Podczas meczy naszej reprezentacji najbardziej rozczarował mnie nasz Kapitan Błaszczykowski.
(Smuda mnie nie rozczarował, kto miał oczy i uszy otwarte już podczas meczy kontrolnych mógł się domyślić co się święci)
Kapitan - kreowany na bohatera, świetny technicznie, błyskotliwy, inteligentny, dający z siebie wszystko w Borussii, jak również wcześniejszych meczach reprezentacji - nagle główny problem drużyny sprowadza do kwestii biletów dla rodziny. Nie przejmuje się niechlujną grą drużyny, której miał przewodzić, widocznym nawet dla laika brakiem efektywnej współpracy między poszczególnymi formacjami, słabym przyswojeniem zasad footballu przez swoich kolegów, którzy nie pamiętają, że piłkę podawać należy do tego, kto jest ubrany w identyczną koszulkę. Przejmuje się biletami i premiami!
Na boisku reprezentacja grała, kiedy grał Kapitan, reprezentacji nie było, gdy Kapitan znikał. Równie dobrze można to zapisać odwrotnie. Mniejsza o to. Ważne jest, że tyle było gry całości, ile gry Kapitana. Czy ktoś w ogóle w którymkolwiek meczu widział, że przy ataku przeciwnika Kapitan wskazuje kolegom, jak mają zorganizować obronę? Czy ktoś widział, jak organizuje atak całej własnej drużyny? A może widział, jak mobilizuje i zachęca pozostałych? Łapka w górę!
W zasadzie występ Kapitana w kilku meczach sprowadził się do jednej bramki oraz kilkudziesięciu podań i dryblingów. Chyba można nieco więcej oczekiwać od kogoś, kto ma być Liderem Drużyny.
Cóż… rozczarowanie…


Komentarze
Pokaż komentarze