BICO BICO
126
BLOG

CYROGRAFY NIE PŁONĄ

BICO BICO Polityka Obserwuj notkę 0

6 listopada

                                                                                                              Motto: 

     „Los ojczyzny dziś leży w waszych rękach, nie jutro! Jutro będzie takie, jakie sami sobie utworzycie. Oby to nie było jutro bez Ojczyzny! Czas próby polskich sumień trwa!” 

       Homilia w czasie mszy w Skoczowie, 22 maja 1995 r. 

                                                    Św. Jan Paweł II

       Wywalanie z wojska, dyplomacji i służb specjalnych osób kompetentnych, w żaden sposób niezwiązanych z wpływami rosyjskimi, a zastępowanie ich „reseciarzami” w mniej lub bardziej widzialnych czapkach matrosów z „Aurory” przyspiesza tempa. Po serialu „Reset”, jak to słusznie rzekł niegdyś komuch Belka, „wszyscy wszystko wiedzą”, ale mogłaby dziwić nachalna jawność tych działań. Dla Tuska wygodniej by było robić to stopniowo i cichaczem. Ale może hasło „Tusku, musisz!” płynie ze źródeł, które wiedzą, co mówią?

       Te resetowe działania Tuska wobec Rosji kilkanaście lat temu mieściły się całkowicie w mainstreamie „europejskim”, mając błogosławieństwo Niemiec i Francji, na całego romansujących z Kremlem mimo napaści Rosji na Gruzję w 2008 r. i na Ukrainę w 2014. I wtedy, i dziś polityka przywódcy PO uwarunkowana była całkowitym serwilizmem wobec Berlina i podporządkowaniem interesów naszego kraju interesowi Niemiec.

        I to właśnie stało się przyczyną upadku rządów PO dzięki ujawnieniu potajemnie nagranych rozmówek jej bonzów, świadczących, że w latach 2007-2015 głównym ich zadaniem było doprowadzenie do kompletnego nierządu w interesie naszego zachodniego sąsiada. W skrócie: dyktowane z Berlina absolutna prorosyjskość i antyamerykanizm oraz całkowita obojętność na losy tenkraju, którym to towarzystwo rządziło. 

       Ale do tego dochodzi sekretna część działań, która ani wtedy, ani dziś nie jest nam do końca znana, acz może jeszcze mocniej warunkować zadziwiająco brutalne postępowanie obecnego rządu Tuska. O ile intensyfikacja rujnowania gospodarki polskiej na korzyść biznesów niemieckich to tylko powtórka z poprzednich rządów, o tyle trudniej wytłumaczyć demonstracyjne wręcz przywracanie na kluczowe dla bezpieczeństwa państwa stanowiska osobników już nie tylko doszczętnie skompromitowanych „resetem”, a wprost uwikłanych w zdradę stanu, jaką było bez wątpienie podpisanie osławionej umowy o współpracy z rosyjską służbą wywiadowczą FSB, spadkobierczynią sowieckiego KGB. 

       Takie działania – sankcjonowane podpisem premiera z adnotacją „Zgoda” (jak tytuł drugiej części „Resetu”) – ujęte są w paragrafach Kodeksu Karnego:

Artykuł 129. Zdrada dyplomatyczna.

       Kto, będąc upoważniony do występowania w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej w stosunkach z rządem obcego państwa lub zagraniczną organizacją, działa na szkodę Rzeczypospolitej Polskiej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

     A zatem zarówno ówcześni jak i obecni – premier RP i jego szef kontrwywiadu - byli i są wedle obowiązującego prawa zdrajcami. Ale dzięki wieloletnim, w ostatnim półroczu niesamowicie zintensyfikowanym zabiegom wrogów Polski, prawo w naszym kraju zostało totalnie zdewastowane, stając się całkowicie służebne wobec „zewnętrznego rządu” czyli UE, więc pod tym względem Tusk mógł się czuć bezpieczny. Dlatego owe niekonieczne do utrwalenia dominacji Niemiec nominacje należy rozpatrywać jako rozpaczliwe zabezpieczanie się przed możliwym szantażem nie ze strony Berlina – nawet gdyby wersja o agencie Stasi, policji politycznej w NRD, o wdzięcznym kryptonimie „Oskar” była prawdziwa – ale raczej Moskwy.

       Kwestia tzw. katastrofy smoleńskiej została nie tylko całkowicie zakłamana przez działania ekipy Tuska, ale przede wszystkim obrzydzona społeczeństwu prymitywnymi acz niestety skutecznymi metodami, jakimi przedtem dyskredytowano prawdziwą nielicencjonowaną „Solidarność” („styropian”) a później Prezydenta Lecha Kaczyńskiego („spieprzaj dziadu”, „barubar” itp.). 

