Trynitologia ukrzyżowana

Jeden Bóg w trzech Osobach. Syn jest współistotny Ojcu. Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna. Znamy te słowa na pamięć. Powtarzamy bez zająknięcia.

Osoba (persona, prosopon), współistotność (homousios), pochodzenie (procedit) – to trzy głownie pojęcia dogmatu o Bogu Trójjedynym. Wszystkie zostały wcześniej potępione. Tak, potępione. Zanim Kościół zaczął używać ich do „opisania” Boga, uznał je za nieudolny bełkot,niewspółmierny i niewystarczający. Zanegował je, jak herezję. Po prostu ukrzyżował. 

To nie przypadek. Jest w tym wewnętrzna logika. Jak pisze Ratzinger: nauka o Trójcy Świętej jest możliwa tylko w teologii ukrzyżowania.  To w ogniu ukrzyżowanie wypalały się kluczowe słowa, którymi człowiek próbuje uchwycić największe tajemnice Boga. Jeśli zostały przyjęte, dopuszczone, to tylko poprzez ukrzyżowanie potępienia. 

Jeśli dogmat o Trójcy kształtował się w ogniu ukrzyżowania, to nie inaczej musi się on wykuwać we mnie. Biada mi, gdybym mówił o Trójjedynym językiem znawcy, dla którego nie ma tajemnic. Gdybym mówił bez tej wewnętrznej logiki potępienia, bez poczucia niewspółmierności i niewystarczalności.