostem globalnej temperatury. Niestety jej prace zostały przeoczone, był to okres dominacji w nauce Europy a także mężczyzn, Eunice była amerykanką i kobietą w dodatku bez wykształcenia akademickiego.

4. John Tyndall 1859 r. Naukowiec z dużą dokładnością określa własności absorpcyjne gazów cieplarnianych, w tym pary wodnej, dwutlenku węgla, metan, oraz ustalił, że azot i tlen gazami cieplarnianymi nie są.


Tyndall w 1860 r. pisał:     "De Saussure, Fourier, M. Pouillet i pan Hopkins podkreślali znaczenie pochłaniania promieniowania ziemskiego jako zjawiska najbardziej wpływającego na klimat.... każda zmiana [wody i pary wodnej] musi wywoływać zmiany klimatyczne. To samo odnosi się do dwutlenku węgla obecnego w powietrzu, albo nawet niezauważalnych domieszek węglowodorów, które mają ogromne znaczenie dla promieniowania ziemskiego i skutkują zmianami klimatu. Dlatego dla wyjaśnienia faktu ze w różnych epokach (geologicznych) przy powierzchni Ziemi były utrzymywane różne ilości ciepła, nie trzeba zakładać istotnych zmian gęstości powietrza czy głębokości atmosfery; niewielkie zmiany w składzie powietrza zupełnie do tego wystarczają. Takie zmiany mogły powodować wszystkie zmiany klimatu które odkrywają geolodzy.”

5. Samuel Langlay 1880 r. Wynalezienie bolometru, czyli miernika promieniowania podczerwonego oraz metody Langlaya służącej do określenia Stałej Słonecznej oraz do określenia pochłaniania promieniowania przez atmosferę.

6. Svante Arhenius 1896 r. Zainspirowany wcześniejszymi pracami  Fouriera i Tyndalla przeprowadza bardzo precyzyjne obliczenia jak zmiany zawartości dwutlenku węgla w atmosferze wpływają na zmiany temperatury. W swojej pracy uwzględnia również sprzężenia zwrotne związane ze zmiennym wpływem pary wodnej oraz zmianami albedo. Przewidywał, że zmiany klimatu najsilniejsze będą w obszarach podbiegunowych a najsłabsze na równiku (dziś określa się to zjawisko jako Arktyczne Wzmocnienie, polega ono na tym, że względnie niewielki wzrost temperatury w okolicy bieguna powoduje topnienie lodu i śniegu, co powoduje spadek albedo (mniej odbijającego promieniowanie Słoneczne lodu i śniegu a więcej pochłoniających promieniowanie słońca skał i wody, co potęguje wzrost temperatury) oraz uwalnianie z wody i gleby dodatkowych ilości dwutlenku węgla i metanu).

7. Arhenius obliczył, że temperatura powinna rosnąć o 6C na każde podwojenie koncentracji dwutlenku węgla w atmosferze. Jest to wartość o połowę wyższa od dzisiejszych obliczeń, co wynika z istnienienia za czasów badacza wielu niewiadomych o klimacie, które zostały poznane w późniejszych latach. Dziś tzw. czułość klimatu na podwojenie koncentracji CO2 to 3C.

8. Charles Abbot 1913 r. Odkrywa, ze zmiany Stałej Słonecznej sięgają 1%, co nie może nie wpływać na klimat. Na tej podstawie twierdzi, że istnieje prosta korelacja między ilością plam słonecznych a temperaturą na Ziemi, jednak jego tezy okazały się nieprawdziwe i nie wytrzymały próby czasu. Istniejąca początkowa korelacja z danych historycznych to efekt nałożenia się osłabienia aktywności słonecznej oraz wzmożonego wulkanizmu.

9. W tym czasie serbski naukowiec, Milutin Milankovic opracowuje swoją hipotezę, że za przeszłe zmiany klimatu odpowiadają cykle astronomicznych zmian kształtu orbity i nachylenia osii Ziemi względem Słońca. Dokładniejsze obliczenia pokazały jednak, że cykle te są zbyt małe, by powodować tak ogromne zmiany, jak zlodowacenia i interglacjały.

10. E.O Hulburt 1931 r. Ponownie analizuje obliczenia Arheniusa używając znacznie dokładniejszych informacji o właściwościach absprpcyjnych gazów, które uzyskano dzięki rozwojowi mechaniki kwantowej. Nowe obliczenia pokazywały wzrost o 4C na każde podwojenie zawartości dwutlenku węgla w atmosferze.

Wykop Skomentuj161
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Rozmaitości