Niezmienna zasada sprawowania władzy głosi : dziel i rządź. Zdawałoby się, że sposób ten praktykują słabi, poróżniając silnych. Bynajmniej, zasadę tę stworzyły jednostki przeciw wspólnocie, inaczej mówiąc tyrani przeciw obywatelom albo po prostu silni przeciwko słabym
Odwieczna walka silnych przeciwko słabym trwa niezmiennie. W Polsce także.
Co czynią silni, by w niej zwyciężyć?
Najpierw dygresja, chociaż tematyczna. Antropolodzy (w jakimś artykule autor – czyli ja, czytał o tym) uznali, że to co nas różni od innych małp naczelnych oraz czyni ludźmi, to bynajmniej nie poczucie humoru (skądinąd gdyby na podstawie takiego rozróżnienia określać przynależność do gatunku ludzkiego, to z góry należałoby z takiego grona wykluczyć większość platfusów jako poczucia humoru pozbawionych poprzez absolutny brak dystansu do siebie, jak i do swoich idoli, zwanych czasem górnolotnie platfusowymi autorytetami), a zdolność do współpracy. Czyli przeciwstawienia przemocy tyrana, gromadnego działania wspólnoty słabych. Przed takim działaniem każdy despota ustąpi, zatem on, by czuć spełnienie ze sprawowania niczym nieograniczonej władzy, musi uczynić jedno, wszak jego poczucie szczęścia tego wymaga, musi skłócić słabych.
Przykład? Taki PSL, na marginesie, ledwie co odbyły się w nim wybory i chcąc nie chcąc będę musiał się do tego odnieść. Autor nie cierpi aktualności, są zbędne, tylko ilustrują to, co już jest. Są wynikiem, a nie przyczyną. Zatem o aktualnościach na koniec, jeśli autorowi, czyli mnie, sił wystarczy, by zajmować się takimi głupotami. Wracając jednakże do naszego PSL-u, reprezentuje on jednakże grupę nie silnych, lecz słabych. Z tym oczywiście rozróżnieniem, że to tacy słabi, którzy dogadali się z silnymi. PSL do silnych wysyła następujący sygnał : my wam pomożemy, a wy nam dacie żyć. Posłużę się tu obrazkiem królikarni, pokojowej i cywilizowanej. PSL, czyli taka niewojownicza królikarnia powiadamia drapieżców, którzy zżerają króliki : zjedzcie sobie dziki króliki, które do naszej królikarni nie należą, a naszą zostawcie w spokoju. Wskażemy wam ich, wydamy, a nawet pomożemy w obławie. Prostacza mentalność peselowców nie ogarnia banalnego faktu, że nie może być układów ofiar z drapieżnikami, w naszym rozumieniu słabych z silnymi, a króliczym, królików z lisami, jastrzębiami i łasicami. Prostacza mentalność peselowców nie pojmuje, że gdy już zabraknie ofiar wśród królików dzikich, to drapieżcy dobiorą się do królików cywilizowanych. I żadne układy tego nie zmienią.
Nie wymagajmy jednak od peselowców zdolności, których wyraźnie są pozbawieni.
Ale oto silni odnotowali pierwszy sukces, w murze słabych pojawił się wyłom. Słabi sobie samym nie wierzą, a nawet siebie zwalczają. Łatwiej będzie ich zeżreć. Wyłom ten jednak że jest stale powiększany. Przez kogo? Taki SLD, Palikom, ba, nawet Platforma Oszustów wmawiają słabym, że ich reprezentują i dbają o ich bezpieczeństwo.
Gówno prawda! Ściema! Oni stoją po stronie silnych, a broniąc interesu silnych, rozbijają front słabych, którzy nie mają innej siły, jak wspólne działanie. Głuptakom wtłacza się do zbyt przyciężkich mózgownic, że ma zostać tak, jak jest, bo tak jak jest, jest dobrze. Każda zmiana ma być zła, godzić w fundamenty demokracji, czyli obalać najsłuszniejszy porządek, bo na wieki wieków ustalony przy Okrągłym Stole przez ojców założycieli III RP.
