"Pan wszędzie widzi agentów profesorze Ząbek. Pan chyba sam w to sam wieży, zresztą wszyscy znamy Pańskie obsesje w tropieniu szarych sieci" - wypalił młody, elokwentny człowiek o miłej aparycji. Rozmówca profesora był dobrany tak by stanowił „ rozsądny” kontrast dla niego. Młody człowiek od pewnego już czasu za przyzwoleniem i przy wydatnej pomocy prowadzącego starał się wytrącać socjologa z równowagi. Co zresztą doskonale mu się udawało.
„Chyba nie każe nam Pan wierzyć w te teorie spiskowe” - wtórował gospodarz programu z lekkim uśmiechem zdając się puszczać oko do licznie zebranej w studiu publiczności, która doskonale harmonizowała z prowadzącą gwiazdą dziennikarstwa.
Profesor po raz kolejny podjął próbę wyjaśnienia na czym miałby polegać mechanizm powiązań na styku polityki biznesu i mediów lecz i tym razem prowadzący nie pozwolił mu dokończyć zdania szybko zmieniając temat.
%
Jak w powyższej historyjce w poprzednich latach pojęcie „szarej sieci „ oraz układu zostało skutecznie usunięte z debaty publicznej. Udało się je na tyle ośmieszyć i zdeprecjonować że ktoś kto je używał stawał się z miejsca podejrzanym wyznawcą teorii spiskowych lub wariatem chorym na „don kichotyzm„. Nie było możliwości w ubiegłych latach na jakąkolwiek uczciwą debatę w tym temacie. Każdy kto ją podejmował był natychmiast flekowany stawał się zaraz stronnikiem Kaczyńskich , "pisowcem" człowiekiem mało wiarygodnym.
Wszelkie fakty świadczące o istnieniu nieformalnych powiązań były natychmiast rugowane z opinii publicznej lub jak w przypadku faktów pokazanych na słynnych nagraniach prokuratora Engelkinga były poddawane reinterpretacji przez zaangażowanych politycznie czołowych dziennikarzy i autorytety sprawnie przenoszących akcenty na pomniejsze kwestie.
"Cała postępowa polska śmieje się z układu". Postawę tę z polityki przeniesiono do sfery rozrywki udostępniając ją dla szerszego odbiorcy kształtując u niego prawomyślność.
Cztery lata trwała blokada mediów dla tego typu opinii. Można przyjąć że skończyła się ostatnio przy sprawie Waldemara Pawlaka. Znowu w głównym nurcie publicystycznym możemy usłyszeć o układach towarzysko-biznesowych, partiach familijnych, sieciach powiązań, sitwach, itp. Debaty zaczynają wracać z postpolityki.
I tak się zastanawiam snując teorie spiskową, czy ów powrót swobody wypowiedzi odnośnie "szarych sieci", układów biznesowo- towarzyskich nie jest związany z faktem że skończył się czas w którym "swobodne gdakanie" wiązało się z możliwością realnych zmian.
Gdy takiego zagrożenia nie ma można opisywać rzeczywistość bardziej odważniej zwłaszcza że "walka buldogów pod dywanem" jest już tak gwałtowna, że nie da się udawać że jej nie widać tym samym narażając się na stratę pozostałej wiarygodności.



Komentarze
Pokaż komentarze (1)