9 obserwujących
26 notek
37k odsłon
401 odsłon

Kosmiczny wiatr

Wykop Skomentuj4

Chociaż pojęcie Wiatru Dagteru (WD) posiada wyższą entropię (uniwersalność) od przyciągania grawitacyjnego i tłumaczy to, co nazywane jest ciemną materią, to jego znaczenie bardziej zasadza się na filozofii, niż posiada  praktyczne znaczenie eksperymentalne, gdyż  wirterii nie jesteśmy w stanie zobaczyć, aby porównać wielkości z jakimiś wzorcami jednostek, tak jak dzieje się to w przypadku materii. Wymaga on zaakceptowania takiego zjawiska grawitacji, gdzie materia nie odgrywa głównej roli, ale istnienie takiego zajścia może być wykryte tylko w połączeniu z obiektami materialnymi, bo tylko te  można obserwować w świetle, albo przez zachowanie samego światła. Nie znaczy to też, że grawitację należy całkowicie odłączyć od materii, gdyż materia, będąc wprawdzie tylko odmianą fazową Dagteru, mimo tego posiada oczywisty i jej przypadający wpływ na to zdarzenie przez zmianę parametrów termodynamicznych przestrzeni. Nie jest to jednak wpływ jej bezwarunkowo przypisany, jak uważał Newton, gdyż w innych warunkach otoczenia (Dagteru), jej udział będzie także inny. Konkretnie, chodzi o to, że sama obecność obiektów materialnych nie decyduje, ani o istnieniu grawitacji, ani jej nieobecność nie wyklucza istnienia grawitacji. Grawitacji rozumianej, jako spadek swobodny.
W tym miejscu zaznaczę, że każdy ruch w universum, to ruch po krzywych cyklicznych, przestrzennych, otwartych, ze stale zmienną krzywizną i prędkością. Nie da się w żaden sposób tego prawa ominąć, gdyż naruszałoby to wszystkie definicje tego, co nazywamy Wszechświatem. Poza tym, ruch jest determinizmem universum i dlatego musi się odbywać zawsze i wszędzie, a skoro tak, to nasze zwykłe, lokalne obserwacje tego ruchu są niewystarczające.

Aby rozwiać wątpliwości, co do natury tego opisu, trzeba także wspomnieć o ruchu wymuszonym po krzywych, jak w przykładzie ciężarka na sznurku. Lokalnie może on wyglądać zupełnie inaczej, niż jest w rzeczywistości, ale mimo tego można spróbować znaleźć uniwersalne zależności opisujące jego zachowanie.
 image
Rys.1

W takim doświadczeniu krzywizna ruchu jest wymuszona i jest znacznie większa niż krzywizna "naturalna" w otoczeniu, co oznacza, że ciężarek na zasadzie dążenia temperatury do jej poziomu  w  otoczeniu (II zas.termod.), będzie zmierzał do mniejszej krzywizny. Uwolniony z uwięzi będzie się poruszał tak, jak nakazuje lokalny wektor stanu (krzywizna ruchu np. g). Ten lokalny, mimo tego globalnie zależny wektor stanu, będzie się zawsze starał doprowadzić każdy ruch do stanu, który fizyka zwykła nazywać spadkiem swobodnym.
 image
Rys.2

Z rys 2. widać, że rozpatrując kinematykę ruchu, tzn. nie uwzględniając masy poruszającego się obiektu, przy stałej prędkości (v), krzywizna ruchu (a) zależy wyłącznie od promienia (r) i od niczego więcej. Wprowadzenie  masy obiektu powoduje, że krzywizna ruchu (a) jest traktowana przez fizykę klasyczną, jako przyspieszenie dośrodkowe w granicy przesunięcia, a skoro istnieje przyspieszenie i masa, to tym samym siła równa iloczynowi tych wielkości. Tak uważał Newton.
Ponieważ zaś, siły w tego typu więzach (sznurek) mogą się rozchodzić tylko w kierunku wzdłużnym, jedną z nich nazwano siłą dośrodkową, a na podstawie III zasady dynamiki, reakcję tej siły - siłą odśrodkową: Siła odśrodkowa jest siłą bezwładności. Oznacza to, że pojawia się ona tylko w układach nieinercjalnych i jest właściwie siłą pozorną". Fizyka przyznaje , że są to siła pozorna, nie wspomina tylko tego, że jej pozorność wywodzi się z pozorności masy, jako własności materii. Poza tym ładna mi to pozorność, jeżeli potrafi rozerwać więzy.                       

