41 obserwujących
3244 notki
801k odsłon
  126   0

Wojna Wszystkich Wojen w radzieckim podręczniku


Wojna Wszystkich Wojen w radzieckim podręczniku. Historia ZSRR, klasa 9, Proswiesczienje, Moskwa, 1987:


"Front Wschodni w latach 1914-1915. Imperialiści niemieccy zamierzali zadać dycydujący cios najpierw na froncie zachodnim, pobić Francję, następnie zaatakować Rosję.(...)


Podczas pierwszych dni wojny zdarzenia zdawały się potwierdzać słuszność planów. Oddziały niemieckie przedostały się do północnej Francji poprzez Belgię i szybko znalazły się pod Paryżem. Oddziały angielsko-francuskie w pośpiechu oddawały pole walki. Upadek Paryża wydawał się kwestią czasu. Ale nagle nacisk wojsk niemieckich uległ osłabieniu. Wojska angielsko-francuskie zatrzymały wrogie siły. To miało miejsce po tym gdy z pomocą Francji ruszyło wojsko rosyjskie rozpoczynając akcję interwencyjną.


Dwie rosyjskie armie, na początku sierpnia wkroczyły do Prus Wschodnich, zanim jeszcze nastąpiła całkowita koncentracja wojsk, zadały wrogowi szereg porażek. Dowództwo niemieckie obawiało się utraty Prus Wschodnich, przerzuciło w pośpiechu dwa korpusy armijne z frontu zachodniego na wschodni. Seria błędów carskich dowódców Frontu Północno Zachodniego przyczyniła się do przegranej wojsk rosyjskich. Pomimo odwagi żołnierzy, armia rosyjska, którą dotknęły olbrzymie straty musiała się wycofać.


Osłabienie wojsk niemieckich na froncie zachodnim było wielce pomocne dla aliantów. Bitwa nad Marną, która uratowała Paryż, zakończyła się zwycięstwem kosztem utraty życia tysięcy rosyjskich żołnierzy.(...)



W 1916, siły niemieckie zostały znacząco oslabione, Rzesza nie mogła podjąć się decydujących działań na raz na obu frontach. 



W lutym, oddziały niemieckie rozpoczęły ofensywę na froncie zachodnim. Główny atak został skierowany na umocnienia francuskie w Verdun, które broniły dostępu do Paryża. Francuskie dowództwo domagało się kolejny raz pomocy od Rosji. W marcu, wojska rosyjskie rozpoczęły ofensywę w rejonie Dźwińska (Dyneburg). To wymogło na Niemcach czasowe zaprzestanie ataków na Verdun.



Bilans wojny w 1917 roku. Dwa i pół roku wojny stało się przyczyną nieszcześć i cierpień ludności wszystkich krajów uczestniczących w wojnie. W latach 1914- 1916 to Rosja ponosiła największe ciężary wojny. Armia rosyjska niejednokrotnie przeprowadzała działania wojenne w imię pomocy aliantom by mogli oni zachować swoje siły zbrojne zdolne do walki w przyszłości" (tłum. własne)


7 lipca 1915 r. car pisał do żony, skarżąc się na problemy, jakie napotykał w czasie wojny: „Znowu ta przeklęta kwestia braku amunicji artyleryjskiej i karabinowej – stoi na przeszkodzie energicznemu posuwaniu się naprzód. Trzy dni poważnych walk i może nam się całkowicie skończyć amunicja. Bez nowych karabinów nie da się uzupełnić braków.... Gdybyśmy odpoczęli od walki przez około miesiąc, nasz stan znacznie by się poprawił. Oczywiście, że to, co mówię, jest wyłącznie dla ciebie. Proszę, nie mów nikomu ani słowa. 



W 1916 roku dwa miliony rosyjskich żołnierzy zginęło lub zostało ciężko rannych, a jedna trzecia miliona dostała się do niewoli. Miliony chłopów wcielono do armii carskiej, ale zapasy karabinów i amunicji pozostały niewystarczające. Szacuje się, że w wojsku służyła jedna trzecia pełnosprawnych mężczyzn w Rosji. Chłopi nie mogli więc pracować w gospodarstwach produkujących zwykłą ilość żywności. Do listopada 1916 r. ceny żywności były czterokrotnie wyższe niż przed wojną. W rezultacie w rosyjskich miastach powszechne stały się strajki o wyższe płace. 


Ponieważ Mikołaj II był naczelnym dowódcą armii rosyjskiej, spadło na niego odium militarnych niepowodzeń, w kraju nastąpił silny spadek jego poparcia. George Buchanan, brytyjski ambasador w Rosji, udał się do cara: „Powiedziałem mu, że istnieje teraz mur pomiędzy nim a jego narodem i że jeśli Rosja dotąd była zjednoczona jako naród, to sprzeciwia się teraz jego polityce. Ludzie, którzy w chwili wybuchu wojny tak wspaniale skupili się wokół swego Władcy, teraz widzą, jak setki tysięcy istnień ludzkich poświęcono z powodu braku karabinów i amunicji."



Buchanan wspomniał też o żonie cara Aleksandrze Fiodorownej: „Następnie zwróciłem uwagę Jego Królewskiej Mości na próby podejmowane przez Niemców, nie tylko w celu wywołania niezgody między aliantami, ale także oddzielenia go od jego ludu. Ich agenci byli wszędzie. Pociągali za sznurki i używali jako swoich nieświadomych narzędzi tych, którzy mieli zwyczaj doradzać Jego Królewskiej Mości co do wyboru jego ministrów. będąc kochaną, tak jak powinna być, Jej Wysokość została zdyskredytowana i oskarżona o działanie na rzecz niemieckich interesów”. 

image


Odezwa Mikołaja Mikołajewicza zachęcająca Polaków do wstępowania do armii carskiej. 


Podczas I wojny w szeregach trzech armii państw zaborczych walczyło od 2,9 do 3,5 mln Polaków. W wybuchu I wojny światowej Polacy widzieli szansę, by upomnieć się o swoją niepodległość. Jednym ze sposobów była walka w polskich oddziałach sformowanych u boku zaborców. Zwolennicy sojuszu z Austro-Węgrami stworzyli Legiony Polskie, a inicjatorzy podobnej idei w Rosji pod auspicjami Komitetu Narodowego Polskiego, którym kierował Roman Dmowski., stworzyli Legion Puławski, nazwa pochodzi od Puław, miejsca pierwszych rekrutacji. Jednym z żołnierzy był Ryszard Bolesławski, przyszła gwiazda hollywoodzkiej kinematografii. Jednak wkrótce car Mikołaj II zakazał dalszego organizowania polskich oddziałów i polecił wcielić istniejące formacje do rosyjskiego pospolitego ruszenia. Polacy walczyli tak ofiarnie, że ich oddziały były dziesiątkowane. Ocalali legioniści z czasem utworzyli w Rosji Dywizję Strzelców. W lipcu 1917 roku Dywizję rozformowano, a jej żołnierze zasilili 1 Korpus Polski gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego.




Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale