6 obserwujących
531 notek
832k odsłony
443 odsłony

Dysleksja rozwojowa – objawy, przyczyny, jak leczyć

Dziecko z dysleksją myśli, że jest gorsze od innych.
Dziecko z dysleksją myśli, że jest gorsze od innych.
Wykop Skomentuj2

Dysleksja rozwojowa to problemy z uczeniem się czytania, pisania lub liczenia, które występują u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. Uczniowie z dysleksją mają kłopoty w szkole, choć równocześnie bywają bardzo inteligentni.

Przyczyny dysleksji

Dysleksja nie jest chorobą. Mówimy o niej wtedy, gdy dziecko jest prawidłowo rozwinięte intelektualnie, ma zapewnione właściwe warunki socjalno-kulturowe, jest uczone zgodnie z przyjętymi metodami, a mimo to nie opanowuje niektórych sprawności w zakresie czytania, pisania lub liczenia. Trudności te wynikają z pewnych zakłóceń w rozwoju u dziecka czynności mowy, spostrzegania, pamięci (słuchowej i wzrokowej), ruchu czy koncentracji.

Przyczyny dysleksji nie zostały do tej pory dokładnie poznane. Dysleksję rozwojową występującą u dzieci po raz pierwszy opisał w XIX wieku angielski lekarz - okulista W. Pringle Morgan, który studiował przypadek 14-latka, który świetnie liczył, a nie potrafił nauczyć się czytać.

Wśród przyczyn wskazuje się na dziedziczność, zmiany anatomiczne i zaburzenia fizjologiczne układu nerwowego, np. mikrouszkodzenia tych części kory mózgowej, które są odpowiedzialne za rozpoznawanie słyszanych głosek, widzianych liter, łączenia ich w wyrazy. Inne przyczyny to zaburzenia procesu lateralizacji, czyli dominacja jednej półkuli mózgowej nad drugą, albo podłoże psychiczne. Często dzieci dyslektyczne są nadmiernie pobudliwe lub też zablokowane emocjonalnie, wskutek czego dochodzi u nich do dezintegracji sfery emocjonalnej i ruchowej.

Rodzaje dysleksji rozwojowej

Termin dysleksja rozwojowa obejmuje kilka rodzajów zaburzeń:
•    dysleksja - trudności w czytaniu (zaburzenia zarówno tempa i techniki czytania, jak i stopnia rozumienia treści);
•    dysortografia - trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (dziecko popełnia błędy ortograficzne mimo dobrej znajomości zasad pisowni);
•    dysgrafia - niski poziom graficzny pisma (brzydkie, koślawe litery, trudności z utrzymaniem się w linijce, litery w wyrazach nierówne);
•    dyskalkulia - problemy w matematyce (niski poziom rozumowania operacyjnego, kłopoty z pojęciami abstrakcyjnymi, np. pojęciem liczby, wielkości, proporcji).

Jeśli natomiast weźmiemy pod uwagę typ zaburzenia, wyróżniamy trzy rodzaje dysleksji:
•    dysleksja typu wzrokowego, gdzie występują przede wszystkim zaburzenia percepcji wzrokowej i pamięci wzrokowej;
•    dysleksja typu słuchowego - zaburzenia percepcji słuchowej i pamięci słuchowej powiązane często z zaburzeniami językowymi;
•    dysleksja integracyjna – występuje wtedy, gdy funkcje percepcyjne badane w izolacji są zgodne z wiekiem, ale zaburzany jest proces integrowania bodźców napływających do różnych zmysłów.

Według różnych badań kłopoty dyslektyczne ma od 10 do 15 proc. populacji. Szacuje się, że w Polsce cierpi na nią około 12 proc. uczniów, z czego chłopcy stanowią czterokrotnie większą grupę niż dziewczyny. U jednej osoby mogą występować wszystkie rodzaje dysleksji rozwojowej, jednak zdarza się to bardzo rzadko. Najczęściej dysleksja występuje wraz z dysortografią.

Często zdarza się, że osoby mające dysleksję nie są tego świadome. Z roku na rok kłopoty w szkole pogłębiają się, a do trudności w czytaniu i pisaniu dochodzą zaburzenia emocjonalne. Zaniedbanie środowiskowe oraz brak szybkiej interwencji tylko pogłębia problemy dziecka. Dlatego ważne jest odpowiednio szybkie zdiagnozowanie.

image
Dzieci z dysleksją nie rozumieją map.

Objawy dysleksji – jak rozpoznać?

Już w okresie przedszkolnym można zauważyć pewne objawy, które mogą wskazywać na wystąpienie u dzieci tzw. ryzyka dysleksji. Najpełniej widać je w pierwszych latach nauki. Są to:

1.    W czytaniu:
•    trudności z podziałem słowa na sylaby, złączeniem sylab w słowo;
•    przekręcanie wyrazów;
•    odczytywanie krótkich wyrazów od tyłu;
•    pomijanie, dodawanie wyrazów;
•    pomijanie lub ponowne odczytywanie linijek tekstu;
•    gubienie miejsca, w którym się czyta;
•    pomijanie interpunkcji;
•    niewłaściwa intonacja czytanego tekstu;
•    czytanie wolne, niepłynne, nierytmiczne;
•    słabe rozumienie przeczytanego lub wysłuchanego tekstu;
•    trudności z wyszukaniem najważniejszych myśli w tekście;
•    problemy z zapamiętaniem informacji zawartych w przeczytanym lub wysłuchanym tekście.

2.    W pisaniu:
•    nieprawidłowy chwyt ołówka czy długopisu;
•    wolne tempo pisania;
•    brak wiązania liter ze sobą albo nieprawidłowe połączenia (za duże lub za małe);
•    pomijanie znaków diakrytycznych (kropka, haczyk) nad i pod literami;
•    deformowanie kształtu liter, cyfr;
•    nieczytelne pismo;
•    opuszczanie, dodawanie, przestawianie kolejności liter w wyrazie;
•    mylenie, odwracanie liter, cyfr podobnie wyglądających (pismo zwierciadlane);
•    zapisywanie wyrazów od prawej do lewej strony;
•    niewłaściwy dobór liter do zapisu głosek podobnych fonetycznie (b-p-d-t-g-k);
•    pisanie zgodne z wymową, a nie z ortografią;
•    niewłaściwe stosowanie małych i dużych liter;
•    dodawanie, pomijanie, przestawianie kolejności wyrazów w zdaniu;
•    opuszczanie końcówek wyrazów;
•    zapisywanie tych samych wyrazów w różny sposób w tej samej pracy;
•    brak lub niewłaściwe stosowanie interpunkcji;
•    nieprawidłowe rozmieszczenie tekstu w przestrzeni, problem z zachowaniem linijki, marginesu.

Wykop Skomentuj2
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie
Współpracujemy z portalem Medme

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Rozmaitości