jakubx jakubx
120
BLOG

Wielkość narodowych rocznic czy tylko ich użyteczność?

jakubx jakubx Polityka Obserwuj notkę 0

Przyglądając się zmianom jakie zachodzą w naszym kraju można odnieść wrażenie, że nasze najważniejsze święta państwowe, tj. Święto Niepodległości oraz Trzeci Maja uruchamiają biegunowo różne pokłady emocji u Polaków. Oprócz osób, dla których święta te są wartością samą w sobie, dającą okazję do refleksji nad stanem państwa, widoczne są także mniej chlubne postawy. Mam na myśli postawy zbliżone do konsumpcyjnych. Powie ktoś, że przecież polskie prawo w ostatnim czasie zakazało handlu (lub też znacznie go ograniczyło) w trakcie najważniejszych świąt państwowych więc nie ma powodu do narzekań.

Część z nas tych świąt nie przeżywa tak jak na to zasługuje waga upamiętnianych wydarzeń. Niektórzy ograniczają się do wypatrywania w kalendarzu zaznaczonych na czerwono dni i zastanawiają się jakby tu najkorzystniej zaplanować sobie urlop. W ten sposób wszystkie święta są równe bo zaznaczone są tym samym kolorem, tak kojącym zmęczenie zajętych obowiązkami dnia codziennego Polaków. W ten sposób wprowadzone w okresie stalinowskim (choć obecnie wolne od naleciałości totalitarnej ideologii) pierwszomajowe święto niczym nie różni się Święta Konstytucji wprowadzonego u progu Polski Odrodzonej.

„Uwolnienie się” od myślenia państwowego przejawia się w zmiennym przywiązaniu niektórych z nas do obchodzonego dziś Dnia Niepodległości. Do rocznicy jej odzyskania można być w danym roku bardziej przywiązanym niż w kolejnym. Otóż w tym roku 11 Listopada przyczynia się do wydłużenia weekendu i tylko ze względu na jego urlopową użyteczność cześć ludzi go docenia. Osoby takie potrafią wpaść w stan wielkiego przygnębienia kiedy okaże się, że święto państwowe ustawowo wolne od pracy nakłada się na dzień i tak od niej wolny. Wówczas użyteczność takiego dnia spada do zera, a taki weekend niczym nie różni się od pozostałych.

Dzisiejsi uczeni społeczni z charakterystycznym dla siebie spokojem i wielką pewnością siebie dumnie skwitują to zapewne słowami o wzroście popularności modelu racjonalnego aktora w naszym kraju. Niewykluczone, że zostanie to przez nich uznane za kolejny krok w stronę osiągnięcia tak oczekiwanej przez nich dojrzałości przez Polaków. W sukurs przyjdą też liczne badania poparte przykładami z cywilizowanego świata zachodniego, gdzie narody już dawno stały się społeczeństwami, tj. już dawno „wyszły z niepełnoletności”. Słysząc to wszystko odbiorcy tych pochwał będą uśmiechać się triumfalnie, wszak pochwałę wygłosił nie kto inny jak profesor uniwersytecki, przedstawiciel zawodu cieszącego się od lat największym prestiżem w oczach Polaków. Czy po takim zachwalaniu można nie wpaść w samozachwyt?

Oto dlaczego nie lubię współczesnej (nad)interpretacji słowa „pragmatyzm”.

jakubx
O mnie jakubx

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Polityka