Saragossa - Real Madryt 2:2 (1:0)
1:0 - Diego Milito 32 k'
1:1 - Van Nistelrooy - 57'
2:1 - Diego Milito - 64'
2:2 - Van Nistelrooy - 89'
Barcelona - Espanyol 2:2 (1:1)
0:1 - Tamudo 29'
1:1 - Messi 43'
2:1 - Messi 57'
2:2 - Tamudo 90'
Cóż więcej, niźli tytuł który dałem można dodać po wczorajszych wieczornych wydarzeniach w La Liga w walce o prym w Hiszpanii? Albo inaczej: jak z punktu widzenia kibica Azulgrany inaczej zatytułować wydarzenia z poprzedniego dnia? Losy mistrzostwa w tym sezonie najprawdopodobniej rozstrzygnęły się bowiem właśnie wczoraj, w ostatnich minutach na Estadio La Romareda i na Camp Nou. Real Madryt w tym właśnie czasie wyrównał losy spotkania w meczu z niezwykle silną u siebie Saragossą (która przegrała na własnym obiekcie zaledwie dwa mecze w bieżących rozgrywkach (sic!)), po drugiej bramce niezawodnego Ruuda Van Nistelrooya, a Blaugrana (skąd my to znamy???) w żenujący, kompromitujący, niewytłumaczalny sposób straciła bramkę w końcówce widowska przez większość meczu mając ogromną przewagę nad Espanyolem w Derbach Katalonii (bramka Tamudo).
Zacznijmy jednak od początku. Oba mecze rozpoczynały się o 21:00 w sobotni, gorący wieczór (w moim mieście :)). Na La Romareda spotkanie zaczęło się od wyraźnej dominacji gospodarzy, którzy stłamsili rywala i zdominowali środek pola dzięki dobrej grze dwóch niskich Argentyńczyków, Aimara i D'Alessandro, a z przodu brylował napastnik Ewerthon. Dzięki pressingowi Saragossy, Realowi trudno było grać piłką, utrzymać się przy niej i przedostawać się w pobliże pola karnego rywali. Gracze gospodarzy zneutralizowali atuty "Blancos" i przez pewien czas nawet niepodzielnie rządzili na boisku. Efektem tego była bramka zdobyta z karnego przez ich najlepszego strzelca Diego Milito, dla którego była to już 21. bramka w sezonie. Od tego momentu słabo grający Kastylijczycy przejęli inicjatywę, ale najlepszą dlań okazję zmarnował Van Nistelrooy. Po pewnym czasie mecz się wyrównał, więcej goli w tej połowie już wszakże nie padło. Po pierwszych czterdziestu pięciu minutach na Nou Camp w Barcelonie był remis. Azulgrana miała dużą przewagę, konstruowała sporo ciekawych, kombinacyjnych akcji na dobrym tempie, jednak brakowało jej skuteczności. Espanyol dzięki doskonałemu podaniu byłego piłkarza "Barcy" Ivana De La Penii wyszedł, ku osłupieniu, tudzież konsterenacji cules na prowadzenie po bramce jego najlepszego napastnika, Raula Tamudo. Była to właściwie "bramka z niczego". "Duma Katalonii" od tego momentu dalej usilnie dążyła do zdobycia gola a uwieńczeniem jej niezłej gry, był gol strzelony ręką (sic!) przez Leo "Armando" Messiego, czego nie wychwycił ku oburzeniu kibiców Realu i Espanyolu zarówno arbiter główny, jak i sędziowie boczni. Do przerwy w tabeli Primera Division prowadziła więc jedenastka z Katalonii. Najważniejsze tego dnia sytuacje miały jednak dopiero nadejść niebawem...
