Ciemne pomieszczenie. W kółku ustawione krzesełka na których siedzą ludzie. Podają sobie po kolei piłeczkę i kolejno przedstawiają się. Terapeuta odpowiada. Pora na mnie. Adrenalina uderza do głowy. Boję się. Zbieram się w sobie. Czy dam radę? Zamykam oczy i świat znika.
- Nazywam się Małgorzata. Jestem... l... lii... Jestem l...libertarianką.
Serce kołacze. Z ciemności przebijają się oklaski grupy. Otwieram oczy. Łysawy terapeuta ubrany w marynarkę i muszkę uśmiecha się dobrotliwie.
- Tylko wolność może zapewnić człowiekowi dostatek, spełnienie i szczęście.
Grupa odpowiada pomrukiem aprobaty. Najtrudniejszy jest zawsze pierwszy krok.
48
BLOG


Komentarze
Pokaż komentarze