Solidarni z Papieżem

Niedziela, 16 maja, Plac św. Piotra w Rzymie. Ktoś nas policzył: jest ok. 200 tysięcy osób. Włosi  i obcokrajowcy, duchowni, konsekrowani i świeccy, politycy i rodzice z małymi dziećmi. Podobno z 67 wspólnot i  ruchów kościelnych, ponadto z niezliczonych parafii, domów zakonnych, papieskich uniwersytetów... Wszyscy i wszystko, by powiedzieć Benedyktowi XVI  jedno: jesteśmy z Tobą!

 

Przed ukazaniem się Ojca Świętego w oknie, rozmawiam z dwójką młodych Włochów z Florencji. Należą do wspólnoty „Misericordia”. Jestem tu by wyrazić moją bliskość z Ojcem Świętym, który jest dziś atakowany -mówił Lorenzo. Chcemy by poczuł nasza obecność. Chcemy być dla Niego znakiem solidarności – dodaje Martina.

                                        

 

Kiedy punktualnie w południe Benedykt XVI podchodzi do okna, placnatychmiast ożywa. Rozlegają się długie brawa i okrzyki. Kolorowe transparenty, flagi i balony falują ponad głowami.  

 

W krótkim przemówieniu dominuje wdzięczność (Kościołowi i narodowi włoskiemu, za miłość i za bliskość, z Papieżem i z kapłanami), przebija „benedyktyńska strategia”:Prawdziwym nieprzyjacielem, którego należy się obawiać i z którym trzeba walczyć, jest grzech, zło duchowe, które niekiedy, niestety zaraża także członków Kościoła. Żyjemy w świecie, ale nie jesteśmy ze świata. My, chrześcijanie, nie boimy się świata, nawet jeśli musimy uważać na jego pokusy. Musimy natomiast lękać się grzechu i dlatego być głęboko zakorzenieni w Bogu, solidarni w dobru, miłości, służbie.

 

 

 Potem modlitwa, błogosławieństwo, pozdrowienia...

Ale na tym nie koniec. Elisa przyjechała z Perugi, należy do „Neokatechumenatu”. Przekonuje mnie, ze Papież musi czuć bliskość Kościoła nie tylko, gdy plac przed bazyliką się zapełnia. Możemy ukazać nasza solidarność z Ojcem świętym nie tylko przez obecność, ale też przez postawę życia, chrześcijańskie świadectwo wobec innych.Jej koleżanka, Sara, dodaje: To my mamy zanieść Słowo Boże do tych, które występują dziś przeciw Papieżowi, i pokazać im, że chcemy szukać Jezusa w każdym momencie życia.

 

Podobne słowa słyszę od Saro, który z przyjaciółmi z „Comunione e Liberazione” przyjechał zL’Aquila: miłość do Ojca Świętego, który w szczególny sposób reprezentuje obecność Chrystusa wśród nas bo jest Jego Wikariuszem, wyraża się także w wierności własnemu powołaniu, własnemu charyzmatowi. Stojąca obok Simona jest pewna, że spotkała dziś  prawdziwego Ojca, który obdarza pewnością. Solidaryzować się z Nim, znaczy wierzyć Mu.

 

Naszą rozmowę kończy z rozbrajającą szczerością Saro: To nie tyle On nas potrzebuje, ale my potrzebujemy Jego. Dlatego tu jesteśmy.