Jaszk Jaszk
367
BLOG

Messi i Złota Piłka

Jaszk Jaszk Rozmaitości Obserwuj notkę 2

Od razu na samy początku przedstawię swe zdanie w tej kwestii. Uwaga, przedstawiam swe zdanie : Messi, moim zdaniem nie powinien kolejny raz zdobyć tego wyróżnienia.
Och, czemu? – ktoś zakrzyknie, a inny osądzi : pewnie kolejny wyznawca CR7 i Wielkiego Mou.
Ani jeden, ani drugi.
Cristino Ronaldo także nie powinien w tym roku zdobyć tego wyróżnienia. Dlaczego? Bynajmniej nie przez to, co robi z włosami, przez co kojarzy mi się ze Sławkiem Nowakiem, a gorzej się nie da. Ani przez to, że zdaje się być bubkiem, równie wyposażonym w talenta dyplomatyczne, co nasz Radek Sikorski. Nie w tym rzecz, bubkowatość Ronalda dotyczy jego samego, nie zawstydza obywateli państwa, którzy, gdy Radek przemawia, muszą patrzeć gdzie indziej, ledwie zorientują się jak duka tym swoim zmanierowanym, bufońskim falsecikiem.
Nie CR7 to piłkarz, może być głupkiem, bubkiem, kosmitą nawet, byle koksu nie brał i dobrze kopał piłkę. Kopie dość dobrze, lecz moim zdaniem nie na tyle, by uznać go za najlepszego w minionym roku.
Dlatego, że gra w drużynie prowadzonej przez Mou, który z zaprzeczania urodzie futbolu uczynił kwintesencję swego stylu opartego na jak największym uproszczeniu? Słowem, najpierw wciągnąć przeciwnika, oddać mu prowadzenie gry, później kopnąć do Ronalda, a niech chłopak biegnie. Stawia wszak duże kroki, nogami przebiera bardzo raźno, jest silny jak byk i dobry technicznie. Obalić go trudno, wyprzedzić też, pobiegnie, stawiając te swoje wielgachne kroki, poradzi sobie i wbije bramkę. No, może czasem ktoś mu pomoże, tak ze dwóch, co najwyżej trzech kolegów. Reszta zostanie na swojej połowie. Po co tam angażować się w jakieś wymyślne akcje. Tych trzech, czterech wbije gola, po czym się uścisną, pokażą język, figę albo co innego, dając do zrozumienia wszem i wokół, że my pany, a wy chamy, i wrócą drepcząc powoli drobnymi kroczkami.
Nie cierpię takiej „filozofii” futbolu. Dla mnie z urodą to nie ma nic wspólnego. Przyznam, bramki, owszem, ładne, ale cały mecz, to jak rwanie zębów.
Ale ktoś powie, co z tego? Czepiasz się, wszak piłkarz najlepszy, bo ma osiągnięcia.
Otóż, w minionym roku, nie bardzo. Zdobył ligę i jakiś pucharek, nastrzelał sporo bramek. Prawda, ale czy jedna liga hiszpańska na świecie? Mówi się, że angielska lepsza, a z pewnością bardziej wyrównana. Więc równie dobrze można wyróżnić kogoś z wyspy. Nie padają takie pomysły. I słusznie.
Coś innego jednak nie przekonuje mnie do Ronalda. Nie to, że jego Portugalia nie wygrała ME, które z taką finezją na naszych cudnych i cudownych stadionach zostały zorganizowane dzięki osobistemu zaangażowania Donalda T. Nie, nie. Ronaldo grał dobrze, naprawdę dobrze, organizował grę swojej drużyny, napędzał akcje, jego Portugalia wykorzystywała swoje walory, wady trzymała w karbach, w meczu z Hiszpanią pokazała się z bardzo dobrej strony. Moim zdaniem ME udowodniły, że z Cristiana dobry piłkarz, wielkiego formatu. I na tym dla niego rok się skończył. Późniejsze dokonania jego fani pomijają milczeniem, bo chełpić się za bardzo nie ma czym. Trochę bramek strzelił, ale jakoś mało i jego gra też niezbyt przekonująca, choć napisać, że słaba, to krzywda i niesprawiedliwość. Gra bowiem nieźle. Całkiem jak wielu innych.
 

Komu zatem Złota Piłka?
Napisałem, że Messiemu nie. A ty, złośniku, usłyszę. Czemu nie, wszak to geniusz!
Jasne, ale ME też nie zdobył.




 

 

 

To żart był.

