Właśnie odsłuchałem wczorajszy Salon Polityczny Trójki prowadzony przez Michała Karnowskiego. Jak to dobrze, że jest internet i że można w wolnym czasie wrócić do ciekawej audycji, której nie udało się usłyszeć w czasie jej nadawania. W rozmowie zainteresował mnie szczególnie fragment , który poniżej przedstawiam.
Na tezę Joanny Kluzik-Rostkowskiej postawionej w wywiadzie dla Gazety Wyborczej iż jeżeli w najbliższych wyborach samorządowych Prawo i Sprawiedliwość nie będzie miało 36 % (tyle co w pierwszej turze wyborów prezydenckich miał Jarosław Kaczyński) to znaczy że strategia łagodnego języka stosowana przez "pisowskich liberałów" była właściwa odpowiada Jacek Kurski:
Naszym zdaniem nie odczytano znaków czasu po katastrofie smoleńskiej, kiedy można było przełamać postpolitykę i mówić do ludzi pokazując tą politykę jaka ona jest naprawdę. Okienko się otworzyło i zostało później zamknięte. Mainstream, który tą postpolitykę definiował na chwile się pogubił i wtedy poszliśmy do góry. Kiedy ludzie mogli się policzyć, kiedy ludzie zobaczyli że jest nas setki tysięcy, zobaczyli że Lech Kaczyński nie był żadnym obciachowcem tylko był wybitnym mężem stanu i nagle się okazało że 68% Polaków tak uważa.I nagle mogliśmy być sobą i mówić że tak jak kłamano na temat Lecha Kaczyńskiego tak samo kłamie się teraz na temat Jarosława Kaczyńskiego.
I z tym się całkowicie zgadzam. Zaraz po katastrofie smoleńskiej rozregulowany został całkowicie mechanizm przekazu medialnego. Dyrygenci albo się pochowali albo nie byli w stanie opanować chóru. A możę skoncentrowani byli na uspokojeniu ewentualnych antyrosyjskich nastrojów. To spowodowało, iż ogrom ludzi niczym wypełzając z matrixowych kokonów zaczęło wyglądać na świat. Wyglądać i słuchać. Słuchać i widzieć. Dostrzegać matrix, manipulację, grzechy mediów. To był ten moment w którym należało mówić. O katastrofie, stanie państwa, o mediach i ciągłe pytania dlaczego. Nie agresywnie , spokojnie i merytorycznie . Miękka taktyka Pisu, głaskania potwora, spowodowała, iż "medialna chydra" nie poniosła większej straty na wiarygodności. Otrząsnowszy się mogła na nowo budować wygodne narracje.
Te rzeczy widziałem wokół siebie zaraz po tragedii, gdy w pewnym momencie ludzie zaczęli
rozmawiać spontanicznie i samodzielnie bez medialnych kliszy. I właśnie to było szansą dla PIS-u ale i szansą dla Polski, dla debaty publicznej . Szansą niewykorzystaną i zamkniętą na wiele lat



Komentarze
Pokaż komentarze (7)