39 obserwujących
3141 notek
779k odsłon
  1648   5

Kto rządzi Europą Wschodnią, rządzi Światem


Przygotowana pod koniec lat czterdziestych przez George'a F. Kennana, urzędnika Departamentu Stanu USA, "Doktryna Trumana" określała ideologiczne założenia powojennej polityki USA. Dokumenty Departamentu Stanu ujawniają nam, że polityka zagraniczna USA zmieniła się z polityki "powstrzymywania" podczas zimnej wojny na doktrynę "wojny wyprzedzającej" po atakach 11 Wrzesień 2011. 

Neokonserwatyści postępowali zgodnie z "doktryną Trumana". Pod koniec lat czterdziestych George F. Kennan opowiedział się za utworzeniem sojuszu anglo-amerykańskiego opartego na "dobrych stosunkach między USA a Imperium Brytyjskim". Dziś sojusz ten odnosi się w znacznej mierze do osi militarnej między Waszyngtonem i Londynem, która odgrywa dominującą rolę w NATO ze szkodą dla europejskich sojuszników Waszyngtonu na kontynencie. Sojusz obejmuje także Kanadę i Australię jako kluczowych partnerów strategicznych. Do tego sojuszu miała aspirować Polska.

Warto zauważyć, że Kennan podkreślił znaczenie zapobiegania rozwojowi władzy na kontynencie europejskim (np. Niemcy, Francja, Włochy), który mógłby konkurować z osią anglo-amerykańską. Celem podczas Zimnej Wojny i później było powstrzymanie Europy od tworzenia politycznych i gospodarczych powiązań z Rosją. Ze swej strony NATO, w dużej mierze zdominowane przez USA, uniemożliwiło Niemcom i Francji odgrywanie strategicznej roli w sprawach światowych. Co staje się dziś widoczne.




W dniach 3 - 5 listopada 1989 roku zorganizowano we Wrocławiu Międzynarodowe Seminarium „Europa Środkowa. Kultura na rozdrożu - pomiędzy totalitaryzmem a komercjalizmem” oraz Przegląd Czechosłowackiej Kultury Niezależnej. Stanowiły one zwieńczenie działań środowiska Solidarności Polsko-Czechosłowackiej. Film, wychodząc od wrocławskiego Festiwalu, ukazuje jak w krytycznych momentach dawne opozycyjne kontakty, wcześniejsze więzi i zbudowane wtedy zaufanie pozwalały na podejmowanie decyzji, które - jak się okazało - miały kluczowe znaczenie dla dalszych losów naszego regionu. Ramy czasowe, o których opowiada film to lata 1990-1992. Opisywane wydarzenia ukazane zostały w kontekście sytuacji w poszczególnych krajach i na świecie, co jest ważne dla zrozumienia skali trudności i wagi podejmowanych wówczas decyzji. Wieloletnia współpraca, jak mówi film, środowisk opozycyjnych Polski, Czechosłowacji i Węgier, tworzących po 1989 roku nowe elity polityczne, wpłynęła na ścisłą kooperację tych krajów, która zaowocowała realizacją dwóch wielkich przedsięwzięć - powstania Trójkąta Wyszehradzkiego (1991) i wyprowadzenia wojsk sowieckich z całego regionu.


I czas na osobiste wspomnienia. To co dziś wydaje się naturalne, na początku lat dziewięćdziesiątych stanowiło marzenie wielu Polaków. Jesień Narodów 1989 r., była zaledwie początkiem drogi do wolności. Gdy jeszcze za rządów Bieleckiego, min. obrony admirał Kołodziejczyk mówił, że nas członkostwo w NATO nie interesuje, gdy podobne stanowisko podtrzymywał Onyszkiewicz. Gdy w USA przeważało lobby rosyjskie i opinia: „Russia First". Gdy najbardziej opiniotwórczy dziennik USA The New York Times stał się siedliskiem przeciwników włączenia Polski do struktur natowskich. Tysiące Polaków na całym świecie rozpoczęło otwarte i zakulisowe działania celem zmiany nastawienia decydentów i opinii światowej. Tylko za sprawą, jak złośliwi mówią,” Polish Butchers Association”, Kongresu Polonii, zarzucono tysiącami listów z poparciem dla sprawy polskiej biura kongresmanów i pocztę Białego Domu. A przede wszystkim Polacy przemówili do rozsądku Amerykanom, że dzięki przyjęciu Polski do NATO, USA uzyskuje w Europie głębię strategiczną i potrzebny czas dla przebazowania wojska w momencie ewentualnego konfliktu z Rosją.



Lubię to! Skomentuj19 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura