Oczywiście ozdób na choinkach. Lub lampek gustownych….na drzewkach. Nie wiem dlaczego na słowo „wieszanie” reagujemy zmieszaniem? Chyba, że ktoś za dużo czytał! Rymkiewicza zresztą na przykład.
Trochę dni upłynęło, a ja nic nie piszę. Nie piszę, gdyż nie będę zanudzała nikogo stanem mojej własnej duszy, a był to jedyny temat moich rozważań. Stało się to nagle, po prostu zgasiłam telewizor, wyłączyłam komputer, nie kupowałam gazet. Poczułam się lepiej. Dalej nic nie oglądam. Nie prawda, oglądam wiadomości w TV Trwam o godz. 21.30 i „Polski punkt widzenia”. Także czytam Gazetę Polską, ale to jest tygodnik więc się nie liczy. Natomiast z miesięczników nabywam „Nowe Państwo”. Teraz weszliśmy w czas adwentu, więc zamierzam kontynuować ten stan rzeczy.
Dzisiaj usłyszałam gdzieś, przypadkiem, że pan Tusk powiedział coś jak: platforma ma większość, ale nie aż taką, by móc zmienić pogodę. Rozczarowanie pełne. Ja byłam pewna, że może! Bo WSZYSTKO może. Panu Tuskowi zmieniają się rysy twarzy. Ja nic, tylko widzę pentagon. Zobaczcie sobie sami. Zwróćcie uwagę na linię podbródka, lewego i prawego ucha (spiczaste) oraz łysiny. Był dziś na wizji w TV Trwam, gościnnie przez 17 sekund. Akurat wystarczająco długo, by można z ręką na sercu powiedzieć, jak bardzo zbrzydł. Nie wiem co mówił, gdyż nie słucham Pana Tuska od miesięcy. Pana Komorowskiego też nie słucham. Jak można mieszkać w miejscu pt. ‘ruska buda”?. Natychmiast trzeba było wystąpić z petycją lub wnioskiem o inną nazwę..
Nie myślcie jednak, że moje nowe zwyczaje nie powodują stresów. Kiedy kilka dni temu Pan Antoni Macierewicz spóżniał się i spóżniał do studia na „Rozmowy niedokończone”, w pewnej chwili zaczęłam się o niego bać! Byłam zatroskana i poddenerwowana. Lękałam się, czy aby coś mu się nie stało. W mojej ostatniej notatce pt: Na litość boską, co jeszcze?, a było to ponad 3 tygodnie temu, spisałam w telegraficznym skrócie kilka wydarzeń jednego tygodnia. A dzisiaj wydaje mi się, że to było kilka miesięcy temu.
Czas goni słowa, lub raczej, słowa rozpędzają czas.
A czas przedziwnie w Polsce płynie. Raz za szybko, potem nagle spowalnia, ciągnie się lub stoi w miejscu. Od dnia zbrodni z 10.04.2010r, w ogóle zwariował. Teraz czekam na 10 każdego miesiąca, jeszcze trochę i będę mówiła : od dziesiątego do dziesiątego (dawniej mówiło się: „od pierwszego do pierwszego”).
W tym miesiącu mam dwa dni zajęte, gdyż trzy dni po dziesiątym jest trzynasty.
Pójdę pod dom zdrajcy, który wyzuty z człowieczeństwa rozpoczął już przed 1945 niszczenie Polskiego Państwa Podziemnego. Póżniej wydał zbrodniczą wojnę Polskiemu Narodowi. Wymyślił okrągły stół. Ma czelność nazywania siebie Polakiem.
Wierzę w Czyściec i Piekło. I Niebo dla księdza Jerzego, zakatowanego przez zdrajcę i jego wytresowane sługi.
Często cytowane są słowa, którymi karmił nas ks.Jerzy. Tylko cytowana jest druga część zdania, a przecież pierwsza nadaje sens całości. NIE DAJ SIĘ ZWYCIĘŻYĆ ZŁU....ale Zło Dobrem zwyciężaj.
Boże, daj mi siły bym nie dała się zwyciężyć Złu. Pójdę 13-ego pod dom człowieka-kłamcy.
Ja, córka Bandyty z NSZ i Dziewczyny z Parasola.
Pozdrawiam.
. .


Komentarze
Pokaż komentarze (8)