Jaszk Jaszk
157
BLOG

Patriotyzm spawarek

Jaszk Jaszk Polityka Obserwuj notkę 0

Dlaczego oni zohydzają to, co Polsce drogie? Czyżby nie byli Polakami? Nazywają jednak siebie Polakami. Przyznają się do tradycji polskiej, chociaż na swych manifestacjach wybierają jako własne barwy róż ze świata lalek.
Ale mówią, że są Polakami, gdy machają głupiutkimi balonikami, marząc o swej wspólnej komunii odbywanej na czekoladowym ptaku. Tak też można, choć taka wspólnota jakoś mało dla mnie zrozumiała.
Poza tym, że są optymistami w różowych spawarkach, to ich podstawowym przekazem zawsze jest ten jeden: jesteśmy lepsi. Dlaczego lepsi? Czytamy lepsze europejskie książki, wyznajemy lepsze europejskie ideały, marzymy o lepszym europejskim pieniądzu i doskonalszej europejskiej demokracji. Jak pączki nasycamy się najprawdziwszym europejskim masełkiem nowoczesnej tolerancji. Wszystko czym jesteśmy, jest lepsze od tego, co tu jest. Bo to, co tu jest, jest nie do zaakceptowania! Oto ich dewiza: nietolerancyjna akceptacja.

No, ale są Polakami.

Czyli są zawistni.
Bo w ich przekazie Polak jest zawistny. Nie umie się cieszyć, drugiemu chce zabrać to, co on ma albo chociażby to zrujnować, podeptać, połamać. Zohydzić. Napluć na świętości.

Skoro są Polakami, to wtedy staje się czymś naturalnym to, dlaczego nie umieją się cieszyć ze swych bohaterów. Muszą odnaleźć w nich coś paskudnego i brudnego. Bo czy nie są Polakami?
Każda rysa, jaką znajdą w czczonym bohaterze budzi ich szczery zachwyt, upajają się najbanalniejszą ujmą, a nawet jeśli takiej naprawdę nie ma, jeśli przypisywany zamordyzm, faszyzm, nietolerancja, nie istnieją w istocie, to stworzą ich wizerunek. Będą długo i cierpliwie szukać, grzebać, także w archiwach, czym się wszak brzydzą, kopać, wyszukiwać możliwe do przekształcenia w co innego odruchy przyjaźni, spekulować, tworzyć piętrowe interpretacje oparte na bardzo wątpliwych i zawsze częściowych analizach. Bo wszystko widzą oddzielnie. Grunt by dekontrukcyjnie i gendrowo. A na koniec, jak to ludzie nowocześni, artystycznie rzucić mięsem.
I wrzeszczeć: o tak, Polacy mordowali żydów, donosili, szmelcowali, mordowali, gwałcili i kradli. Aż dziw, że chcą przynależeć do takiego narodu, bo przecież nazywają siebie Polakami.

A może jednak jest inaczej? Może oni są jak ci pacyfiści, co to nie są takimi pacyfistami, jak święci nie podnoszący ręki na drugiego, oddający życie za drugiego, w pokorze znoszący ciosy albo sanitariusze pełznący wśród min i jam pola bitwy, by druhowi przynieść ulgę w cierpieniu, ale pospolici tchórze, uciekinierzy z pól bitew, obnoszący swój pacyfizm jako sztandar za którym chroni się ich najzwyklejsze, nikczemne tchórzostwo? Może stąd taka ich skłonność do zohydzania cudzych wartości?

Bo nie mają własnych!

Więc może nie trzeba próbować znajdować żadnego głębokiego rozumienia, bo to tak całkiem banalne i proste.
 

Jaszk
O mnie Jaszk

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Polityka