III RP, wbrew górnolotnym frazesom bynajmniej nie jest sprawiedliwym krajem, a z pewnością jest absolutnie wroga słabym, do których o szóstej nad ranem zostanie wysłany funkcjonariusz ABW lub brygada antyterrorystyczna, za na przykład prowadzenie nieprawomyślnego bloga lub zasiadanie na niewłaściwym krzesełku podczas meczu, zaś sąd prawomocnie nakaże wykonanie wyroku więzienia za nieuiszczoną grzywnę (przykłady niezliczone).
Silni będą mamić słabych możliwością akcesu do lepszego świata, udając, że drzwi do nie dla wszystkich jednako otwarte. To groźne złudzenie rozbraja działanie wspólnoty doprowadzając do rodzenia się samolubnych egoizmów. Głupi nabierają się na to, nie rozumiejąc, że tylko wspólnie występując zmienią swój byt na lepszy.
Chcąc nie chcąc, lubiąc go lub nie cierpiąc, słabym pozostaje tylko Kaczor jako ktoś na wieki zwaśniony z silnymi. A ponieważ on po wrażej, drapieżczej stronie nigdy nie stanie, więc mnie do siebie przekonuje.
Pierwszy dodatek, czyli ostatnie wybory w PSL-u
Absolutnie nie wierzę, że zmienią coś fundamentalnego. Te peselowskie króliki wciąż myślą, że mają specjalne prawa i dogadają się z drapieżcami. Bez znaczenia zatem, czy tam na czele Pawlak, czy Piechociński. Pawlak, moim zdaniem, wiedział, że przynależy do słabych, ale innych słabych, te dzikie króliki sprzedawał i zdradzał za sałatę i spokój. Piechociński wierzy, że znajdzie dla siebie miejsce wśród establishmentu. Że nie ma drapieżców i ofiar, są tylko zaradni lub nie. Bzdura!
To moje własne obserwacje tych panów, więc mogą być mylne, ale myślę, że nie są. Egoizm PSL-u wcale się nie skończył tylko dlatego, że frontman został wymieniony. Egoizm pozostał takim, jakim był i wciąż wynika z tego samego, czyli niezrozumienia, że królik z lisem się nie dogada.
Drugi dodatek
Miałem wątpliwą przyjemność oglądać końcówkę ostatniego wydania śniadania mistrzów. Wiem, że to nazwa, powinno się zatem z wielkiej litery, ale jak inaczej mam wyrazić swą dezaprobatę dla tego nędznego spektaklu?
Wrogów, którym marzy się darmowa wyżerka, trzeba umieć rozpoznawać, dlatego nawet coś takiego od czasu do czasu mus zobaczyć.
Co zobaczyłem?
Humorystę Mleczkę nawołującego do pałowania w dwójnasób. Tak mu ten bon mot się spodobał, że czuł się zmuszonym do jego powtarzania. Drugiego artystę, Pszoniaka pieniącego się na wspomnienie Kaczyńskiego.
To są natchnieni artyści? Wybrańcy dotknięci Bożym palcem? Oni?!
Artyści, będąc naznaczonymi przez Boga mają być wrażliwi, oni nie pienią się i nie nawołują do pałowania, oni współczują, współodczuwają. W innym przypadku to nie artyści, to kabotyni i głupki! I tak już o tych powyższych będę myślał, bez względu na ich osiągnięcia, wrażliwość i co tam jeszcze. To głupki, wypinający się na wspólnotę, ślepcy, przez swe nażarte brzuchy nie dostrzegający niedoli słabych, to sługusy tyranów, którzy szukając uzasadnienia dla swej przemocy wobec własnych obywateli, takich ornamentatorów właśnie wskazują jako godnych podziwu i szacunku!
Mój, głupki, straciliście na zawsze!
292
BLOG


Komentarze
Pokaż komentarze (8)