"
Dzisiaj "Gazeta Polska" na pierwszej stronie publikuje dzieło Marcina Wolskiego "Na śmierć prezydenta Kaczyńskiego", który usiłuje naśladować Tuwima.
"
- pisze w Gazecie Wyborowej Miłada Jędrysik, 'która usiłuje naśladować Urbana'. "Miłada"? Kto tak skrzywdził swoje dziecko? Dobrze, że jej Tradycja nie dali. Mogli nawet na drugie tak jej dać. Pohamowali się. Ale to wzorowa pracownica. Starannie ich tam muszą dobierać, ale jak już kogoś wybiorą - to faktycznie może się uważać za wybranego.
"
(...) w publicystyce ten gniew powinien być jednak powściągnięty. Nie mówiąc już o „poezji”.
"
Wierzyć się nie chce! To jest specjalistka od wszystkiego. Odróżnia nawet poezję od "poezji". Na światowych problemach też się zna! Wystarczy zobaczyć tytuły tych jej wypracowań - mydło i powidło. Albo mało mają tam ludzi i muszą być od wszystkiego, albo to prawdziwa 'kobieta renesansu'. Może jedno i drugie. Zdolna pewnie jest, bo wydajność ma dobrą, linię ideologiczną trzyma prawidłowo - ale oni tam podobno tną koszty. Żeby tylko jej nie ucięli.
"gniew powinien być jednak powściągnięty" -gdzie ona te swoje poglądy do tej pory chowała? A może istnieje gniew słuszny i niesłuszny? Ten 'antymoherowy', 'antyciemnogrodowy' i 'antyoszołomowy' to z definicji słusznym być musi. Tego powściągać nie nada! Ten jest siłą postępu!
Pan Marcin Wolski odważył się jednak wypowiedzieć niezgodnie z gazetowymi autorytetami - no to mu teraz Miłada "przeanalizuje" (co za słowo...nie wiem, które gorsze) tę Jego ' "poezję" '!
Dla mnie Marcin Wolski jest autorem wspaniałych słuchowisk. "Laboratorium numer osiem" - to moje ulubione. Strasznie mi teraz brakuje takich słuchowisk w dzisiejszych programach radiowych. Bez słuchowisk radio jest dla mnie jak bez duszy.
Mediom
Prawdę mając na ustach, a kłamstwo w kieszeni,
będąc zgodni ze stadem, z rozumem w konflikcie,
dzisiaj lekko pobledli i trochę stropieni,
jeśli chcecie coś zrobić, to przynajmniej milczcie!
Nie potrzeba łez waszych , komplementów spóźnionych
Waszej czerni, powagi, szkoda słów, nie ma co,
dzisiaj chcemy zapomnieć wszystkie wasze androny
wasze żarty i kpiny, wylewane przez szkło.
Bo pamięta poeta, zapamięta też naród
wasze jady sączone, bez ustanku dzien w dzień.
Bez szacunku dla funkcji, dla symbolu, sztandaru...
Karlejecie pętaki, rośnie zaś Jego cień!
Od Okęcia przez centrum, tętnicami Warszawy.
Alejami, Miodową i Krakowskim Przedmieściem
jedzie kondukt żałobny, taki skromny choć krwawy.
A kraj czuje - prezydent znowu jest w swoim mieście
Jego wielkość doceni lud w mądrości zbiorowej.
Nie potrzeba milczenia mącić fałszu mdłą nutą
Na kolana łajdaki, sypać popiół na głowę
Dziś możecie Go uczcić tylko wstydu minutą!
Marcin Wolski



Komentarze
Pokaż komentarze (2)