         Oficjalna wersja o błędzie pilotów, „małpkach” z wódką opróżnianych przez prezydenta na pokładzie, pijanym generale lotnictwa, „jak nie wyląduję, to mnie zabiją”, pancernej brzozie - wszystko to była przykrywka dla całkowitych głuptaków, reszcie, czyli większości, Tusk niedwuznacznie zaserwował bardziej przekonujący dla marnych duszyczek przekaz „podprogowy”: 

No co, mamy oskarżyć o zamach Rosję i narazić się na wojnę?

        Jasne wszak było nawet dla propagujących wersję ruskiej generalszy Anodiny, że Lech Kaczyński padł ofiarą zemsty Kremla za zorganizowanie w sierpniu 2008 r. ekspedycji ratunkowej „pięciu prezydentów” (Polski, Ukrainy, Litwy, Estonii i premiera Łotwy), która w apogeum wojny lądując w Tbilisi uratowała - ze wsparciem prezydenta USA Busha młodszego - Gruzję przed całkowitym podbojem i okupacją rosyjską. Ale szerzony przez Tuska „argument strachu” zadziałał i w 2011 r. przyniósł PO zwycięstwo i drugą kadencję rządów. 

       W poetyckiej formie ujął to Jarosław Maria Rymkiewicz w swym wierszu z 2013 r.:

Krew rozlepiona na afiszach

Krew na chodnikach i na ścianach

Krew – jak poranna wtedy cisza

Krew – czarne plamy na ekranach

Krew na kamiennych szarych płytach

Na białych rękawiczkach Tuska...

        Białe rękawiczki zachowa jednak Tusk tylko do czasu, gdy niedostępne są rosyjskie archiwa z prawdą o tym, co się naprawdę zdarzyło w Smoleńsku. I to by tłumaczyło jego zadziwiającą gorliwość w wysyłanych Kremlowi sygnałach dalszej lojalności poprzez wspomniane nominacje ludzi unurzanych po uszy w zbrodnicze kontakty z Rosją. Stąd też obecne rozpaczliwe i absurdalne oskarżanie przez Tuska o rosyjską agenturalność już nie tylko Macierewicza z Jarosławem Kaczyńskim, ale i nowego prezydenta USA, Trumpa.

          Póki rządzi Putin, Tusk jest bezpieczny, ale jako niby historyk z wykształcenia powinien pamiętać, że po śmierci Stalina jego najbliżsi współpracownicy w zbrodni całą odpowiedzialność zwalili na swego wodza, też odziewając białe rękawiczki, a zaciekle zwalczana prawda o mordzie katyńskim została w końcu oficjalnie potwierdzona przez prezydenta Rosji Jelcyna i to cudownie odnalezionymi dokumentami z osobistym podpisem Stalina. Putin też wieczny nie jest, a gdy umrze/zostanie uśmiercony, nowe władze Rosji wszystko zwalą na niego, ujawniając dokumenty o zbrodniach w Czeczenii, napaściach na Gruzję i Ukrainę, a może i o zagadkowych okolicznościach „katastrofy smoleńskiej”.     

      Konsekwencje karne dla jej współsprawców będą zaś jeszcze cięższe, niż za oczywistą zdradę dyplomatyczną...

      W homilii wygłoszonej przez świętego Jana Pawła II 5 czerwca 1999 r. podczas Mszy św. w Sopocie padły na ojczystym dla Tuska Wybrzeżu takie słowa:

      „Nie dajcie się zastraszyć tym, którzy proponują grzech, jako drogę prowadzącą do szczęścia. Człowiek nigdy nie zazna szczęścia kosztem drugiego człowieka, niszcząc jego wolność, depcząc jego godność i hołdując egoizmowi. Naszym szczęściem jest człowiek dany nam i zadany przez Boga, a przez niego tym szczęściem jest sam Bóg. Mówię to na ziemi gdańskiej, która była świadkiem dramatycznych zmagań o wolność i chrześcijańską tożsamość Polaków.”

       Człowiek jest więc dany i zadany, a Tusk wedle ubeckiej terminologii – zadaniowany. Jak żartobliwie Kaj Małachowski sparafrazował finał Mickiewiczowskiej ballady „Pani Twardowska”:

A Diabeł na to „Szok baba!

Cyrograf trzeba wypłukać.”

Lecz jaka prawna podstawa

Dotąd jak szuka tak szuka.

       Następcy Putina długo szukać nie będą musieli. Ta karczma „Moskwa” się nazywa, a zalany winem czy krwią cyrograf czeka, by ujrzeć zabójcze dla Zła światło dzienne. 

      I nie da się go wypłukać! 

      Jerzy Lubach „Gazeta Polska Codziennie” - 06.12.2024 

BICO
O mnie BICO

Interesuję sie działalnością polskiego wymiaru sprawiedliwości, szczególnie władzą sądowniczą, a także orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Polityka