Jestem bardzo zażenowany tym co się ostatnio dzieje na polskiej scenie politycznej. Pomijam skandaliczne zachowania i postawy opozycji głównie PiS z jego prezesem na czele. Szerszy komentarz skrobnę wkrótce. Dzisiaj chciałbym skupić się na mojej ulubionej partii i jej wspaniałym liderze Donaldzie Tusku. Platforma ostatnio bardzo osłabła i to bardzo niepokoi. Mówi się że PiSowi nie rosnie poparcie. Ja uważam że to nieprawda. Wśród moich znajomych chociażby w kołach Młodych Demokratów czyli młodzieżówce PO parę osób odeszło z naszego osiedlowego koła po tych zawirowaniach z ACTA i lekami. Jeden podobno przystąpił do Forum Młodych PiS. A taki Janek z naszego koła, z którym utrzymuję kontakt mi ostatnio powiedział przy piwie że on rozważa głosowanie na PiS. No zamurowało mnie! Myśmy razem manifestowali przeciw PiS, pisaliśmy listy do Tuska z wyrazami poparcia, pomagaliśmy w kampanii a ten tu z takim czymś wyskakuje! I żadne konkretne argumenty nie trafiają. On mi mówi że ten PiS to nie był wcale zły, przynajmniej tak ludziom nie walono po kieszeniach. No już gorszej bzdury sobie nie mógł wymyślić. A ja mu oczywiście na to standard o podsłuchach, aresztowaniach i atmosferze podejrzeń. Odpowiedź: "Mnie i moich bliskich nie podsłuchiwano ani nie aresztowano". No jak z taką zafiksowaną osobą rozmawiać. I skąd ta zmiana światopoglądu. "Bo wszystko podrożało". Ale mi odpowiedź. Z jednej strony takie odchodzenie z PO zwolenników może być niepokojące. Ale pozbędziemy się jednostek słabszych, nieodpornych, bowiem człowiek wierzący w naszą ideję, ideję Polski europejskiej, lewicowej, otwartej, kolorowej, różnorodnej, nowoczesnej przetrwa nawet trudne chwile, a naszym przewodnikiem w tej trudnej walce o nasze ideały, mesjaszem niosącym światło w okrytym ciemnością tradycji, sarmackiej polskości, nacjonalizmu i katolickich zabobonów Polsce będzie premier Donald Tusk. I to jemu musimy zaufać nawet jeśli zdarzają mu się drobne pomyłki.
Ale już czas wyrwać się z tego marazmu jaki dopadł naszą partię. Stąd ten prowokacyjny trochę tytuł notki. Bo PiS mimo swojej nieudolnej opozycyjności z czasem rzeczywiscie zacznie zyskiwać. Dlatego PO musi stanąć na nogi i wrócić do dawnej świetnej formy. I szykuje się pierwsza okazja. Wszechprezes Kaczyński Jarosław zapowiedział na 14 marca manifestację przeciwko podniesieniu wieku emerytalnego. Dlaczego ja nie słyszę nic o kontrmanifestacji, o marszu poparcia dla pomysłu przedłużenia czasu pracy i całej polityki rządu. Gdzie inicjatywa organizacji kobiecych, kółek feministycznych mająca na celu podziękowanie premierowi za to że tak dba o kobiety. Natychmiast powinna być wysłana delegacja do premiera z kwiatami i podziękowaniami na ustach. Co więcej organizacje kobiece i ich najwybitniejsze przedstawicielki prof. Środa, dr Szczuka, Gretkowska Manuela, Kidawa-Błońska Małgorzata powinny zdecydowanie potępić wszelkie próby oprotestowywania tej powaznej reformy. Nie rozumiem tych sprzeciwiających się zmianom pielęgniarek. Przecież to dla ich dobra, dla ich przyjemności PO to robi. Zeby nie musiały na głodowo niskich emeryturach egzystować. Dla kobiet ta zmiana w systemie emerytalnym jest szczególnie korzystna bo ich przyszłe świadczenie mogą wzrosnąć nwet o 40% i tymi danymi trzeba wręcz bombardować opinię publiczną. Trzeba podjąć także zdecydowaną aktywność w sprawie wielkiego sukcesu rządu jakim było przyjęcie pakty fiskalnego przez Polskę. Gdzie oprawa, gdzie wielka narodowa feta, wyraz radości i poparcia. Nie kryj się tak z tymi sukcesami panie premierze, macie się czym pochwalić. Jakby to dobrze rozegrać to Kaczor by przez tydzień się nie odzywał bo by go tak mocno zatkało z wrażenia.


Komentarze
Pokaż komentarze (9)