                        a = F / m

                        F =m*v2 / r

                         F = m*a

                        m*a = m*v2 / r

stąd;

                 F = a = v^2 / r = r/t^2 = v*f                (1.1)

gdzie: F - potencjał
           a - krzywizna ruchu (wektor stanu ruchu)
           v - prędkość wzdłuż promienia (r)
           r - promień krzywizny toru ruchu
           f - częstotliwość obrotów

W powyższym wzorze (a) posiada moduł (F) i zwrot na kierunku, może więc być nazwane  Wektorem Stanu ruchu. W przypadku, gdy wektor stanu zdarzenia (a) jest większy od wektora stanu (ap) przestrzeni, nie zachodzi zjawisko "grawitacji"(spadania), lecz obiekt w ruchu orbitalnym będzie dążył na zewnątrz "środka obrotu". Objawi się w takim przypadku, jako napięcie więzów lub, jako że w kosmosie nie ma sznurka, oddalenie się satelity na większą orbitę, aż do wyrównania wektorów stanu (a = ap)
Obserwacja podobnego oddalania się orbitujących obiektów nie musi koniecznie opierać się na nierówności wektorów stanu, ale może być także wynikiem wiatru Dagteru o kierunku na zewnątrz, przy jednoczesnym ruchu obrotowym. Wówczas będzie to przypadek obserwacji  ruchu układu odniesienia w którym obiekt znajduje się w spadku swobodnym.

Widać z powyższego, że prędkość (v1) może być styczna  do toru ruchu tylko  pod działaniem krzywizny (a) wywołanej aktywnością (nierozciągliwością) sznurka. Przy wzroście prędkości (v), dla wyrównania temperatur (IIzas. termodyn.), ciężarek będzie jeszcze intensywniej dążył do wzrostu promienia (r), co się uwidoczni w naprężeniu sznurka spowodowanym WD. Do tego, aby zwiększyć prędkość (v), potrzebna będzie dodatkowa energia i tę energię właśnie można nazwać masą. Masą, która jest konieczna do zmiany prędkości ruchu obiektu materialnego, a nie jest własnością materii.

Zniknęła masa (m) w równaniu ( 1.1), co oznacza, że Newton mógł był tam wstawić cokolwiek, np. krasnoludki (kr), a efekt byłby taki sam (to taka  złośliwość z mojej strony).

Tyle pokazuje algebra i to powinno być dla wszystkich oczywiste, ale nie jest fizyce znany przypadek, kiedy (ap) przestrzeni będzie w przybliżeniu równe  (a) i wówczas nie będzie występował "naciąg" sznurka. W takiej przestrzeni ruch z zadaną prędkością obiektu (również bez uwzględnienia masy) będzie się odbywać jako ruch okrężny, np. księżyców wokół planet, planet wokół gwiazd itd. Jest to dowodem na to, że w takim ruchu nie występuje żadna masa i siła grawitacji, ani siła odśrodkowa tak, jak to wprowadził I.Newton w swojej teorii grawitacji. Nie można także na podstawie takiej obserwacji wyciągnąć żadnych wniosków, co do "masy obiektów". Kolejnym wnioskiem z tego jest to, że "grawitacja" jest wynikiem lokalnego, przestrzennego rozkładu temperatury i nie działa na odległość, chociaż tak, jak wszystko inne, jest wynikiem globalnych zjawisk.
 image
Rys.3 przedstawia przypadek małej prędkości (v), gdzie wypadkowy kierunek WD jest składową wiatru pochodzącego od ruchu obrotowego i wiatru Dagteru Ziemi. Typowy ruch spotykany na karuzeli.

Wykop Skomentuj4
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Technologie