Wczoraj wróciłem do Polski późną nocą po kilku dniach pobytu poza jej granicami. A tu, pod moją nieobecność zaszły delikatne zmiany. Ba, jakie tam delikatne. Wielkie zmiany. Jeszcze przed powrotem dowiedziałem się przez telefon od żony, że podstępnie usunięto krzyż „smoleński” sprzed pałacu prezydenckiego. Jeszcze na lotnisku przed wylotem odpaliłem swojego laptopa i przeglądnąłem krajowe newsy oraz salon24. O usunięciu krzyża gorąco. Jaśnie nam panujący Bronek wpada w samozadowolenie ze swojej decyzji oraz jej wykonania przez swoich sługusów. Nie miałem za dużo czasu, aby zagłębić się w temat.
Szczęśliwie wracałem polskimi liniami lotniczymi i zostałem obdarowany darmową, polską prasą. Rzeczpospolita zapewniła mi przyjemną lekturę. Rzecz jasna o usunięciu krzyża nie było nic. Ale temat krzyża i tu i ówdzie się pojawił. Przeczytałem całą gazetę, ale najbardziej poruszyła mnie mała notka „Modlił się pod krzyżem. Może mieć zakaz posługi” Wojciecha Wybranowskiego na stronie A7. Notka na tyle mała, iż mogła pozostać mocno niezauważona przez czytających. Ja od razu po jej lekturze postanowiłem o niej napisać.
Autor pisze o ks. Stanisławie Małkowskim i jego ostatnich perypetiach. Nie o tym jednak chciałem napisać, wszak życiorys i dokonania ks. Małkowskiego, zwłaszcza po ostatnich jego „występach” są raczej powszechnie znane. Mnie bardziej zafrapowała przytoczona w notce wypowiedź oświeconego klechy Grzegorza Kalwarczyka, kanclerza kurii archidiecezji warszwskiej. Cytując go za Rzeczpospolitą: „Ulica to nie jest miejsce do modlitwy”. To był jego komentarz do ostatnich aktywności ks. Małkowskiego i obrońców krzyża „smoleńskiego”. Można by przejść nad tą wypowiedzią do porządku dziennego. Ja jednak nie mogę. Staram się być aktywnym uczestnikiem Kościoła, że tak napiszę. Dlatego chcę postawić kilka otwartych, jednak dla mnie zasadniczych pytań/problemów. Wyślę linka do tej notki do kurii warszawskiej, licząc na odpowiedź na nie. Chciałbym te pytania zadać bezpośrednio ks. Kalwarczykowi, a może i jego przełożonym, z Abp Nyczem na czele. Od tego ostatniego nie oczekuję niestety zbyt wiele. Przecież jakby potem Bronkowi w oczy spojrzał.
Oto moje pytania:
1. Czy mam rozumieć, że Droga Krzyżowa ulicami Warszawy, liczne Drogi Krzyżowe ulicami jej dzielnic oraz inne Drogi Krzyżowe ulicami polskich miast zostały raz na zawsze odwołane? Czy Papież też nie poniesie już krzyża w Wielki Piątek? Czy zakaz dotyczy tylko Polski?
2. Czy już nie będziemy w Boże Ciało spotykać się na procesjach ulicami naszych miast?
3. Czy majowe modlitwy pod kapliczkami polskich wsi, miasteczek i miast zostały przez ks. Kalwarczyka odwołane, czy tylko skrytykowane?
4. Czy przechodząc ulicą koło Kościoła można jeszcze czynić znak krzyża, czy jest to już przesada?
5. Czy mogę nadal modlić się z moimi dziećmi rano w moim samochodzie w trakcie podróży, gdy zawożę je do szkoły? Czy to też przesada?
6. Czy mój dom to jest miejsce do modlitwy, cz nie za bardzo?
7. Właściwie to gdzie jest miejsce do modlitwy?
8. Także proszę o krótki instruktaż jak to wszystko mam wytłumaczyć moim dzieciom, które uczą się w katolickiej szkole
Za odpowiedzi z góry Bóg zapłać!


Komentarze
Pokaż komentarze (4)