Mam wrażenie, że artykuł Pacewicza w GW to tylko kłótnia w rodzinie.
Rodzinie dziennikarstwa salonowego.
Kłótnia ta może jednak w przypadku jej rozwinięcia dać nam szansę na zajrzenie pod dywan
i dyskusje na temat stanu polskiego dziennikarstwa, które w mojej opini jest f a t a l n e.
Pacewicz , może z niskich pobudek osobistych (zazdrość) lub frustracji wobec wpływu TVN –u oraz dziennikarzy tej stacji na opinie publiczną tęskniąc za czasami gdy podobny wpływ miała Wyborcza , porusza bardzo ważną kwestie „matrixu medialnego „.
Te ważne kwestię mieszą się w cytatach z artykułu Pacewicza .
(..) Rymanowski (..)[prowadzi m.in. program (..) stosując metodę, którą można określić jako podkręcanie pyskówki. Polityk A zaczyna krytykować polityka B, ale gdy wchodzi w szczegóły Rymanowski grzecznie (bo jest grzeczny) mu przerywa i zwraca się do B: - Poseł A powiedział, że pan się na niczym nie zna. Jak pan odpowie na taki zarzut?(..). I tak rozkręca się karuzela obelg, która przesłania, o co w polityce w końcu chodzi.
Nie ma miejsca na pytanie, co ma sens, co jest dobre, co mądre, co szlachetne. Takie rzeczy marnie się sprzedają. Dlatego jest ich coraz mniej, więc sprzedają się jeszcze gorzej. Publiczność, słuchając na okrągło tego magla rozleniwia się: Po co tyle myśleć, zwłaszcza jak człowiek zmęczony po całym dniu pracy?
”Otwierając telewizor, Polacy (bezwiednie?) wsiadają na krzesełka tej karuzeli głupoty, choć wydaje im się pewnie, że uczestniczą w jakiejś publicznej debacie. To nie jest żadna debata, żadne dziennikarstwo. To pyskówka, która ostatecznie zniechęca nas do myślenia, do poważnej oceny życia publicznego, do konfrontowania polityki z wartościami czy choćby ze zdrowym rozsądkiem. Co najwyżej przykuwa na moment naszą uwagę, tak jak awantura na ulicy. I tak jak w ulicznej bitce uwaga skupia się na tym kto kogo.”
„...Kto na tym zyska - to ulubione pytanie mediów. Prezydent czy premier...”
Moim zdaniem „Rymanowski o lata świetlne wyprzedza swoich konkurentów – dziennikarzy, którzy prowadzą podobne programy, jak Olejnik czy Lis. Jest sympatyczny i robi wrażenie bezstronnego. Nie wciska (lub robi to w nie nachalny sposób, swoich poglądów widzowi jak w.w. koledzy po fachu).Może dlatego nie zmieniam kanału, gdy prowadzi „24 godziny”, czy „Kawa na Ławę”.
Ale gdy w wywiadzie dla Rzeczpospolitej mówi:
Zapraszamy takich gości, których chcą oglądać nasi widzowie. A oni chcą poznać poglądy polityków, którzy decydują o ich losie. To są premierzy, ministrowie i posłowie. Jeśli przy okazji jest awantura, to nie robiłbym z tego powodu tragedii. Awantura to naturalny element demokracji. Jeśli polityce nadają ton tak wyraziste postaci jak Janusz Palikot czy Jacek Kurski, to dlaczego ich nie zapraszać?to nie chce się nawet płakać. Wołam tylko mało słyszalnym głosem . Zasada „Palikot dobry na wszystko” nie odpowiada mi.
Media a zwłaszcza , te które wytyczają obecnie standardy są sceną dającą szanse występu miernym aktorom (Palikot, Niesiołowski ) . Aktorzy wypowiadają własne kwestie tworząc polityczną telenowele. I jak w telenoweli wystarczy poznać tytuł oraz, początek filmu by wiedzieć co będzie dalej i jak się skończy, tak i w przypadku TVN-owskiej „politycznej noweli” wystarczy zobaczyć aktorów oraz temat debaty by wiedzieć jakie kwestie wypowiedzą.
Osobiście coraz więcej czasu musze poświęcać programom publicystycznym, gazetom , mediom elektronicznym, żeby z tej płycizny wyłowić choć trochę esencji. Żeby „piso-platformerski” obraz rzeczywistości nabierał jakiegoś logicznego zróżnicowania.
By wyrwać się z logiki sprowadzania wszystkiego do optyki prezydencko – premierowskiej.
I jeszcze jedna żenująca sprawa. Widok dziennikarzy , których lubię i szanuję za ich publicystykę jak będąc gośćmi TVN-u, „zakładają sobie knebel” , starannie unikając tematów na antenie mogących w jakiś sposób być niezręcznych dla gospodarza („dołączenie” TVN-u do koalicji rządowej czy sprawa dofinansowania przebudowy stadionu Legii” itp) .
TVN karze krnąbrnych. W stacji tej nie można już zobaczyć Ziemkiewicza, Wildsteina a teraz dołączają do tego grona dziennikarze Gazety Wyborczej.
I co nam pozostanie ? Palikot, Palikot, Palikot.
A to pewnie wszystko wina słabości mediów publicznych , które powiny te standardy podnosić. Ale to już inna historia.



Komentarze
Pokaż komentarze (6)