Czemu nie Messi? Strzelił tak wiele bramek, że prawdziwi złośliwcy i zawistnicy, i to bynajmniej nie moi polscy rodacy, musieli znaleźć jakiego piłkarza rodem z Czarnego Lądu sprzed czterdziestu lat, by ten wynik zdyskontować. Znaleźli, odetchnęli. Po prostu, Messi cienias.
To wielki piłkarz, skuteczniejszy od Ronalda, zupełnie przy tym nieobliczalny i jakoś nadludzki. On biegnie i strzela wtedy, gdy ktoś inny, dawno, by leżał, bynajmniej nie dlatego, że zaplątałby się między własne nogi a piłkę. Nie, po prostu, jako zwykły człowiek, nie zdołałby utrzymać równowagi. Dla mnie Messi to nie mistrz dryblingu, ale właśnie takiego niepojętego biegania, trochę jak taka latająca ważka, z boku na bok. Messi strzela mnóstwo, ale Messi roku dobrego nie miał. Z niepojętego powodu stał się w Barcelonie liderem gry w środku pola. Piszę o minionym sezonie ligowym. Brał na siebie wszystko. Dobry, ambitny chłopak, ktoś powie. Barcelona gra tak, by Messi dostawał wiele miejsca w środku pola i pędził z tą piłką obok bramki rywali sprawiając, że kibicom przeciwnej drużyny serce zamiera ze strachu. Pod bramką Messi jest wtedy śmiertelnie niebezpieczny, a nawet gdy stanie się tak, że bramki nie strzeli i fani przeciwnej drużyny odsuną się na chwilę od galopady zawału serca, to Barcelona i tak wkrótce odzyska piłkę.
Inaczej jednak bywa, gdy Messi zaczyna swój taniec z dala od pola karnego. Też robi to w środku i zwykle, choć to bardzo zaawansowany technicznie piłkarz, piłkę traci. Jak go kilku opadnie, wtedy mu ktoś piłkę wybije, po czym pójdzie śmiertelna kontra, bo Barcelona otwarta jak przysłowiowe wrota od stodoły. Ostatni przykład : mecz z Atletico, najboleśniejszy : przegrana o finał Ligi Mistrzów.
Każdemu się zdarzy, ktoś powie. Jasne, ale właśnie ten ostatni przykład z Atletico udowadnia, że Messi wciąż jest wyznawcą ten nieciekawego obrządku.
I oczywiście nie zdobył ME.
Zdobyła Hiszpania. Zatem kogoś stamtąd.
Największe wrażenie zrobił na mnie RamosPique.




Specjalnie tak napisałem razem.
Wiem też, że kandydaci ustaleni. Tak tylko rozważam kogo by warto nagrodzić, bo jego dokonania najokazalsze.
Gdybym mógł kogoś wyróżnić, to bym wyróżnił tych dwóch graczy, którzy zapewne niezbyt się lubią. Ale dla mnie jednak patrzenie na ich grę, to była prawdziwa przyjemność. Na obrońców, na dodatek ze środka pola, gdzie zwykle miejsce dla wysokich drewniaków. Upajałem się i myślałem, że jaka szkoda, iż tak nie grają na co dzień w jednej drużynie, a tylko od czasu do czasu razem i to wtedy, gdy nie Tarzana. Tarzan zwykle jednego z nich wygryza ze względu na swą czuprynę, zasługi i wielkie serce. Szkoda, oczywiście nie jego serca, niech mu jeszcze urośnie.
Obydwu jednak Złotej Piłki przyznać nie można, bądźmy też szczerzy, choć ME w wykonaniu Hiszpanii, to spore wydarzenie, to pojedyncze.
Trzeba szukać dalej.

Może Zlatan?
Wielki gracz. Magiczny. Czasem robi coś takiego, na co innych nie stać. Charakterny facet. Gdyby został w Barcelonie, nie byłoby Barcelony. I to jedyne, co mogę mu zarzucić, poza tym, że oczywiście niczego ważnego w tym roku nie zdobył.

Kto zdobył? Hiszpania. Kto zmienia świat piłki czyniąc go pięknym? Barcelona.

Zatem, moim zdaniem powinien to być Iniesta.
Fajny chłopak. Nie, gość. Porządny, wyciszony, nie kopie po kostkach i mało udaje. Na koszulce miał nazwisko przyjaciela, choć zarazem rywala. Niezwykły, wprost imponujący gest. Tak mało takich w dzisiejszym futbolu. Nie da się chyba o nim złego słowa powiedzieć, a nawet fani przeciwników go fetują. Zawsze to piękny obrazek i tak rzadko spotykany. Taki blady, a zarazem wzór dla młodych. Bo jeśli jest jakiś prawy wzór we współczesnym futbolu, to właśnie on. Można pokazywać go młodym i nakłaniać, by brali z niego przykład. Nawet jeśli jako piłkarze nie zrobią wielkiej kariery, to wyrosną na porządnych ludzi, a wbrew pozorom to niemało znaczy.
Oczywiście nie za to powinien dostać Złotą Piłkę.
Nie miał bardzo udanego roku. I mimo wszystko w ME aż tak nie błyszczał. Robił swoje. Ale zdarzają się jednak takie mecze, że to, co wyprawia na boisku, to prawdziwa magia. Od kiedy wrócił po kontuzji jego forma stale rośnie. Nie wikła się w absurdalne dryblingi jak Alexis, nie musi za każdym razem brać na siebie całej gry i odstawiać kolegów do kąta, których rola sprowadza się wtedy tylko do tego, by mu podawać. To nie Messi. Iniesta wie, kiedy ma zagrać błyskotliwie i tak operować piłką jak nikt na świecie, łącznie z Messim. Wie, kiedy ją przerzucić albo przetrzymać zmuszając przeciwników, by za nim biegali jak szczeniaki za własnym ogonem. Jedyna jego słabsza strona to strzał z dystansu.
Oczywiście to nie był taki rok, w którym Inieście wszystko wyszło. Bo nie wszystko mu wyszło. Ale to był całkiem dobry rok. Kolejny dobry.

Złotą Piłkę przyznałbym właśnie jemu.
 

Jaszk
O mnie Jaszk

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (2)

Inne tematy w dziale Rozmaitości