Tomasz Lis zaprasza do najbliższego programu eksperta z komisji Millera. Odcinek będzie poświęcony filmowi National Geographic pt. "Śmierć prezydenta" oraz filmowi autorstwa Anity Gargas pt. "Anatomia upadku".
Naprzeciwko Lisa, poza wspomnianym ekspertem, nie będzie innych dyskutantów. Aż prosiło się, żeby zaprosić co najmniej jeszcze jednego rozmówcę. Nierzadko przecież zdarza się, że o "modnych bzdurach" cały odcinek potrafi przegadać czteroosobowe grono - jak się okazuje w sprawie o niebo ważniejszej wielogłos jest niewskazany.
W tym przypadku mamy dwie całkowicie różniące się produkcje. "Śmierć prezydenta" przekłada jedynie na język bardziej przystępny oficjalne ustalenia MAK-u oraz komisji Millera czerpiącej pełnymi garściami z rosyjskiego dokumentu, z kolei "Anatomia upadku" jest wytworem dziennikarstwa śledczego, gatunku "wyklętego" w postsmoleńskiej Polsce.
Lis w zajawce programu jak zwykle zapowiada spotkanie w sposób sugerujący, że ukazane zostaną dwie strony medalu - zaraz potem jednak stwierdza, że o sprawie będzie rozmawiał tylko z ekspertem komisji Millera. Kto więc przedstawi tę drugą stronę zagadnienia? Czyżby sam Lis? Wątpliwe. A może będzie to stereotypowy PiS-owski fanatyk-terrorysta, któremu autor odda głos w krótkim, wcześniej nagranym materiale?
Lis już pogwałcił m. in. zasadę obiektywizmu dziennikarskiego decydując się na przytarganie do studia jedynie dwóch wygodnych foteli - dla siebie i millerowskiego eksperta. Cel programu Lis ma ambitny: będzie szukał odpowiedzi na pytanie, który film można uznać za obiektywny, a który manipuluje odbiorcą. W takim składzie rezultat tych dążeń zapowiada się raczej jednostronnie. W żadnym wypadku nie spodziewam się na przykład uczciwego poruszenia kwestii ewentualnej emisji filmu Gargas w TVP, na co nalega część środowiska dziennikarskiego w Polsce.
Dziennikarstwo pacyfikacyjne znów będzie święciło triumf. Młotkowy wtłucze gwoździe w kolejne deski. Pozostaje mieć nadzieję, że nadprodukcja kłamstwa doprowadzi w końcu do przesilenia i urodzi się z tego coś dobrego - na przykład wolna telewizja dla tych, którzy nigdy nie otrzymają choćby próchniejącego taboretu u dziennikarza stawianego za wzór cnót dziennikarskich.



Komentarze
Pokaż komentarze (1)