Marcin Libicki Marcin Libicki
1567
BLOG

Jedyną szansą jest kapitalizm

Marcin Libicki Marcin Libicki Gospodarka Obserwuj notkę 90

 

Fundamentalnym warunkiem skutecznej realizacji wszystkich celów państwa – w tym tak istotnych jak bezproblemowe utrzymanie suwerenności w perspektywie wieloletniej -  jest jego bogactwo. Bogactwo państwa wynika z zamożności obywateli. Jednym z podstawowych kryteriów określenia zamożności państwa jest porównanie z państwami sąsiadującymi. Istotnym czynnikiem generującym ryzyko polityczne jest fakt pozostawania krajem biedniejszym od niektórych sąsiadów. Po wszystkich doświadczeniach historycznych nikt nie powinien mieć wątpliwości, że tylko wolna gospodarka oparta na zasadach liberalnych przynosi trwałe bogactwo. Inne – zideologizowane - koncepcje gospodarcze skompromitowały się na przestrzeni dziejów, a ostatni kryzys światowy pokazał, że były jedynie mrzonkami polityków.

Dla osiągnięcia sukcesów gospodarczych niezbędne są również – oprócz wolności - także dobre prawo, niskie i proste co do zasad podatki oraz zdrowe finanse państwa.  

Coraz więcej społeczeństw na świecie dojrzewa do oczywistej skądinąd prawdy, że państwo które wydaje więcej niż ma w sposób nieunikniony zmierza do katastrofy. W obliczu kryzysu, a lada moment zapaści finansów państwa, przed Polską stają oczywiste wymogi podjęcia natychmiastowych i zdecydowanych działań restrukturyzacyjnych, takich jak:

- podwyższenie wieku emerytalnego i jego zrównanie dla kobiet i mężczyzn,

- radykalna redukcja etatów w administracji,

- cięcia wydatków socjalnych,

- likwidacja przywilejów emerytalnych (w tym tzw. emerytur mundurowych),

- likwidacja karty nauczyciela,

- jak najszybsze dokończenie prywatyzacji wszystkich spółek skarbu państwa (przy rozważeniu systemu kontroli prawnej państwa nad spółkami strategicznymi, np. energetycznymi),

- likwidacja ulg podatkowych (za wyjątkiem prorodzinnych) przy obniżeniu i uproszczeniu podatku dochodowego,

-   likwidacja KRUS,

- wprowadzenia fakultatywności części ubezpieczeń emerytalnych i zdrowotnych – dzisiaj obowiązkowych,

- prywatyzacja służby zdrowia w dopuszczalnym zakresie,

- częściowa odpłatność za niektóre świadczenia okołozdrowotne (np. zwrot koszów żywienia w szpitalach),

- zwiększona odpłatność za świadczenia sanatoryjne,

- rewizja niektórych założeń polityki rozwoju regionalnego (np. likwidacja tzw. „Janosikowego” oraz zniesienie dyskryminacji regionów bogatszych przy rozdziale funduszy unijnych),

- obniżenie pozapłacowych kosztów pracy,

- ograniczenie wydatków na tzw. „walkę z bezrobociem” połączone z rozeznaniem prawdziwej skali problemu.

Żadna z głównych polskich partii politycznych nie podejmuje wprowadzenia choćby części powyższych zmian. Niektóre z powodów ideologicznych, a inne ze strachu przed wyborcami. Partie polityczne w Polsce skoncentrowane wyłącznie na zdobywaniu lub sprawowaniu „władzy dla władzy” zatraciły zdolność komunikowania się ze społeczeństwem inaczej niż w oparciu o sondaże i przy pomocy wyborczych spotów telewizyjnych. Co za tym idzie utraciły zdolność przekazywania elektoratowi merytorycznego przesłania programowego. A zmiany takie, jak zaproponowane powyżej muszą być obywatelom przedstawione z racjonalnym i wiarygodnym uzasadnieniem. Chcielibyśmy upatrywać szansy na wprowadzenie naszych postulatów do debaty publicznej i ich realizacji przez nową partię polityczną - PJN, licząc że ma chęć i determinację do dyskusji o sprawach ważnych.

Po latach festiwalu populizmu oraz przekonywania obywateli przez reżyserów spotów wyborczych nadchodzi czas kiedy trzeba wypełnić zobowiązanie do powiedzenia Polakom prawdy o stanie państwa i jego finansów oraz zaproponowania reform, które pozwolą nam uniknąć katastrofy. Pozwoli to włączyć w strefę zainteresowania życiem politycznym pokolenie ludzi młodych oraz w średnim wieku, którzy do tej pory nie byli przedmiotem szczególnej troski kolejnych ekip rządzących.

Z życzliwością obserwujemy wzrost aktywności i znaczenia organizacji pozarządowych, które stanowią rzetelną odpowiedź na wciąż rosnące zapotrzebowanie na prawdę o polskiej gospodarce oraz pomysły zdecydowanych działań reformatorskich. Taką rolę pełnią już w tej chwili FOR Leszka Balcerowicza oraz ZEN Krzysztofa Rybińskiego, które stają się jedynym kontrapunktem dla mainstreamowych partii politycznych w debacie gospodarczej.   

 

Marcin Libicki

w latach 2004-2009 przewodniczący Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego, bezpartyjny

 

Norbert Napieraj

Radny Miasta Poznania, członek Komisji Budżetu, bezpartyjny  

 

 

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (90)

Inne tematy w dziale Gospodarka