Wspaniałe umysły wielkich filozofów od stuleci głowiły się, co począć ze zbiorem rzeczy nazwanych acz znaczeniowo nie dość sprecyzowanych.
Wolność jest stanem ciała, ducha, lub też obu tych części. A może istnieje tylko w parze wypełniając "człowieka" jako całość? A może wolność to nie stan a dążenie lub wyzwanie? Niedościgniony ideał? Tak - a prawda i piękno?
Wpadli zatem w dziejach myśliciele, że skoro tak trudno mówić o tym "co jest czym?" łatwiej i bezpieczniej mówić "czym opisywane coś nie jest". I tak prawda to nie fałsz a piękno to z pewnością nie brzydota. Tu zgoda. Pomijam, że znaczenie fałszu i brzydoty należało by wyjaśnić - sądzę bowiem, że było by to zadanie łatwiejsze (nie koniecznie łatwe).
Ale zatem, czym jest lub czym nie jest wolność? Dziś najpopularniejsza odpowiedź brzmi "wolność jako swoboda działania, kończy się tam gdzie zagraża swobodzie innych". A więc jest "swobodą ograniczoną".


Komentarze
Pokaż komentarze