7 obserwujących
21 notek
10k odsłon
  184   1

Narastające zagrożenie niemieckie

 Od 1990 roku mamy do czynienia z nową, tym razem neoliberalną wersją realizacji koncepcji Mitteleuropy przez Niemcy, acz będącą jej historyczną kontynuacją, opartą o neokolonialny podział pracy przemysłowej,. Ten podział pracy to koncentracja wysoko przetworzonej przemysłowo produkcji finalnej w Niemczech, a delokalizacją do krajów Europy Środkowo-Wschodniej przemysłowej produkcji poddostawczej i montowniczej, z równoczesną penetracją eksportową rynków wewnętrznych tych krajów, jako obszaru zbytu finalnych produktów przemysłowych Niemiec oraz eksportu niemieckiego bezrobocia.

 (...)

[Niemiecka federalizacja Unii Europejskiej]

 Dla zagwarantowania swej rosnącej hegemonii gospodarczo-technologicznej, Niemcy rozpoczęły budowę swej hegemonii politycznej w Unii Europejskiej. Ich coraz bardziej jasno deklarowanym celem politycznym jest przekształcenie Unii Europejskiej w unię polityczną sfederalizowanych państw pod niemieckim zwierzchnictwem politycznym, w formie politycznego nadzoru unijnych struktur Brukseli. (...)

 Jest to wizja sfederalizowanej unii politycznej Europy, z pełną instytucjonalnie ustrukturyzowaną już nie dominacją, a hegemonią polityczną Niemiec, przy wsparciu Francji. Tę hegemonię ma zapewnić marginalizacja zarówno roli suwerennych państw narodowych, jak i demokratycznych instytucji tychże państw w UE. (...)

 To dążenie do pozycji mocarstwowo hegemonalnej jest przy tym formułowane w kategoriach spójności europejskiej. „Potrzebujemy więcej Europy – jak to dążenie artykułuje niemiecka kanclerz – Nie tylko unii walutowej, ale także fiskalnej. A przede wszystkim potrzebujemy unii politycznej. Krok po kroku musimy przekazywać więcej kompetencji Europie i dawać jej więcej narzędzi kontroli – stwierdziła niemiecka kanclerz [jeszcze w 2012 roku - WB] wywiadzie dla telewizji ARD.” Pozostałe państwa z istotnie zredukowaną suwerennością pełnić będą rolę miękko podporządkowanych peryferii politycznych i gospodarczych. Biorąc pod uwagę ujawnione z początkiem XXI wieku globalne aspiracje polityczne Niemiec, ten europejski krąg geopolityczny ma posłużyć jako instrument światowego statusu mocarstwowego w coraz bardziej wielobiegunowym świecie XXI wieku.

[Ścieżka Polexitu]

 Niemcy będą więc tworzyć sytuację stale kryzysową politycznie w samej Unii,

dążąc wbrew narodowym interesom suwerennych państw do zasadniczego ograniczania ich suwerenności, aż po ograniczanie niepodległości ich narodowych społeczeństw. Jest to warunek konieczny dla budowy ich statusu mocarstwowego, a przynajmniej utrzymania hegemonii geopolitycznej. Polska znalazła się obiektywnie w strategicznym konflikcie interesów z Niemcami.

 Narzędziem do wzmacniania hegemonii Niemiec już obecnie stały się instytucje Unii Europejskiej, faktycznie podporządkowane państwu niemieckiemu i niemieckim politykom. (...)

 ... należy budować koalicję państw opowiadających się przeciwko rozszerzaniu niemieckiej hegemonii politycznej. Natomiast w przypadku, gdyby ta walka polityczna została przegrana i Unia Europejska została przekształcona unię polityczną pod przewodnictwem Niemiec, należy podjąć decyzję o opuszczeniu przez Polskę Unii Europejskiej. Należy podjąć decyzję o Polexicie. (...)


Lubię to! Skomentuj4 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale