Wkurwiacie mnie ludzie. Rozumiecie, że alkoholik, rozumiecie narkoman ale hazardzista do Was nie trafia ani trochę. Dla dużej cześci mojego otoczenia hazardzista to człowiek, któremu nic nie dolega prócz tego, że ma wszystko w dupie byle pohulać.
Hazard jest to system nałogowego regulowania uczuć, charakteryzujący się nawrotami. Na czym to polega? Ha, nie macie pojęcia, bzdura jakaś? Już wyjaśniam.
Wyobraź sobie, że masz iść do dentysty na rwanie zęba. Nie chce się bo boli prawda? Wymyślasz więc powód, żeby to przełożyć. Sprzatasz mieszkanie, robisz zakupy i załatwiasz milion różnych spraw wszystko po to, żeby nie musieć dziś dzwonić do tego pieprzonego rzeźnika. Uciekasz przed bólem, przed uczuciem.
Ja prawie zawsze uciekam w hazard. Przed dentystą, nudną pracą, problemami. Nie, oczywiście, że podobnie jak Wy nie uciekam na zawsze. Do dentysty trzeba będzie pójść, pracę wykonać, problemy rozwiązać ale niekoniecznie dzisiaj. Jak stanę przy maszynie to zapomnę. Nie, nie o tym co mam zrobić. Zapomnę o tym, że to takie nudne, trudne, bolesne. Po jakimś czasie tak się przyzwyczajam do uciekania, że pojawia się problem z najprostszymi obowiązkami. A jak się pojawia problem... to gram.
No tak ale przecież żyję, oddycham, mam pracę jakoś sobie radzę. Jak to się dzieje? To proste, pomaga mi poczucie winy. Kiedy już coś spieprzę, opóźnię, załgam i zrobię długi, mam wyrzuty sumienia wielkości Mount Everestu i one pozwalają mi się spiąć. Poczucie winy nakreca jak kilo amfetaminy. W ciągu kilku dni łatam dziury w tempie bolidu Roberta Kubicy. A potem flak. Zero sił, depresja, poczucie beznadziei od przebudzenia (poranki są naprawdę koszmarne). Ważenie strat co lepsze. Wychodzi, że nawet się kurwa zabić nie można bo trzeba być nie lada skurwysynem, żeby zostawić rodzinę w rozpaczy. I tak w kółko, kolejne cykle, każdy coraz bliżej dna.
Wiele razy szedłem grać w nadziei, że coś mnie zatrzyma. Że dam radę skręcić w ostatniej chwili i pokonam głód. Ale zawsze jakaś siła ciągnęła mnie mocniej. Jakbym był doczepiony do maszyny na łańcuchu.
Utracjusz kurwa jego mać... No, lżej mi. Narka.


Komentarze
Pokaż komentarze