Kiedy usłyszałam dzisiaj o "rewelacjach" w tygodniku Wprost, nie pobiegłam do najbliższego kiosku. Przecieki dokumentów z prowadzonego przez Prokuraturę śledztwa ws. Smoleńskiej Tragedii, nie podniosły mojego poziomu adrenaliny. Przecież Wprost to Pan Lis. Mogłabym tu zacytować niektóre komentarze orła polskiej publicystyki, ale chcę, by mój tekst "przeszedł", więc zostawiam wspominanie o Lisie Państwu Blogerostwu. Jestem szczera, więc przyznam się, że nie byłam jakoś bardzo zaciekawiona materiałem, który "wpadł" w ręce dziennikarzy. Bardziej interesował mnie powód, dla którego, moim zdaniem ( mogę mieć głupie myśli, wolność myśli jeszcze obowiązuje), owy przeciek tak nagle, ni stąd ni zowąd pojawił się właśnie we Wprost. Przeciek lub "dociek" kontrolowany. Wydaje mi się, że raczej "dociek". Wśród przekazu o całej aferze, szukałam tego czegoś, co moja ciekawska natura uznałaby za autentycznie ciekawą informację. Skandaliczne postępowanie dziennikarzy, którym Prokuratura zajmie się niezwłocznie, spowodowały pewne decyzje, które ZMUSIŁY Prokuraturę Wojskową do wdrożenia w tryb prowadzonego dochodzenia.
Po pierwsze, opublikowane materiały, będą wyłączone z materiału dowodowego. Kuriozalne. Kiedy już większość osób zainteresowanych postępem śledztwa zna ileś-dziesiąt stron akt, wtedy Prokuratura decyduje się ich nie widzieć. Po drugie, osoby uprawnione do wglądu w akta, będą miały zapewniony właśnie tylko.... wgląd. Perłnomocnicy Rodzin poszkodowanych, same zainteresowane osoby nie będą mogły robić ani fotokopii, ani kserokopii z przeglądanego materiału, albo będą musiały uczyć się tekstu na pamięć, albo spędzić wiele godzin na robieniu notatek. Notatka, dobra rzecz, ale kopia dokumentu ma zupełnie inną wagę.
No i proszę, czy warto było wsłuchiwać się w to, co dziennikarze Pana Lisa opublikowali wszem i wobec? Nie. Co jest istotne, to decyzje podjęte przez Prokuraturę w wyniku haniebnego czynu niezależnych(?) pracowników tego 'służbowego' tygodnika.
Pozdrawiam.


Komentarze
Pokaż komentarze (10)