Najpierw zmiana rezultatu nastąpiła w Derby, kiedy to Lionel Messi, tym razem już zgodnie z przepisami, nogą po świetnym podaniu Deco umieścił piłkę w siatce rywali. W tym momencie wydawało się, iż po tej kolejce FCB będzie już bardzo blisko obrony mistrzowskiego tytułu, szczególnie, że siedem minut potem po kolejnej szybkiej, znakomitej akcji Saragossy kolejną dlań bramkę strzelił wspaniały Diego Milito. Ale dopóki piłka w grze... Real wydawał się od tej chwili KOMPLETNIE BEZRADNY, aż do ostatnich dziesięciu minut, kiedy to mocno przycisnął. Saragossa chwilami grała w "dziada" z dużo bardziej znanym i utytułowanym przeciwnikiem, a piłkarze "Merengues" biegali bezradnie za futbolówką lub bez pomysłu i przekonania próbowali bezskutecznie kontruować akcje. Na Camp Nou z kolei Barcelona W PEŁNI kontrolowała to co się działo na placu gry, panowała niepodzielnie na boisku, Espanyol właściwie nie istniał. Prawdziwy festiwal gry prezentował fantastyczny tego dnia Messi. Wszystko to do ostatnich minut meczu... W 89' Real nareszcie dopiął swego i po kilku dogodnych szansach na zdobycie gola wreszcie uwieńczył dobrą grę w ostatnich kilkunastu minutach meczu bramką, vulgo: zrobił to oczywiście RvN. Na niewiele by się to jednak zdało, gdyby... No właśnie, gdyby... Gdyby w 90' minucie (sic!) jeden z defensorów Barcelony nie złamali linii a Blaugrana nie dała strzelić sobie drugiej bramki zdobytej tego wieczora przez Raula Tamudo, poprzez ich dekoncentrację, gapiostwo, rozluźnienie, tudzież cholera wie co jeszcze. TAK SIĘ PRZEGRYWA MISTRZOSTWO! TO SIĘ NAZYWA FRAJERSTWO :( KOSZMAR Z MECZU Z BETISEM POWRÓCIŁ :(
W Realu rozczarowali Diarra i Emerson, którzy przez większość pierwszej połowy oddali środek pola przeciwnikowi i tracili sporo piłek. W zasadzie ciężko jest kogoś wyróżnić, poza niezawodnym RvN i naprawdę nieźle grającym Sergio Ramosem w bezbarwnej drużynie "Merengues". W Saragossie wyróżnili się: oczywiście Diego Milito, bardzo dobrze grający D'Alessandro, nieźle grali Aimar oraz Ewerthon, przyzwoity mecz rozegrali Sergio i Gabriel Milito. Jeżeli chodzi o drugie spotkanie, to Espanyol mógł jak zwykle liczyć na duet De La Pena-Tamudo, w Barcy fenomenalnie zaś grał Messi, dobrze Deco, nieźle grali Xavi i Iniesta, aktywnie Eto'o i ambitnie Zambrotta.
Wczorajszy wieczór pełen był ogromnych wrażeń i emocji. Tego się nie da opisać: trzeba było być tout court kibicem jednej z drużyn walczących wczoraj dzielnie o mistrzostwo. Ja i tak bym dzisiaj nie zasnął, dlatego więc bazgram swój pierwszy na Salonie24 wpis o tej porze. Jestem rozczarowany i przygnębiony, ponieważ jeżeli Real pokona w ostatniej kolejce przeciętną Mallorkę (remis z Sevillą), zostanie mistrzem Hiszpanii. Bez względu na wyniki innych spotkań. Barca w ostatniej kolejce jedzie do spadkowicza z Terragony, ten mecz zapewne będzie już wszakże bez znaczenia. Kibicom "Blancos" jeszcze nie gratuluje "majstra" i to nie dlatego, iż ze mnie złośliwiec, formalista czy hiper-optymista, lecz dlatego, że po wczorajszym szalonym, pełnym zaskakujących obrotów wydarzeń wieczorze wiem już jedno na pewno: "W życiu pewna jest tylko śmierć"...
Visca el Barca i Visca el Catalunya! Może za rok się uda...
P.S. Bo Berlin trzydziestych lat, taaaki jeeeeeeest, jak cały świat... Idę pić (sok z żuka of kors).
P.S 2. Sorki za wszystkie błędy w tym wpisie, ale zmęczenie i emocje robią swoje.


Komentarze
Pokaż komentarze (8)