Dopiero co socjologia polska odkryła, że matematyka jest dyskryminacyjna. Otóż zostało statystycznie potwierdzone (z użyciem arkusza excel i metody regresji!), że chłopcy lepiej uczą się matematyki i im wyższy poziom tym bardziej lepiej. Tadam! W rezultacie gender gap się powiększa i mamy okrutną nierówność.
Królowa nauk niczym jakieś górnictwo, hutnictwo i podnoszenie ciężarów dyskryminuje kobiety! Dzięki Królowej pseudonauki mają zajęcie - mogą odkrywać oczywistości i tworzyć o nich wiekopomne dzieła. Choćby takie:
Alicja Zawistowska: „Płeć matematyki - Zróżnicowania osiągnięć ze względu na płeć wśród uzdolnionych uczniów", Studia Socjologiczne 3/2013 s. 75–95
Dotychczasowe ustalenia na temat przeciętnych osiągnięć kobiet i mężczyzn w matematyce pokazują, że między płciami nie występują większe różnice. Jeśli jednak pod uwagę wziąć tylko najzdolniejszych uczniów okazuje się, że chłopców jest w tej grupie więcej niż dziewcząt. Celem tego artykuł jest odpowiedź na pytanie, jak w zależności od dziedziny oraz charakteru testów zmienia się struktura płci wśród uczniów z najwyższymi wynikami w matematyce oraz jakie są przyczyny i uwarunkowania obserwowanych zależności. Z przeprowadzonej przeze mnie analizy danych z badania PISA, wyników egzaminów szkolnych oraz olimpiad matematycznych płyną trzy główne wnioski: (1) we wszystkich podskalach stosowanych w badaniu PISA wśród najlepszych uczniów było więcej chłopców niż dziewcząt, (2) największe różnice występowały w zadaniach odwołujących się do relacji przestrzennych, (3) powiększeniu tego dystansu sprzyja stopnień zaawansowania zadań oraz wyższy próg szkolny.
(słowa kluczowe: płeć; zróżnicowania; matematyka; PISA; nierówności)
Powstanie tej monoautorskiej publikacji w czasopiśmie punktowanym przez MNiSW (15 pkt) zapewne zwiastuje rychłą habilitację. Okazuje się, że takich dzieł jest więcej. Genderowi myśliciele głoszą pogląd, iż w matematyce, podobnie jak w społeczeństwie, nierówności płci podtrzymywane są poprzez stereotypizację i seksizm (matematyka feministyczna).
Fundamentalne dla dobra ludzkości badania tych zagadnień prowadzone są na szerszą skalę. Wspomnijmy choćby profesor Kopciewicz IP UG zajmującą się pedagogiką feministyczną i problematyką działań edukacyjnych na rzecz równego statusu bla bla bla. Pani profesor popełnia dzieła dotyczące gender-matematyki. Nie popełnia ich dla czczej chwały, no ale też i nie za darmo. Pani Profesor wytargała grant z MNiSWu: "Matematyka w ideologiach, ideologie w matematyce - poststrukturalne kontrowersje wokół szkolnego funkcjonowania matematyki jako pola wytwarzania kultury". Wytargała go z sekcji "Psychologia i Pedagogika". Pewnie następny grancik pójdzie z NCNowej Matematyki - w końcu po coś wybitna socjolog prof. Lena Kolarska-Bobińska (Kongres Kobietów) została szefem polskiej nauki. Wracając do grantu - zapewne został rozliczony epokową monografią "Równa szkoła. Matematyka, władza i pole wytwarzania kultury".
Opis: Problematyka książki wpisuje się w krytykę współczesnej szkoły służącej maksymalizowaniu nierównych szans w społeczeństwie; szkoły poddanej dyktatowi neoliberalnych rozwiązań. Pytania, które przyświecały powstaniu tej pracy dotyczą tego, co matematyka robi z ludźmi (w sensie społecznym), ale i tego, co ludzie robią ze szkolną matematyką. W kontekście zaprezentowanych wyników badań empirycznych, wydaje się ważne podkreślenie konieczności odejścia od języka, którym opisujemy matematykę i uczące się/ nauczające podmioty jako stałe, esencjalne, o ustalonych tożsamościach. Ważne jest również pytanie o to, kiedy matematyka zacznie rzeczywiście służyć tym, którym jest najbardziej potrzebna (marginalizowanym grupom społecznym: kobietom, mniejszościom etnicznym, osobom biednym). Może się tak stać wówczas, gdy cele edukacji matematycznej będą obejmować nie tylko rozumienie matematyki, ale i rozumienie: politycznego potencjału matematycznej wiedzy, matematycznej natury polityki oraz samej polityki tworzenia wiedzy.
Oczywiscie jako prymitywny krytykant i szowinistyczny prześmiewca dzieła nie czytałem. Jeśli ktoś czytał proszę o komentarze. Ja tymczasem zastanowię się, czy ocena poniżej nie jest przypadkiem dyskryminująca, ba wręcz wykluczająca (!) oraz w jaki sposób matematyka feministyczna rozwiąże wreszcie ten nabrzmiały problem.
Notkę dedykuje Helenie i Adamowi, którzy otworzyli mi oczy
na potęgę socjologii, psychologii i tej całej reszty :)


Komentarze
Pokaż komentarze (60)